Elżbieta Dzikowska

Elżbieta Dzikowska ukończyła sinologię i historię sztuki na Uniwersytecie Warszawskim. Pracowała w redakcjach czasopism „Chiny”, „Kontynenty” czy „Radar”. Poznała pracę fotoreportera, dziennikarza i nauczyła się operować kamerą. Odbywała liczne podróże, szczególnie do krajów Ameryki Łacińskiej.

Dzikowska wraz z dziennikarzem i partnerem Tonym Halikiem współpracowała przy produkcji programów podróżniczych, np. emitowanego w Telewizji Polskiej cyklu „Pieprz i wanilia”. Pracowała w Agencji Filmowo-Telewizyjnej Interpress-Film. Samodzielnie realizowała programy krajoznawcze popularyzujące polską przyrodę, m.in. „Groch i kapusta”.

Elżbieta Dzikowska aktywnie działa w środowisku artystycznym. Jest ekspertem i członkiem polskiej sekcji Międzynarodowego Stowarzyszenia Krytyków Sztuki (AICA), a także wiceprezesem Polskiego Oddziału The Explorers Club, międzynarodowego stowarzyszenia badaczy i odkrywców.

Początki twórczości Elżbiety Dzikowskiej

Pierwszą książką Elżbiety Dzikowskiej była pozycja wydana w 1970 r. pt. „Tropem złota”. Autorka opisywała w niej podróż do Wenezueli, Kolumbii, Ekwadoru czy Peru. Innymi publikacjami Elżbiety Dzikowskiej były „Hombre”, „Niełatwo być Indianinem” czy „Vilcabamba – ostatnia stolica Inków”. W 1984 r. opublikowała książkę „Czarownicy”, a w 2001 r. „Polacy w sztuce świata”. Ta ostatnia jest reportażem i ilustrowanym albumem o polskich artystach plastykach.

Serie podróżniczych książek Elżbiety Dzikowskiej

Od 2004 r. Elżbieta Dzikowska udostępniała wielotomowy cykl książek „Groch i kapusta, czyli podróżuj po Polsce”. Za wydanie tych książek odpowiadało wydawnictwo Rosikon Press. W 2006 r. za „Groch i kapusta” pisarka otrzymała Nagrodę Bursztynowego Motyla im. Arkadego Fiedlera.

Autorka nie opisuje wyłącznie zagranicznych podróży, lecz ukazuje także piękno naszego kraju. Jej wielotomową serią reportaży jest „Polska znana i mniej znana”, przedstawiająca niezwykłe zabytki, miejsca czy historię Polski.

Książki Elżbiety Dzikowskiej należą też do cyklu Wyprawy marzeń, w którym opisuje m.in. Bieszczady, Indie, Mongolię czy Norwegię. Oprócz opowieści o regionie, autorka opatrzyła książki własnymi fotografiami z wypraw. „Tam gdzie byłam” to z kolei seria o charakterze autobiograficzno-podróżniczym.

Elżbieta Dzikowska – książki dla dzieci, albumy i przewodniki

Elżbieta Dzikowska ukazała mniej znane zakątki Polski w osobnych książkach: „Moje Ponidzie” z 2015 r. czy „Moje Bieszczady” z 2012 r. Napisała też dwujęzyczny: polsko-angielski album „Biżuteria świata” o ozdobach z różnych kultur, minerałach i eksponatach.

Autorka opublikowała również książkę biograficzną „Ze mną przez świat. Pamiętnik wstecz”. Wydawnictwo Pascal opublikowało ją w 2025 r. Jest ona zapisem wspomnień z życia podróżniczki i dziennikarki od współczesności do lat młodości.

Książki Elżbiety Dzikowskiej to także literatura dla najmłodszych, np. „Pieprz i wanilia. Z bajką przez świat”, „Bajki-niebajki. Opowieści z całego świata” czy albumu o bohaterach z egzotycznych krajów „Dzieci w fotografii Elżbiety Dzikowskiej”.

Odznaczenia i nagrody przyznane Elżbiecie Dzikowskiej

W 1998 r. Elżbieta Dzikowska została odznaczona Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski. Otrzymała też Złoty Krzyż zasługi czy złoty medal „Zasłużony Kulturze Gloria Artis”. W 1979 r. odebrała meksykańskie odznaczenie państwowe Order Orła Azteckiego. Za odkrycia naukowe i popularyzację wiedzy o Peru w 1999 r. prezydent i rząd uhonorował ją peruwiańskim Krzyżem Komandorskim Orderu Zasługi za Wybitną Służbę.

Elżbieta Dzikowska otrzymała również liczne honorowe obywatelstwa miast: Ustrzyki Górne, Międzyrzec Podlaski, Sanok, Głowno czy Opole. Zyskała je za promocję i rozsławianie regionów w Polsce i na świecie, za wybitne osiągnięcia podróżnicze czy pisarskie. Została honorową członkinią Polonijnego Klubu Podróżnika z siedzibą w USA. Jest także laureatką Złotego Kolosa z 2024 r. Wraz z Tonym Halikiem w 1986 r. zdobyli nagrodę Akademii Telewizyjnej „Wiktor”.