„Chłopiec i dziewczynka. Kobieta i mężczyzna. Dwie płci jak dwie połówki jabłka. Czy jednak owoc złożony z takich części będzie symetryczny? Na ile kobiety i mężczyźni są do siebie podobni? Stanowimy dwa osobne światy? A może pierwiastek męski i kobiecy tkwi po trochu w każdym z nas...” zastanawia się Olga Woźniak na łamach „Przekroju”.

„Ten artykuł zaczyna się w chwili, w której plemnik łączy się z jajeczkiem. Gdzieś na świecie właśnie się to dzieje. Dlaczego wybrałam sobie akurat taką chwilę? Bo w tym momencie decyduje się, jakiej płci będzie istota, która teraz rozpoczyna życie.
Popatrzmy, jak do tego dochodzi. Zarówno jajeczko, jak i plemnik, które zaraz się spotkają, są jak połówki przedartego banknotu – zyskują wartość po połączeniu. Dzieje się tak dlatego, że każde z nich niesie w sobie tylko 23 chromosomy (te można sobie wyobrazić jako kłębki genów), czyli po „pół informacji o człowieku” – od mamy i od taty. Gdy zleją się ze sobą, chromosomy z jajeczka i plemnika dobiorą się w pary. Zawarte w nich geny wymieszają się – tak powstanie kompletna, 46-chromosomowa instrukcja stworzenia konkretnej istoty.
To będzie chłopiec czy dziewczynka? Szanse są pół na pół. Decyzja należy do plemnika, który w swoim materiale genetycznym może nieść albo instrukcję stworzenia chłopaka (jeśli posiada zawierający „męskie geny” chromosom Y), albo dziewczynki (gdy wśród 23 chromosomów znajdujących się w plemniku jeden to niosący informację o płci żeńskiej – X). Kobiece jajeczko oczekujące na mającego zapłodnić je plemnika ma w swoim zestawie zawsze tylko i wyłącznie chromosom determinujący powstanie kobiety.
Czy więc to tatuś decyduje o płci dziecka? Nie do końca. Okazuje się, że jajeczka bywają wybredne. Z nie bardzo jeszcze zrozumiałych powodów mogą nie wpuszczać do siebie plemników niosących informację o określonej płci.”

No proszę, wiec jednak Kopernik był kobietą…

I.J.

Całość artykułu dostępna w najnowszym wydaniu tygodnika „Przekrój”