"Na całym świecie serce jest symbolem miłości. Dlaczego ten mało romantyczny mięsień stał się ośrodkiem uczuć, duszy i sumienia?" – zastanawia się Iwona Derda, w artykule Symbol pełen miłości, opublikowanym na łamach miesięcznika „Fokus”.

"U zdrowego człowieka bije około 70 razy na minutę. Zwykle waży 300 gramów. Wykonuje gigantyczną pracę - w ciągu całego życia przepompowuje 184 tysiące ton krwi. Nic dziwnego, że przy takim wysiłku może stanąć ze zmęczenia, doprowadzić do śmierci z miłości, wzruszenia czy strachu. Bo serce nie sługa. Jak uważają niektórzy, kieruje się swoim "rozumem". Coś w tym jest. Wprawdzie to mózg odbiera emocje, ale na skutek płynących z niego do serca informacji może spowodować przyspieszenie jego tętna”.
Serce to źródło życia, ale potocznie określane jest jako siedlisko uczuć. A bywało nawet, że i inteligencji. "Wśród Egipcjan panowało przekonanie, że to właśnie w sercu znajduje się ośrodek inteligencji (mózg miał odgrywać tylko rolę pomocniczą), dlatego nie wkładali go po śmierci do urn, lecz pozostawiali w mumii. Uważali bowiem, że to od ciężaru serca, które ważono na sądzie zmarłych, zależy dalszy los zmarłego. Wierzyli, że serce ma moc sprawowania dobra i zła, toteż wróżyli z jego kształtu i wnętrza. Miało decydować o życiu człowieka, jego myślach, woli, odwadze, uczuciach, ale też o głupocie czy fałszu. Egipskim "wynalazkiem" jest więc sumienie".
Natomiast "aby przejąć zalety wroga i uniemożliwić mu zmartwychwstanie, wśród najstarszych ludów panował zwyczaj zjadania serca. Wierzono, że to jeden z trzech ośrodków życia, obok mózgu i genitaliów, ale najważniejszy - bo położony centralnie.
Dla Indian serce było siedliskiem emocji. Wydzierali je swoim ofiarom i jeszcze bijące składali w ofierze bogu-słońce.”
Zaś "słynny antropolog Desmond Morris uważa, że rysunek serca jako symbolu wywodzi się od kształtu damskich pośladków (zwłaszcza odciśniętych na piasku). Istnieje też hipoteza, że chodzi o bujny damski biust”.
I.J.
Czytaj więcej w: 2 nr "Focus" 2006