3 grudnia to Międzynarodowy Dzień Osób Niepełnosprawnych. Ustanowiony został po to, by zwrócić uwagę na konieczność integracji osób niepełnosprawnych z resztą społeczeństwa, umożliwić im uczestniczenie w życiu społecznym, kulturalnym i politycznym. A jak o problemach ludzi z niepełnosprawnością wypowiadają się twórcy filmowi i pisarze?

Chce się żyć …

Chce się żyć, mimo kalectwa, niezrozumienia, cierpienia. Taki jest tytuł polskiego filmu w reżyserii Macieja Pieprzycy, którego bohaterem jest chłopiec, z czasem młody mężczyzna, urodzony z ciężkim porażeniem mózgowym (genialna rola Dawida Ogrodnika). Otoczenie uznaje go za „roślinę”, jednak Mateusz znajduje osobę, która umożliwia mu kontakt ze światem. Okazuje się, że tylko ciało jest chore, mózg pracuje na pełnych obrotach.O tej historii opowiada też reżyser w ebooku „Chce się żyć”.

O ogromnej woli życia, normalnego życia traktuje też film „Teoria wszystkiego” Jamesa Marsha.„Wielki, dojrzały film o tym, co najtrudniejsze” - tak pisze jeden z recenzentów. Jest to biografia wybitnego astrofizyka, Stephena Hawkinga cierpiącego na stwardnienie zanikowe. Akcja dzieje się w czasach młodości bohatera, kiedy choroba się zaczyna i nie rokuje nadziei. Mimo to Hawking żyje pełnią sił i... zakłada rodzinę. Nie ignoruje kalectwa, ale żyje tak, jakby nie istniały przeciwności losu.

Świat jest piękny mimo wszystko

Jeden z najpiękniejszych filmów, których bohaterem jest niepełnosprawny człowiek, to „Nietykalni” Oliviera Nakache i Erica Toledano. Jest to autentyczna historia sparaliżowanego milionera, którym zaczyna się opiekować czarnoskóry chłopak, wesoły rozrabiaka. Nie roztkliwia się nad podopiecznym, traktuje jak kumpla, wprowadza w jego życie humor i luz. Dzięki niemu milioner odkrywa, że mimo kalectwa świat nadal jest piękny: skacze ze spadochronem, zakochuje się, znowu cieszy się życiem.

Rodzinne relacje

Największym wsparciem dla osób chorych i niepełnosprawnych jest rodzina. Nie zawsze jednak rodzina jest w stanie udźwignąć ciężar  nieszczęścia i trudy opieki . Film  „Ze wszystkich sił” Nilsa Taverniera opowiada o takiej historii, kończącej się jednak optymistycznie. Oto ojciec niepogodzony z kalectwem syna, opuszcza dom. Jednak syn starając się zintegrować rodzinę, namawia ojca do wspólnego startu w triatlonie. Dzięki wspólnemu wysiłkowi rodzina jest znowu razem, miłość zwycięża.

Nieco inaczej problemy rodzinne są przedstawione w filmie „Rozumiemy się bez słów” Erica Lartigau. Tu nastoletnia dziewczyna opiekuje się swymi niesłyszącymi rodzicami. Jest dla nich łącznikiem ze światem. Czy opuści swoich bliskich, by podążać za marzeniami?

Afirmacja życia

Kolejna autentyczna historia. Tym razem jest to autobiografia człowieka, który na skutek wylewu został całkowicie sparaliżowany. Mógł poruszać tylko jedną powieką i dzięki temu „wymrugał” swą opowieść o cierpieniu, samotności, śmierci, ale też miłości. Wplótł w swą historię dużo humoru, ironii i dystansu wobec świata i swojej sytuacji. Mowa o książce Jeana Dominique’a Bauby „Skafander i motyl”.Książka została sfilmowana .

To tylko kilka przykładów, by pokazać, że niepełnosprawni są wśród nas, że nas potrzebują i mają pełne prawo, by cieszyć się życiem, a my powinniśmy im w tym pomóc.