Fidelo

Opera Beethovena nie jest zwyczajnym utworem. Nie chodzi tu jednak o jakieś szczególne jej cechy formalne, lecz o wyjątkowe kłopoty związane z jej ostateczną wersją, a także o wyjątkowy wysiłek twórczy, jaki kompozytor włożył w tę partyturę. Związane to było zarówno z samym kształtem muzyczno-dramatycznym, jak i z konkretnymi treściami moralno-politycznymi, jakie Beethoven pragnął zawrzeć w swoim dziele. Być może właśnie to, a nie cele czysto muzyczne, leżało u podstaw jego decyzji o skierowaniu swej wyobraźni w stronę operowej formy. Być może uznał, że wielkie idee, które w tym momencie pragnął wyrazić (wolności, wierności i poświęcenia), najbardziej czytelne staną się na operowej scenie. (...) Wartością najważniejszą i niepodważalną jest w Fideliu sama muzyka. Wszystko to, co stanowi o prawdziwej sile i wielkości tego dzieła tkwi w muzyce, wywodzi się z zasad rządzących symfoniczną wyobraźnią będącą żywiołem, nad którym Beethoven całkowicie panował. Pozycja zawiera dwa wybitne wykonania utworów: Płyta DVD: Chór The Glyndebourne Chorus i London Philharmonic Orchestra pod dyrekcją Bernarda Haitinka Wykonawcy: Leonora: Elisabeth Södeström, sopran Marcelina: Elizabeth Gale, sopran Florestan: Anton de Ridder, tenor Jaquino: Ian Caley, tenor Don Pizarro: Robert Allman, baryton Rocco: Gurt Appelgren, bas Don Fernando: Michael Langdon, bas Nagranie dokonane w 1979 roku w Glyndebourne. Czas trwania: 120 minut. Napisy: polskie Płyta CD: Chór Wiener Staatsoper i orkiestra Wiener Philharmoniker pod dyrekcją Wilhelma Furtwänglera Wykonawcy: Leonora: Martha Mödl, sopran Marcelina: Sena Jurinac, sopran Florestan: Wolfgang Windgassen, tenor Jaquino: Rudolf Schock, tenor Don Pizarro: Otttt o Edelmann, baryton Rocco: Gotttt lob Frick, bas Don Fernando: Alfredo Poell, baryton