Fallen Angel

Solowy album Maxima - MC znanego z formacji Prodigy. Z muzykami spotkał się podczas ich pierwszego koncertu w klubie Labyrinth we wschodnim Londynie. Byli świetni, bardzo mu się podobali, wiedział jednak, że będzie musiał dopasować się do stylu zespołu. Grymaśna publiczność rave pragnęła udziału rapera, nie mógł on jednak zakłócać muzyki... MC szybko się dostosował – narodziło się Prodigy, jakie znamy. Do perfekcji dopracowali koncertowy styl, w połączeniu z unikalnymi wokalami. Maxim surfował po dźwiękach, niczym fali, pamiętając o zabraniu ze sobą widzów. Nieźle wypłynął. A był to dopiero początek. W środku szaleństwa, wydał w barwach XL Records solową płytę, "Hell’s Kitchen". Mimo jednomyślnych pochwał przebojowego singla "Carmen Queasy" (nagranego przy współpracy Skin z grupy Skunk Anansie), album spotkał się z mieszanymi recenzjami. Maxim rozstał się z XL. Na "Fallen Angel" Maxim łączy firmowe beaty z różnymi wpływami muzycznymi i z pewnością zaskoczy tym słuchaczy. I na pewno pojawia się tu wystarczająco wiele Maxima - bowiem jednym z zarzutów wobec "Hell’s Kitchen" było niedostateczne występowanie artysty w materiale... Tym razem to nieaktualne. Pierwszy singel, to zaraźliwy numer "I Don't Care" - tyrada przeciw powierzchowności i ułudzie, pięknie ozdobiona zgrabnym głosem Torshy. Inne, świetne numery na płycie, to np.: "Nouveau Riche" - piosenka, którą mogliby napisać The Buzzcoks, gdyby wciąż działali, pełny energii, radiowy, punk–kawałek, krytyka zalewu wymuskanych, acz pozbawionych talentu dziewcząt, "Violator" - z przesterowanymi gitarami, mocnym basem i gniewnym wokalem, "Fallen Angel" - z Audrą na wokalu, prawdziwa dźwiękowa rozkosz... gdyby nagrywać album z tylko jednym kawałkiem, ten byłby idealny, czy "Temptation" - muzycznie – R&B pomieszany z Princem, tekstowo – opowieść o bólach i przyjemnościach niewierności. Właściwie każdy numer jest inny, a wszystkie razem tworzą świetną całość. (WMP)