Droga do samozależności

Ładnie wydana, jednak spodziewałam się bogatszej treści i bardziej empatycznej, a niektóre przykłady mają rys szowinistyczny, niestety.

Ciekawa aczkolwiek mnie nie porwała. Pierwsza książka bardziej wciąga.

Na początku miałam wrażenie, że będzie to książka filozoficzna, dość trudna do czytania i wymagającą skupienia. Autor bawił się słowami tłumacząc ich znaczenie, a całość wydawała się dość zawiła. Potem styl pisania się zmienił i stał się dość prosty i dosadny - co wprawiło mnie w lekką irytację, ponieważ autor pisząc o tematach dotyczących psychologii i ludzkiego charakteru robi to wielokrotnie bardzo płytko. Na początku mamy rozdziały, które traktują o tym czym według autora jest zależność, niezależność, samozależność, wspołżależność. Czytając opis głupca moralnego, którym według autora są osoby, które radzą się innych ludzi, poczułam wewnętrzny bunt. Ja też radzę się innych ludzi, np. w tym jaki telewizor kupić, bo zanim wyda się dużo pieniędzy i zmarnuje czas na przekopywanie Internetu (lub nie daj Boże doradzi nam niezbyt ogarnięty Pan ze sklepu, który po prostu chce sprzedać telewizor), warto czerpać z realnych doświadczeń innych osób. Opis głupca moralnego był tak zwięzły, że sugerował mi, że każdy kto się kogoś radzi jest głupcem moralnym. Hmm... niefajna łatka. To, że większość, jak nie wszystkie zagadnienia są tak płytko opisane zaskutkowało tym, że książka ma zaledwie 176 stron i poręczny format. Poza tym, że autor nie rozwija swoich myśli, co może wprawiać w zdziwienie czy irytacje, to książka niesie ze sobą dużą wartość. Jeśli damy jej szansę, możemy przejść drogę, jeśli nie do samej samozależności, to chociaż do lepszego zrozumienia siebie i relacji z innymi osobami. Dla mnie, jako młodej mamie, szczególnie ważne były części książki, w których autor pisał o postępowaniu rodziców z dziećmi - zarówno jeśli chodzi o przyszłości dzieci, jak i samych rodziców. Czy pomyśleliście kiedyś o tym, że jako rodzice powinniście w pewnym momencie z miłością i troską otworzyć drzwi i dać dziecku "kopniaka w tyłek"? Przeciąć pępowinę i pozwolić dziecku być samodzielnym. Chyba, że nasza pociecha w stosownym momencie zrobi to sama. Bo my nie będziemy żyli wiecznie. I powinniśmy odchodzić z tego świata ze świadomością i spokojem, że nasze dzieci doskonale sobie bez nas poradzą i dobrze pokierują swoim życiem. Drugą stroną medalu "dania kopniaka" jest to, że my jako rodzice też musimy się uwolnić od odpowiedzialności za nasze dzieci. Oczywiście, możemy im pomagać, ale nie powinniśmy się w tej pomocy zatracać. Nie mamy obowiązku gotować dzieciom słoików, nie musimy im przepisywać majątku - możemy korzystać z życia i wydać go na siebie. Naszym obowiązkiem jest tak wychować dzieci, żeby same radziły siebie w życiu i były za nie odpowiedzialne. To według autora zdrowe dla obu stron. W odniesieniu do zachowań dorosłych ciekawy był fragment, w którym pisarz wspomniał o wewnętrznym dziecku. To dokładnie te dziecko, którym byliśmy kiedyś - z jego strachami, przeżyciami i wspomnieniami. W każdym z nas jest to dziecko, którym byliśmy kiedyś i może kierować naszymi zachowaniami w dorosłym już życiu. I to my jako dorośli musimy się tym dzieckiem zaopiekować. To my jesteśmy statkiem, sterem i kapitanem swojego życia i tylko my za nie odpowiadamy. Nikt inny. W książce znajdziemy bardzo dużo ciekawych treści, ale musimy też mieć otwartą głowę by je przyjąć. Niektóre mogą być dla nas boleśnie uświadamiające. Tak więc, jeśli jesteście otwarci na krytykę i gotowi na zmianę w życiu to ta książka jest dla Was. Jeżeli szukacie lekkiej, przyjemnej lektury psychologicznej, która nie odbije się na Waszej psychice czy pojmowaniu świata, to nie zalecam czytania ;) PS. Z poważnych zaniedbań autora mogę wymienić jeszcze brak odniesień do badań przy podawaniu danych czy pisaniu pewnych stwierdzeń (np. str. 40 i 57). Niedopuszczalne, zwłaszcza dla osoby, która ma stopień naukowy. Klub Twórczych Mam https://klub-tworczych-mam.blogspot.com/2024/08/mama-czyta-jbucay-droga-do.html

Od wielu lat śledzę prozę Jorge Bucay'a i uważam, że autor ma nie tylko ogrom wiedzy do przekazania, ale potrafi to także zrobić w bardzo jasny, klarowny i interesujący sposób. Jego książki pełne są wartości wartych zapamiętania a każda strona stanowi przyjemność mierzenia się z tym co autor chce nam przekazać. Lektury Bucay'a są jedynymi po które sięgam w podobnej tematyce. Nie lubię książek, które mówią mi jak mam żyć, ponieważ nikt nigdy nie potrafi wyznaczyć kierunków innej osobie. A jednak w tym przypadku Bucay nie narzuca własnych zasad, nie mówi nam jak mamy postępować, nie każe nam utożsamiać się z jego doświadczeniami a w prosty, plastyczny i emocjonalny sposób podsuwa naszej wyobraźni przygody, anegdotki i opowieści na bazie których możemy inspirować się do zmian w życiu i podejmowania konkretnych działań. To książki, które mają coś do powiedzenia, podejmują konkretne wartości i jednocześnie wydają się być nieszablonowymi a także wartymi przeczytania lekturami bardzo zbliżonymi do tych fabularnych, w których treść stanowi ogromną przyjemność. Powyższa lektura to inspiracja a także mnóstwo wskazówek do tego jak odzyskać kontrolę nad swoim życiem. Nawet jeśli do tej pory sądziliśmy, że wszystko biegnie odpowiednią drogą, po przeczytaniu lektury Jorge Bucay'a wydaje się, że nie wszystko jest takie jak być powinno. Za sprawą anegdot autor pokazuje nam świat pełen zaskoczeń i przeciwności, świat wciąż nie do końca odkryty. Autor zachęca nas zatem, by wziąć odpowiedzialność za własne życie i żyć pełną piersią a także ograniczyć się od zależności, które hamują nas do zdobywania nowych doświadczeń. Pokazuje nam jak podążać drogą ku przyszłości we własnym tempie i jednocześnie nie zatracać przy tym siebie. Jorge Bucay to znany pisarz i ceniony psychoterapeuta, który podchodzi do swoich czytelników oraz pacjentów w niekonwencjonalny sposób. Jego propozycje zmian w naszym życiu nie są narzucaniem konkretnych zasad i wartości a skupiają się na rozjaśnianiu umysłu, by samemu obrać konkretny kierunek. Autor staje się naszym mentalnym przewodnikiem, stara się podpowiedzieć jak nie zatracić się w najdłuższej podróży naszego życia i z lekkością, swobodą a także poprzez plastyczny język wyjaśnia procesy naszej skomplikowanej psychiki. Przyznaję, że czytałam wszystkie książki tego autora i każda nauczyła mnie czegoś nowego a także pozwoliła mi w zupełnie inny sposób spojrzeć na moje życie. Nie chodzi o to, by po lekturze zmieniać swoje nastawienie o 180 stopni, ale przede wszystkim pamiętać pewne momenty, anegdotki czy przypowieści i czerpać z nich inspiracje w dalszej przyszłości. Chodzi bowiem o to, by zrozumieć, zapamiętać a także w jakiś subtelny sposób inspirować się na przyszłość za sprawą konfrontacji z fabułą, która przypomina rozmowę autora z czytelnikiem i po prostu analizować wszystko na swój własny sposób. "Droga do samozależności" to lektura, którą polecam każdemu z Was. Nie jest to nachalny poradnik, który wyznacza konkretną ścieżkę a lektura pełna ukrytych znaczeń, skupiająca się na podprogowym przekazie i bardzo ciekawie wchodząca w interakcję z czytelnikiem. Autor doskonale zna się na rzeczy i to widać na przestrzeni całej jego twórczości, która zbiera wiele fanów, ponieważ ma jasny i klarowny sposób przekazu – buduje relacje z czytającym, zachęca go do wewnętrznego monologu i tym samym nie pozostawia obojętnym na to co dana książka chce nam przekazać. Lekkość stylu, plastyczna forma oraz towarzyszące nam podczas czytania emocje zapewniają kilka godzin niekłamanej, wartościowej przygody, do której – jestem tego pewna – wrócę jeszcze nie jeden raz, by z dystansem spojrzeć na własne wybory i doświadczenia.

📚DROGA DO SAMOZALEŻNOŚCI 🖋Jorge Bucay @zysk_wydawnictwo 🔸🔹🔸🔹🔸🔹 „Droga do samozależności” Jorge’a Bucaya to książka, która może odmienić sposób w jaki postrzegamy siebie i nasze relacje z innymi. Dzięki jej przemyślanej konstrukcji oraz przystępnemu stylowi, autor prowadzi czytelnika w podróż ku lepszemu zrozumieniu własnej niezależności i odpowiedzialności za własne życie. Bucay jest znanym psychoterapeutą i pisarzem. W swojej książce używa prostych, ale głęboko refleksyjnych przypowieści, które zmuszają do myślenia i introspekcji. „Droga do samozależności” to nie tylko zbiór teorii psychologicznych, ale raczej praktyczny przewodnik, który przybliża czytelnikowi kluczowe aspekty osobistego rozwoju. Autor dzieli się z nami swoją wiedzą na temat czterech dróg do samozależności: zrozumienia siebie, odkrywania innych, radzenia sobie ze stratami oraz poszukiwania sensu w życiu. To co wyróżnia tę książkę, to umiejętność Bucaya łączenia teorii z codziennym życiem poprzez angażujące historie i anegdoty. Czytelnik znajdzie tu nie tylko wartościowe nauki, ale i elementy, które mogą wywołać uśmiech lub refleksję. Jednym z przykładów jest opowiadanie o ojcu i synu, które ilustruje nasze zróżnicowane ścieżki życiowe i zachęca do samodzielnego myślenia. „Droga do samozależności” ma na celu nie tylko edukację, ale również zachętę do działania. Bucay podkreśla, że prawdziwa wolność i szczęście można osiągnąć tylko wtedy, gdy zaczniemy brać odpowiedzialność za swoje wybory i działania. To książka dla tych, którzy czują, że ich życie jest zdominowane przez zewnętrzne okoliczności, a chcieliby znaleźć sposób na odzyskanie kontroli i zbudowanie autentycznych, zdrowych relacji z innymi. Jednym z kluczowych tematów poruszanych w książce jest kwestia samozależności, która oznacza, że jesteśmy świadomi swoich potrzeb i granic, ale również otwarci na współpracę i relacje z innymi. Bucay zachęca do samodzielnego odkrywania i budowania swojego życia na własnych zasadach, unikając jednocześnie pułapek manipulacji i zewnętrznych wpływów. Książka jest napisana w lekki, przystępny sposób, co sprawia, że jej lektura jest przyjemna i inspirująca. Mimo swojej prostoty, zawiera głębokie refleksje i praktyczne wskazówki, które mogą być pomocne w codziennym życiu. Warto jednak pamiętać, że niektóre z przedstawionych koncepcji mogą wymagać czasu na przemyślenie i wdrożenie. „Droga do samozależności” to książka, która z pewnością znajdzie swoje miejsce na półce każdego, kto poszukuje drogi do większej niezależności i spełnienia. To lektura, która nie tylko wzbogaca, ale i skłania do działania, pokazując, jak ważne jest, by wziąć życie w swoje ręce i być odpowiedzialnym za własną przyszłość. Gorąco polecamy tę książkę każdemu, kto chce w pełni zrozumieć siebie i swoje relacje, oraz nauczyć się, jak budować życie na swoich własnych zasadach. Za egzemplarz oraz możliwość współpracy reklamowej dziękujemy wydawnictwu @zysk_wydawnictwo

,,Dopóki mogę powiedzieć ,,tak" albo ,,nie", jestem wolny." Powiem wam, że zastanawia mnie fakt, dlaczego w szkołach nie dają do czytania lektur, które sprawią, że dzieciaki staną się świadomi swojej wartości, a nie takie, które opowiadają starodawne historie, gdzie nie mogą zrozumieć języka, a o przekazie nie ma mowy. Skoro nikt ich nie uczy, że książka powinna zawierać mądre myśli z których powinni brać przykład, to nic dziwnego, że nikt ich nie szuka, bo jak można szukać coś, czego się nie zna? Zanim sięgniecie po ten poradnik wiedzcie, że osoby, które poczują się dotknięte treścią mogą nie chcieć jej zrozumieć. Autor na wszelaki sposób tłumaczy nam jak zrozumieć to, że powinniśmy czuć swoją wartość, że powinniśmy być zależni tylko od siebie. Opowiada tu o różnych charakterach ludzkich, przed którymi nas przestrzega, gdyż wiązanie się powiedzmy z kimś, kto wciąż wywołuje w nas wyrzuty sumienia jest zwyczajnie dla nas nie zdrowe. Sami wiecie, że często natrafiamy na osoby, które za wszelką cenę próbują przejąć kontrolę nad naszym życiem. Opowiada tutaj o osobach, które w większości oczekują od nas potwierdzenia, że ich kochamy, że ich nie zostawimy itd. Lub o takich, które robią rzeczy według nich, za dobre dla nas, w ogóle nie pytając nas o zdanie, a widząc nasze niezadowolenie wywołują wyrzuty sumienia, że robią dla nas wszystko, a my dla nich nic. Albo też o takich, które nigdy nic same nie zrobią, bo wolą, by ktoś podejmował za nich decyzje. On ich wszystkich w pewien sposób nazywa i ci, których będzie to dotyczyło poczują się obrażeni. I co ciekawe, nie za to, że ktoś ich nazwał, czy obraził, ale za to, że zobaczył iż naprawdę manipulują innymi właśnie w sposoby, które zostały tutaj podane. Czego zatem uczy podręcznik? Ma on na celu wpierw zrozumienie o czym będziemy tutaj czytali, podanie przykładów, tych ważnych osób i tych, byśmy my jako laicy mogli wszystko zrozumieć. Autor chce nauczyć nas, i chyba bardziej skupił się na osobach, które właśnie tkwią w związku bez przyszłości, by potrafili zawalczyć o siebie. By nie upewniali się, że są wartościowi. By nie oczekiwali, że każdy będzie ich za coś chwalił, tylko żeby byli świadomi swojego sukcesu, tego, że sami wiele potrafią i zdanie innych nie powinno być dla nich ważne. Nie można uzależniać swojego życia od opinii innych, bo wtedy jesteśmy umysłowymi niewolnikami. A jeśli ten temat was interesuje, a uważam, że powinien, bo ja się odnalazłam w nim wyśmienicie, to gorąco zachęcam do lektury:-)

Droga do samozależności” od wydawnictwa Zysk i s-ka, której autorem jest pisarz i psychoterapeuta Jorge Bucay to zbiór esejów. Książka ta jest dla każdego, kto szuka drogi do szczęścia. Autor odkrywa karty pomagając uzyskać w życiu to co najważniejsze. Pomaga odkryć swoje „ja". Co to w ogóle oznacza być niezależnym? Czy jest to w ogóle możliwe? Jeśli tak, to po co nam drugi człowiek? A gdzie te wzajemne relacje, o których ciągle się mówi? Autor pokazuje na łamach swojej książki naszą zależność od drugiego człowieka. Przytacza przykłady dla jaśniejszego zrozumienia. Książka składa się z 6 rozdziałów, a w nich historie i anegdoty pozwalające zrozumieć w jaki sposób „ogarnąć” życie. Wszystko co opisane jest w „Drodze do samozależności” wydaje się takie oczywiste. Ale czy teorię potrafimy wprowadzić w życie? Wydaje się mi, że nie. Z autopsji wiem, że sama gubię się w niektórych sytuacjach. Co wyklucza moją niezależność. Autor tłumaczy jak ważne jest osiągnięcie „samozależności”. Każdy powinien dbać o swój interes, sam decydować o sobie. Żyć po swojemu. Poucza czytelnika w jaki sposób należy brać życie w swoje ręce oraz nie dać sobą manipulować. W książce zawarł wskazówki jak odzyskać kontrolę nad swoim życiem. Książka mimo, że zawiera ważne treści jest napisana lekkim, przystępnym językiem. Czyta się błyskawicznie. Zmusza do refleksji. Oczywiście nie ze wszystkim co zawarł autor w lekturze- się zgadzałam. Bywało, że po cichu polemizowałam z nim. Kilkakrotnie przerywałam czytanie i zastanawiałam się nad swoim życiem. Książka ta może być uznawana za narzędzie terapii. Garstkę cennych informacji można wyciągnąć z lektury. "Books Hunters"

Dzisiaj kolejna książka mojego ulubionego autora, który tworzy książki psychologiczne, z tematyką rozwoju osobistego, duchowego w bardzo nowoczesnej formie. ,,Droga do samozależności" Jorgea Bucaya to nie jest prosta książka, gdyż sama samozależność nie jest prosta. Jednak autor w najprostszy sposób, bardzo dokładnie, krok po kroku wyjaśnia, jak dojść do takiej samozależności. Przytacza również podobne pojęcia, które mogą być na pewnym etapie bardzo mylne. Możemy myśleć, że osiągnęliśmy samozależność, a okazuje się, że jednak jesteśmy współuzależnieni od drugiego człowieka na różnych płaszczyznach. Jest wiele mądrych kwestii, które autor w tej książce wyjaśnia. Nie byłby sobą, jakby nie przytaczał tutaj również opowieści, które rozjaśniają nam umysł. Autor słynie z pomocy człowiekowi właśnie za pomocą bajek, opowiastek i też na podstawie wiedzy, którą uzyskał i zawód, który wykonuje. W tej pozycji również mówi o sobie, o tym, aby wziąć odpowiedzialność za swoje życie.Polecam, choć to dla mnie to najtrudniejsza jego pozycja, ze wszystkich, które do tej pory czytałam. Jednak warta uwagi i zagłębienia się w temat. Ja go uwielbiam za przekaz. Dodatkowo twarde okładki, nadają jego książkom niesamowitej wyjątkowości. Według mnie są takimi perełkami na rynku czytelniczym, które po przeczytaniu mocno bierze się do serca. Znacie autora?

Książka nie objawiła mi żadnej prawdy, której bym nie wiedziała, nieco bardziej może uporządkowała rzeczy, które gdzieś we mnie tkwiły. Zaryzykuję jednak stwierdzenie, że gdyby trafiła ona w moje ręce jakieś piętnaście lat temu zwróciłaby mi uwagę na sprawy, których znaczenie w moim życiu pojęłam dużo później, w mniej przyjemnych okolicznościach.  ▪️▪️▪️ Ale też nie traktowałabym jej w sposób dosłowny, tym bardziej iż różnice kulturowe (autor pochodzi z Argentyny) z całą pewnością nie są bez znaczenia. ▪️▪️▪️ Czy polecam? Jeśli lubicie tego typu życiowe, drogowskazowe poradniki warto przeczytać, ale czy stosować 1:1 to kwestia dyskusyjna.