Without Looking Back

Nie ma piekła bez Szatana, nie ma Kata bez Romana :)

Z całą pewnością to nie jest Kat :b

Strasznie słaby album.

To jest tak bardzo nijaka płyta, że aż trudno cokolwiek o niej napisać. Gdzieś się pan PL zagubił, bardzo szkoda :/

Gdyby to wyszło pod inną nazwą to nawet dobra płyta, a tak mocne 2/10.

Osobiście cenie i szanuje zespół KAT już od dawna, w tym przypadku nie chce nikogo na siłę przekonywać do tej płyty bo po co... Kto lubi Romana i spółkę pewnie będzie rzucał błotem w to wydawnictwo itp... A ja powiem tak że jest to najlepszy i najbardziej otwarty materiał jaki słyszałem z pod ręki pana Piotra!!! BRAWO !!! Koniec z walką polityczną , klerykalną itd liczy się tylko muzyka a ta broni się niesamowicie !!! Wszak mocnego metalu mamy tylko elementy bo cała muzyka idzie w kierunku hard heavy rocka, cudowne podziały rytmiczne, riffy i solówki świetnie skomponowane a i ciekawe aranżacje w stylu lat 70 :) Należę do otwartych słuchaczy i dla takich osób jest ta płyta. POLECAM

Min ęło trochę czasu, ale warto było czekać. Jeśli ktoś czytał wywiad z Piotrem Luczykiem w ostatnim TERAZ ROCKU , to dowie się między innymi o dążeniu do perfekcji wymienionego muzyka oraz jego kolegów. Świetna płyta. KAT ma się bardzo dobrze. Nie żałujcie pieniędzy. Nie mam porównania do niedawno wydanej płyty KAT i Roman Kostrzewski, ale chcę tylko wspomnieć, że ten drugi odłam bez uprawnień postanowił sprzedawać swoją płytę samodzielnie i kiedy wszedłem na stronę okazało się, że ta atrakcja kosztuje razem z wysyłką około 60 zł. To dla mnie lekka przesada. Pan Roman chyba się zagalopował w swojej megalomanii...

Nie jest to KAT który pamiętamy z lat kiedy z zespołem śpiewał Roman Kostrzewski, Piotr Luczyk poszedł swoją drogą, jakże odmienną od dotychczasowej. I bardzo dobrze, na płycie dostajemy solidną porcję muzyki spod znaku Hard'n'Heavy, doskonale zagranej i nagranej. Mnie ta płyta bardzo się podoba, bardzo dużo znajomych zapożyczeń z pod znaku hard rocka. Polecam !!! A dla zwolenników starego KAT-a jest płyta "Popiór" sygnowana nazwą KAT & Roman Kostrzewski.

Bardzo dobre hard'nheavy.Dużo ciekawych brzmień i nawiązań między innymi do Accept i Rage. Jeśli ktoś szuka Kata ala Roman Kostrzewski to tutaj go nie znajdzie i wtedy na pewno trzeba sięgnąć po "Popiór". Dwa Katy,dwa różne muzyczne światy.Ale każdego warto posłuchać.

Bardzo dobra płyta, Kat uniósł się na wyżyny dobrego heavy metalu, nie ma nudy, utwory dopracowane, polecam!

Powrót do Heavy w najczystszej postaci. Płyta powala brzmieniem.

Dobrze zrealizowana płyta. Równa. Trochę mało wybitnych rifów ale i tak jest fajnie.

Szału nie ma, wstydu też nie...

Fajno plimkają.

Rewelacja.

Bardzo słabe i naj gorsze wydanie Kata,jak można było wydać tak słaby materiał nie godny Kata. Jednym słowem wstyd. Płyta nie warta kupna,szkoda kasy na ten ochłap. Bradzo nie spójna płyta, kto to a co to tak gra to nie Kat to jakaś popierdułka.

Tragedia. Jak można coś takiego nagrać i jeszcze chcieć za to pieniądze?

Tragedia! Jak można coś takiego nagrać i chcieć za to pieniądze?

nuda ,dlużyna, zero zapamiętywalnośći ,nic wspólnego z zespołem kat a jak spojrzy sie na zespoly grajace podobnie to jest to jakas 4 liga. Niechwytliwy heavy metal -- czyli kompletnie nic

Nie wiem nie wiem czemu w opisie jest podane, że to płyta metalowa .To zwykły hardrock ,bardzo przeciętny i wtórny ,taki do pogrania na zlocie dla motocyklistów, do piwka i kiełbasy

pytanie za co 100zl ? plyta ze zlota z platyny?sama zawartosc denna......W yasadyie nie ma nic wspolnego y KAT.....

Na prawdę wieje nudą, muzyka nijaka. W każdym razie nie dla fana szeroko pojętego metalu.

Metal polo. Wydawca powinien ponieść odpowiedzialność karną.

Nie warto tracić czasu i pieniędzy.

Mało porywające gitarowe pitu pitu. Płyta do odkrywania w przydrożnej knajpie, co najwyżej. Jak na zespół legendę - żenada. Zresztą w internetach krąży nazwa alternatywna dla bandu "Piotr Luczyk & The Randoms" i to niestety bardzo słychać. PL grać potrafi, ale komponować już nie. Jak on sam jeden skomponował tyle utworów Kata pozostaje zagadką ;)

Jeżeli to jest dla kogoś bardzo dobre Hard/Heavy to chyba nie słuchał naprawdę dobrych płyt Hard/Heavy a wystarczy sobie odpalić dla dobrego Heavy ostatni album Judas Priest, Riot, Accept czy Saxon z 2024 roku i ma świetny album Heavy o dwie klasy lepszy od tego "dzieła" lubczyka.....

Cóż, jeżeli ktoś spodziewa się płyty na miarę starego Kata z Romkiem Kostrzewskim, to się mocno rozczaruje. To jest płyta raczej uciekająca od tych dokonań i zwracająca się w kierunku hard rocka czy heavy metalu. Jednak co najważniejsze płyta muzycznie jest bardzo dobra, uwielbiam jej słuchać, choć długo musiałem się do niej przekonywać, gdyż Kat nieodmiennie kojarzył mi się z Romanem. Bardzo dobre solówki Piotra Luczyka, do wokalu też się przekonałem. Muzycznie jest bardzo dobrze, ale do płyty trzeba podejść z dystansem i słuchając jej nie należy się oglądać wstecz na wczesniejsze dokonania Kata. Płytę mogę polecić osobom wolnym od uprzedzeń, otwartym na nowe dokonania i nowe brzmienie. Na szczęście nie ma tu miejsca na niekiedy dziwne przemyślenia filozoficzne Romana i obrażanie uczuć innych osób. Króluje w tym wypadku muzyka, która powinna łączyć a nie dzielić. Przyjemnie się słucha tej płyty w tle i w zasadzie relaksuje podczas jej odsłuchu, szczególnie gdy zapomni się, że to Kat :) Do dziś słucham Oddechu, który mi się nie nudzi, a który był pierwszą płytą Kata jaką usłyszałem. Jednak nie próbujmy nawet porównywać tych płyt, to dwa całkowicie odrębne brzmienia, dwa odrębne światy. Podsumowując - bardzo dobra płyta, ale CAŁKOWICIE INNA niż wcześniejsze płyty Kata z Romanem.

Najlepsza i najbardziej światowa płyta Kata. Genialne solówki, kompozycje i wokal który wreszcie słucha się z przyjemnością. Właściwie wszyscy muzycy pokazali światową klasę. To Kat dla fanów metalu i muzyki rockowej a nie dla głuchych dzieciaków. Gratuluję Panowie.

Solidny album, nie ma nudy, bije popióra na głowę.