Wet Dream

Płytę znam od momentu jej wydania, czyli roku 1978. Bardzo ją kiedyś lubiłem. Teraz też mi się podoba, choć obecnie słucham zupełnie innej muzyki. Głównie jazzu. Z sentymentu kupiłem to nowe wydanie, zremiksowane i zremasteryzowane przez Stevena Wilsona. Czy jest lepsze od oryginału - nie wiem, muszę jeszcze posłuchać. Dla mnie jednak zupełnie nie jest akceptowalne w jaki sposób są obecnie pakowane płyty. Tekturowy kartonik z którego nie ma możliwości wyjęcia płyty bez jej dotknięcia palcami od nagranej strony. Poza tym płyta się rysuje w takim opakowaniu. Dlatego też przekładam takie płyty w miękkie, nierysujące okładki. To tylko jeden problem. Kolejny to jakość samego nośnika na którym płyta jest nagrana ( niestety to częsta przypadłość ). Płyty są często krzywe, niewyważone. To powoduje, że płyta w czasie odtwarzania hałasuje i psuje kompletnie przyjemność z odsłuchu - zwłaszcza w cichszych fragmentach. Mam odtwrzacz tzw. top loader co jeszcze to potęguje. Płacimy sporo za płyty a ich jakość jest coraz gorsza. Zdarza mi się kupować wydania japońskie płyt CD. Jak dotąd nie zanotowałem krzywej płyty a jeśli jest w opakowaniu kartonowym, to sama płyta jest dodatkowo umieszczona w cienutkiej folii. Niestety są one sporo droższe. Miłego słuchania.

Zaginiona płyta Pink Floyd po Wish you were here. Znakomita. Ja rocznik 63 wychowałem się na tej muzyce. Remix i remastering zjawiskowy. Tylko słuchać. Polecam pokoleniu milenialsów😊

Do tej pory tylko znana z MP3. Świetna płyta, niestety już nieżyjącego Ricka.

Wspaniały album, polecam

Bardzo lubię Richarda Wrighta. Jego muzyka to miód na moją duszę. To jest jego solowy album, a po zremasterowany prze Wilsona, zachowała swój charakter w nowych czasach.