Uzdrowisko

Historia ciekawa wciągająca lecz trochę zawiła..troszkę mało było mi głównego bohatera aczkolwiek czytało się znakomicie

Super książka, która wciąga i nie można przestać czytać,polecam

Super książka polecam z ciekawością fabułą

Ok

Intryga fajna, ale lekko się gubiłam w ŵątkach

Szybko się czytało. Ale końcówka zagmatwana.

Fajnie się czyta , dla zabicia czasu

Czyta się z zapartym tchem

Świetna książka. Polecam

Świetna seria

Dobre

“Uzdrowisko” autorstwa Konrada Chęcińskiego to niepokojąca historia o tajemniczym zaginięciu nastolatki, Justyny Dobrowolskiej, w 1986 roku. Chęciński zręcznie buduje atmosferę tajemnicy, wprowadzając nas do malowniczej wsi Dobrowola, która kiedyś była nazywana uzdrowiskiem. Wszystko zmienia się, gdy młoda mieszkanka wsi, Justyna, znika bez śladu, a jedynym dowodem jej obecności jest zaparkowany rower i charakterystyczna torebka… Akcja powieści przenosi nas dziewiętnaście lat później po tym wydarzeniu, kiedy to oficer Pior Werner przyjeżdża do Dobrowoli, aby prowadzić nieoficjalne śledztwo. Wkrótce po jego przyjeździe na tarasie słynnej willi zostają znalezione zwłoki nieznanej kobiety. Co łączy Justynę Dobrowolską z nieznaną kobietą? Czy oficer Werner rozwiąże zagadkę sprzed lat? Autor zręcznie splata te dwa wątki, przeszły z teraźniejszym, tworząc historię, która jest spójna, fascynująca, jak i niepokojąca. Zmowa milczenia mieszkańców wsi i utrzymywanie, że nikt nic nie wie ani nie pamięta, daje powieści klimat tajemniczości oraz pokazuje jak hermetyczna może być społeczność wiejska. „Uzdrowisko” to wciągający i mroczny kryminał z mnóstwem wspaniałych bohaterów i sekretów. Bawiłam się na nim wyśmienicie i chętnie obejrzałabym na jego podstawie miniserial 🔥. Czytajcie i odkryjcie tajemnice, które kryją się na fasadą niegdyś rajskiej willi. Dziękuję za zaufanie i egzemplarz do recenzji od @wydawnictwomova (współpraca reklamowa) 🩷.

Mała wieś i początek XXI wieku. W opuszczonej willi zostają odnalezione zwłoki kobiety. W trakcie śledztwa na jaw wychodzą informacje, które rzucają nowe światło na sprawę zaginięcia młodej dziewczyny w latach osiemdziesiątych. Niestety mieszkańcy wsi nie chcą współpracować. Ukrywają przydatne informacje i jak się okazuje sporo sekretów... Dobrze skonstruowana fabuła, stopniowo budowane napięcie i wartka akcja. Niepokojąca atmosfera, zaskakujące plot twisty i nieoczywiste zakończenie. To wszystko sprawia, że historia wciąga bez reszty. Niestety jest jedno ale, znacząco wpływające na całość... Chodzi o ilość bohaterów i różne sposoby ich nazywania. Wprowadza to chaos i zamieszanie, utrudniając tym samym czytanie... Mimo wszystko, warto się się przemęczyć 🙂

IG: @zaczytana_archiwistka „Ta niegdyś rajska fasada to cmentarzysko sekretów...” W świecie literatury kryminalnej czasem trafiamy na książki, które wciągają nas bez reszty, prowadząc przez labirynt tajemnic i zaskakujących zwrotów akcji. Taką właśnie książką jest "Uzdrowisko" autorstwa Konrada Chęcińskiego. "Uzdrowisko" to kryminał, który przykuwa uwagę od pierwszych stron. Akcja rozgrywa się w malowniczej wsi Dobrowola, która kryje w sobie wiele tajemnic, zwłaszcza związanych z zaginięciem piętnastoletniej Justyny Dobrowolskiej. Wraz z pojawieniem się oficera Piotra Wernera, który prowadzi nieoficjalne śledztwo w sprawie zaginięcia dziewczyny, zaczynają wychodzić na jaw nowe fakty i tajemnice z przeszłości. Chęciński mistrzowsko splata przeszłość z teraźniejszością, tworząc wciągającą intrygę, która nie daje czytelnikowi spokoju. Bardzo spodobał mi się sposób, w jak autor buduje napięcie - ukrywając przed czytelnikiem kluczowe informacje, które stopniowo wychodzą na światło dzienne, prowadząc do zaskakujących zwrotów akcji. Mimo że "Uzdrowisko" jest drugą częścią cyklu z oficerem Piotrem Wernarem, (nie czytałam pierwszej części), nie przeszkodziło mi to w pełnym zrozumieniu fabuły. Chęciński wplata niezbędne informacje dotyczące postaci i wydarzeń z poprzedniej części w sposób płynny i zrozumiały. "Uzdrowisko" to książka, która wciąga od pierwszych stron i trzyma w napięciu do samego końca. Zdecydowanie polecam tę powieść wszystkim miłośnikom kryminałów, którzy lubią dobrze poprowadzone intrygi i zaskakujące zakończenia. Czy książkę polecam? "Uzdrowisko" to książka, która wciąga od pierwszych stron i nie daje o sobie zapomnieć nawet po zakończeniu lektury. Konrad Chęciński doskonale manipuluje napięciem, prowadząc czytelnika przez labirynt tajemnic, które stopniowo odsłaniają prawdę ukrytą pod pozornym spokojem wiejskiego życia. Wciągająca intryga, dobrze wykreowane postacie oraz zaskakujące zwroty akcji sprawiają, że "Uzdrowisko" z pewnością zadowoli miłośników gatunku kryminalnego. Jest to powieść, która potrafi poruszyć i zaskoczyć, zostawiając czytelnika z głębokim poczuciem satysfakcji po zakończeniu lektury. Gorąco polecam tę książkę wszystkim poszukującym inteligentnie napisanego, wciągającego kryminału, który trzyma w napięciu do ostatniej strony.

To było moje pierwsze spotkanie z tym autorem i z pewnością nie ostatnie. Jego pióro zasługuje na pochwałę - mnóstwo mrocznych opisów starych budowli, które czasy świetności mają już za sobą i dialogi, które pozostawiają nutkę niepewności. „Uzdrowisko” zaczyna się z przytupem. Bardzo podobał mi się prolog, otula wszystko aurą grozy, niedopowiedzenia i tajemnicy. Autor świetnie miesza sekret sprzed lat z morderstwem z czasów współczesnych. Dwie linie czasu sprawiają, że czytelnik czyta z jeszcze większym zainteresowaniem. Małomiasteczkowa zmowa, kłamstwa, które mnożą się i troją, mnóstwo nieodgadnionych poszlak i bohaterowie, z których niemal każdy ma swoje za uszami. Nieoficjalne śledztwo, zbrodnia sprzed lat, polityczne zagrywki i klimat niczym z horroru. Ten ciekawy kryminał potrafi nieźle namieszać w głowie, a zakończenie jest raczej nie do odgadnięcia. Dobrze czyta mi się książki, w których główni bohaterowie milczą, w których szybko okazuje się, że nie istnieje jedna, lecz bardzo wiele tajemnic, uwielbiam ten klimat złowieszczych niedopowiedzeń, który ciąży nad fabułą. To wielowątkowa, szczegółowo przemyślana intryga, pozycja którą z pewnością dobrze się czyta. Oficer prowadzi nieoficjalne śledztwo dotyczące głównie zaginięcia Justyny sprzed wielu lat. Dziewczynka miała dostarczyć jedynie list do willi i tam ślad po niej zaginął. Po kilkunastu latach wszystko zdaje się powracać, znalezione zostają bowiem kolejne zwłoki. Wszystko komplikują milczący mieszkańcy…

„Uzdrowisko” autorstwa Konrada Chęcińskiego to dość długo wyczekiwana przeze mnie kontynuacja przygód oficera Piotra Wernera. Po udanym debiucie Autor po raz kolejny udowadnia, że ma dar do tworzenia powieści kryminalnych. Fabuła książki intryguje już od pierwszych stron, a klimat mroku i niepokoju nie opuszcza Czytelnika nawet na chwilę. Chęciński bardzo umiejętnie buduje napięcie, łączy ze sobą przeszłość oraz teraźniejszość przedstawiając obraz mrocznej historii i niewyjaśnionych zdarzeń. Jednak to obraz hermetycznego społeczeństwa jest jedną z najmocniejszych stron powieści. Każdy skrywa coś przed światem, demony przeszłości czyhają w mroku, a małe miasteczko to idealne miejsce na ukrycie tego co nigdy nie powinno wyjść na światło dzienne. W „Uzdrowisku” występują momenty które mogą początkowo wydawać się być przegadane. Mnogość postaci może przytłaczać. Jednak w pewnym momencie do Czytelnika dociera, że tak naprawdę najmniejszy szczegół może mieć tutaj ogromne znacznie, a z pozoru nieistotny bohater może odgrywać ogromną rolę. Zagadka przed którą staje Werner okazuje się mieć wiele pytań i jeszcze mniej odpowiedzi, a do samego końca tak naprawdę nie można być pewnym jej rozwiązania. „Uzdrowisko” to moje kolejne spotkanie z twórczością Autora i z całą pewnością nie ostatnie. Fabuła jest świetne dopracowana, trzyma w napięciu i gwarantuje masę niewidomych, których Czytelnik chce jak najszybciej rozwiązać. Serdecznie 𝗣𝗢𝗟𝗘𝗖𝗔𝗠!

Autor na dobre rozgościł w świecie polskiego kryminału; po dobrze przyjętej powieści „Zło w cmentarnej górze” uraczył czytelników kolejną częścią serii o oficerze Piotrze Wernerze. Tym razem na miejsce akcji wybrał opuszczone uzdrowisko, które w latach ‘80 uznawane było to miejsce „w którym wypada się pojawić”, jednak upływ czasu i dziwne wydarzenia sprawiły, że obiekt popadł w zapomnienie, a w konsekwencji ruinę. No, przyznam, że ten klimacik starej, opustoszałej willi, na dodatek owianej bardzo złą sławą, robi wspaniałe wrażenie. Nie mniej intrygujące okazała się tajemnica sprzed lat, która wypływa na wierzch znienacka burząc spokój sennej, zapomnianej miejscowości. Co prawda po cichu liczyłam na szybsze tempo akcji oraz nagłe zwroty akcji, ale mroczny klimat i piętrzące się poszlaki wynagrodziły mi te małe niedogodności. Tajemnicze liściki, zaginięcie sprzed dziewiętnastu lat, podejrzane okoliczności tragicznego wypadku z niezidentyfikowaną kobietą, a do tego wątki obyczajowo-społeczne. Muszę przyznać, że podczas lektury bawiłam się całkiem nieźle, a wszystko za sprawą przemyślanej fabuły, przekonujących i realistycznych postaciach oraz hermetycznej społeczności, która nad wszystko dba o utrzymanie sekretów. „Uzdrowisko” ma szansę spodobać się wielbicielom klimatycznych thrillerów, a przede wszystkim śledztw kryminalnych!

Niewielka wieś Dobrowola, a w niej willa z czasów PRL-u, którą otacza tajemnicza aura. Odbywały się tam imprezy prominentnych polityków. Bywali szpiedzy. Zaginiona nastolatka, zamordowana kobieta, wiele osób szukających wyjaśnienia. Akcja toczy się w 1986 i w 2005 roku. Nawarstwiające się problemy i coraz większe napięcie... i jakby coś siada, czegoś brakuje. Tak sobie myślę, że chyba najpierw powinnam przeczytać część pierwszą, która wyjaśni, jakie układy panują między głównymi bohaterami. Odrobina czepiactwa, bo książkę przeczytałam od deski do deski z poczuciem tego, że muszę sprawdzić, czy rzeczywiście brakowało mi wiedzy z pierwszej części, a może jest to punkt wyjścia do kolejnej. Wciąga atmosfera wakacyjnej miejscowości, ośrodka wczasowego i pola namiotowego. Mieszkańcy nie chcą mówić, zdradzać tajemnic, nawet, jak coś wiedzą, to odwracają oczy. W 1986 roku zaginęła młoda dziewczyna, Justyna. Nagle po latach sprawa wraca, a umoczeni wydają się być nie tylko dziwni ludzie z minionej epoki zamieszkujący willę, ale też funkcjonariusze milicji. Panuje totalne zamieszanie, wszystkie koncepcje padają i na koniec z tego chaosu wyłania się rozwiązanie, a każdy szukający rozwiązania zagadki ma w tym swój udział. Jestem na tak z małym ale 🙂

Zabieram Was do niewielkiej wsi Dobrowola. Historia którą po krótce Wam dzisiaj przedstawię dzieje się w dwóch strefach czasowych w 1986r. i 2005r. Zaczynamy od roku 1986 i naszej 15letniej bohaterki Justyny, która pewnego wieczoru dostaje bardzo ciekawe zadanie do wykonania, mianowicie dostarczenie ważnego listu do pewnego pałacu. Justyna, znika bez śladu, zostawiając tylko zaparkowany pod willą rower, a przy nim torebkę. Od razu zaczynają się poszukiwania, z tymże pałac okazuje się pusty i zamniety na cztery spusty.... Nadchodzi rok 2005, a do Dobrowoli przybywa oficer Piotr Werner, chcący rozwikłać mroczną historię listów z pogróżkami, które w pewien sposób łączą się ze zniknięciem Justyny sprzed 19 lat. Wnikliwe poszukiwania przynoszą pewien efekt. W miejscu w którym zaginęła 15latka zostaje odnazieniono ciało kobiety. Kogo znaleziono ? Co tak naprawdę wydarzyło się tamtego dnia ? Kto jest autorem listów? Uzdrowisko to mroczna opowieść, w której każdy z mieszkańców wsi skrywa coś w swoim sercu - nie tylko sekrety, ale i pewien rodzaj strachu przed przeszłością. Ściany pałacu stoją jako nieme świadectwo tragedii, która ciągle wisi w powietrzu, nie dając nikomu zapomnieć o swojej obecności.

Będzie krótko i bez ściemy. Druga część z cyklu Oficer Piotr Werner, plusem tej książki jest to, że nie trzeba znać pierwszej części ale jeśli ktoś ma ochotę może przeczytać i przekonać się o progresie pisarskim autora, który jest niemal namacalny. Książka z wątkiem tajemniczego zaginięcia w przeszłości, ciekawa, szybko się ją czyta. Mnie osobiście nie podoba się postać Nikifora Poradeckiego, niby policjant a miałam wrażenie jakby urwał się z choinki i nie wiedział co się w koło niego dzieje. Suma sumarum ta część bardziej przypadła mi do gustu.