The Work

Nie jest rzadkością, że artysta odmierza czas swoimi osobistymi doświadczeniami i rozwojem poprzez wydawane przez siebie płyty. Niewielu jednak twórców muzyki elektronicznej robi to tak emocjonalnie jak Gold Panda. Długo oczekiwany czwarty album Derwina Dickera, "The Work", ukaże się 11 listopada nakładem City Slang. Tytuł albumu jest intrygujący: zarówno jako dosłowne określenie płyty, której stworzenie zajęło mu sześć lat, jak i - sięgając głębiej, objawienie odzwierciedlające w równym stopniu to, jak dotarł do tego miejsca: "praca to coś, co jest używane w mojej terapii, czytam o tym często w książkach o zdrowiu psychicznym - praca nad sobą. Praca, którą wykonałem poprzez terapię, bieganie, pilates i osteopatę" - śmieje się. Wyznaje, że ostatnie kilka lat to przede wszystkim "dbanie o siebie i próba pracy nad sobą, aby zobaczyć, gdzie robię błędy i dlaczego wpadam w depresję”.

Dodaje również, że "kiedy urodziła się moja pierwsza córka, odkryłem, że zmiana jest naprawdę trudna, ponieważ nie byłem już jedyną osobą, którą muszę się opiekować - musiałam popracować również nad tym: jest mnóstwo rzeczy, których może dotyczyć praca".   Derwin wskazuje na bardzo konkretny moment, w którym zdał sobie sprawę, że musi zmienić zarówno swoje spojrzenie na życie, jak i zająć się dbaniem o siebie: „Byłem w Japonii, w naprawdę okropnym hotelu, miał tylko jedno okno – okno było w łazience. Kiedy wyszedłem z pokoju hotelowego, byłem w zasadzie w ogromnym wieżowcu na wysokości 24 piętera - jest tam cała ta siatka, żeby ludzie nie wyskoczyli.

To było takie przygnębiające i pomyślałem 'pieprzyć to, ciągle mogę jeszcze skoczyć'". „Byłem naprawdę na kacu” – zdradza. „I to był ostatni raz, kiedy byłem pijany. To znaczy, uwielbiam pić, ale nie radzę sobie z kacem, żalem, lękiem i depresją. W tym momencie nie grałem żadnych koncertów na trzeźwo, co było kolejną rzeczą, którą musiałem przezwyciężyć – bycie świadomym tego, co robisz w czasie rzeczywistym. W przypadku alkoholu masz tę fałszywą pewność siebie. I musiałem nauczyć się żyć ze swoimi uczuciami, wybierając uczucie strachu czy zdenerwowania zamiast upijać się, byje zwalczyć lub przezwyciężyć".   Wyraźnie szczęśliwszy i bardziej zrelaksowany wskazuje ojcostwo jako swój największy stały katalizator zmian: "teraz mam córki celem jest utrzymanie się przy życiu".   "Nigdy nie sądziłem, że będę szczęśliwy po czterdziestce" - dodaje - "Ale myślę, że również to, że stałem się czterdziestolatkiem pomogło mi uświadomić sobie rzeczy, które lubię robić i w których czuję się dobrze, a nie to, czego inni ludzie mogliby ode mnie oczekiwać".

Ucieczka od oczekiwań jest tak samo widoczna w nowym materiale, jak w życiu osobistym Dickera, jest zadowolony, że 'The Work' jest jego najbardziej zróżnicowaną, zaskakującą płytą do tej pory. "Myślę, że wiele utworów nie idzie w stronę, w którą się spodziewasz. Jest wiele zmian i wiele rzeczy się dzieje".   Każda z płyt Gold Pandy powstała w kluczowych momentach jego życia. Jego debiutancki "Lucky Shiner" (2010) był odzwierciedleniem jego życia przed 30tką - wolny i radosny. Kolejny album zatytułowany był "Half of Where You Live" (2013), nazwa, która zdradzała wiele o jego emocjonalnym spojrzeniu w tamtym czasie, i na którym artysta przekraczał swoje muzyczne granice, jednocześnie kwestionując to, co znaczyło być artystą z rosnącą reputacją i życiem, w którym przenosił się między miastami, zarówno ze względów osobistych jak i zawodowych. Jego trzeci LP "Good Luck And Do Your Best" (2016) był zaakceptowaniem siebie i brzmienia zakorzenionego w jego domu w Essex i w Japonii.   Teraz, sześć lat później, "The Work" jest owocem pracy artysty, który poświęcił czas i uwagę na refleksję, dostosowanie i ulepszenie siebie i swojej muzycznej praktyki z zadziwiającymi rezultatami.

Przywołuje emocjonalne cechy, które zdefiniowały jego dotychczasową karierę, a jednocześnie sprawia wrażenie bardziej śmiałego i zabawnego. Praca nad "The Work" wyraźnie dobrze zrobiła Derwinowi pozostawiając go szczęśliwym i refleksyjnym na temat jego całej muzycznej podróży, aby dotrzeć do 2022 roku. "Czuję się bardziej komfortowo z muzyką, którą tworzę teraz jako Gold Panda", mówi "Zawsze chciałem robić 'fajną' muzykę, ale mogę robić tylko taką muzykę, jaką robię, jak sądzę. Myślę, że właśnie dlatego tworzenie muzyki klubowej jest dla mnie trudne - nie spędzam w nich wystarczająco dużo czasu," śmieje się. "Nie wiem, gdzie pasuję i może to dobrze".  

Tracklista:

1. Swimmer
2. The Dream
3. The Corner
4. The Want
5. I've Felt Better (Than I Do Now)
6. Plastic Future
7. New Days
8. The Spiral
9. Arima
10. Chrome
11. Joni's Room