The More Things Change

Niestety po raz kolejny CD przyszło z powyłamywanymi ząbkami przytrzymującymi płytę .

Jak przystało na Machine Head, jest do ciekawa płyta z dobrym materiałem. Wyjątkiem może są Supercharger oraz Burning Red (choć i na nich znajdą się perełki które i do mnie trafiły). Ten Ton Hammer czy Take My Scars są świetne. Jest to jeszcze granie przypominające te z debiutu Burn My Eyes. Dobre solidne kopnięcie! Ciężko się podnieść po takim ciosie. Nagrana jeszcze w starym stylu, nie ma tu aż tak rozbudowanych partii jak na najnowszych dziełach Robb'a Flynn'a. Jednak jest konkretnie, mocno i tak jak powinno być. Zdecydowanie polecam. Według mnie album bardzo niedoceniony.

Drugi album Machine Head to kwintesencja pierwszego okresu zespołu gdzie o sile decydował duet Mader/Flynn. Ten Ton Hammer i Take My Scars to żelazne klasyki obok chociażby Davidian z debiutu. Dobry solidny materiał grupy jeszcze bez nu naleciałości i ekwilibrystyki stylistycznej z lat późniejszych. Doskonale tu widać fundamenty aktualnie nieco zbyt rozbudowanego muzycznie patosu Machine Head. Konkret! Moc! Klasyka!

Świetny drugi z 1997 roku album zespołu, jest w nim drapieżność i moc, super się jej słucha, nie ma przestojów czyli nudy

Dużo energii, dużo mocy, dużo metalu, polecam każdemu lubiącemu ciężką muzę!

Dobra cena, dobra płyta.

Power , power , power

Świetna muza.

😎