Stranger in Us All

Ostatnia (jak do tej pory) płyta Rainbow. Miał to być solowy album Blackmore'a jednak wytwórnia namówiła go by wydał ją pod szyldem legendarnego zespołu. Sam materiał się broni. Broni się również następca wspaniałych wokalistów którzy przez lata stali za mikrofonem - Doogie White. Polecam!

tego się słucha to trzeba mieć .lata 70-te najlepsze w historii muzyki rockowej.wspaniała płyta.ostatnia którą firmował blackmore jako rainbow.płyta wymiata

Ostatnia jak do tej pory płyta projektu Ritchiego Blackmora pod nazwą Rainbow, wydana po raz pierwszy w 1995 roku. Poza Ritchiem nie gra nikt z poprzednich płyt, co raczej nie powinno dziwić po 12-letniej przerwie. Zatem jest to całkiem nowy projekt i nowa produkcja. Płyta jako całość jest dobra. Jak to w kompozycjach Blackmora, wpada w ucho. Generalnie, jak dla mnie, płyta jest przeplatana - dobry utwór - słabszy utwór. Jednakże jako całość komponuje się nieźle i w kontekście wydawnictw muzycznych połowy lat 90' wypada naprawdę dobrze. Płytę określiłbym jako hybrydową - są na niej utwory czysto hardrockowe, jak np. Wolf to the Moon, Hunting Humans, Too Late for Tears czy Black Masquerade. Są także kawałki bliższe bluesowi jak np. Cold Hearted Woman, czy też o charakterze progresywnym, np Ariel czy Stand and Fight. Płyta zawiera także, moim zdaniem, prawdziwe perełki. Jak dla mnie dwie: Hunting Humans i Black Masquerade. Utwory bardzo odmienne od pozostałych, głęboko hardrockowe czy też metalowe, o znakomitych riffach, niesamowitej linii melodycznej i wspaniale pracującej sekcji rytmicznej. Wokal Doogie White'a jest powalajacy. Także same teksty są niesamowite. Zresztą tytuł płyty to fragment tekstu Black Masquerade. Podsumowując - płyta nie rozczarowuje. Jest inna niż wcześniejsze płyty Rainbow. W końcu nie jest ten sam zespół. Dla fanów Blackmora, dobrego rocka i genialnych kompozycji. Polecam.

Niestety nadal, to ostatnia długogrająca - studyjna płyta Rainbow, nagrana i wydana 21 sierpnia 1995 roku później, to już tylko kompilacje i wydania koncertowe. Aż żal, że gdzieś, to wszystko się zatrzymało. Wspaniały zespół i ich wspaniała muzyka kontynuowana również na tej płycie, obowiązkowa pozycja w bibliotece muzycznej!

Mialem kiedys te plyte. Potem ja przehandlowalem i bylo mi jej zal przez nastepne 15 lat, dlatego kupilem ja znowu. Jak posluchalem po dlugim czasie, to tylko sie utwierdzilem w tym, ze kiedys glupio zrobilem pozbywajac sie jej :-)

Bardzo dobra płyta, utwór Ariel powala na kolana.

Świetna plyta

Stranger in Us All to doskonały album, czuć na nim tą genialną rękę i intuicję Ritchiego Blackmore''a. Ritchie Blackmore jest moim muzycznym mistrzem jeszcze z czasów Deep Purple. Zaś sam Stranger in Us All jest niezwykle wysmakowany jeśli chodzi o aranżacje i smaczki. Z pewnością warto.

Tej płyty i wykonawcy mogę słuchać parę razy na dzień i w ogóle nie zmieniać na inna CD. Polecam