Kammerkonzert

Nowa płyta Toma Jenkinsona zatytułowana Kammerkonzert, to zbiór intensywnych, szybkich motywów, złożonych tematów orkiestrowych oraz dynamicznych przejść między różnymi odmianami muzyki progresywnej, ambientowej, elektronicznej i eksperymentalnej.



Kammerkonzert podkreśla umiejętności Jenkinsona nie tylko jako producenta, lecz także kompozytora. Świadczą o tym zmienne, wielowarstwowe zestawienia stylistyczne, które momentami mogą przywoływać skojarzenia z wizjonerskim brzmieniem francuskiego zespołu Magma („K1 Advance”), płynną, elektryczną estetyką fusion grupy Weather Report z okresu Body Electric („K2 Central”), a także barokową, intensywną w wyrazie stylistyką ścieżek dźwiękowych do filmów giallo autorstwa Ennia Morricone („K7 Museum”). W innych fragmentach albumu wyraźnie zaznaczają się również odniesienia do współczesnego jazzu północnego Londynu, reprezentowanego przez Sons of Kemet („K3 Diligence”), eksperymentalnych technik kompozytorskich Karlheinza Stockhausena – w szczególności fortepianu przetwarzanego modulacją pierścieniową znaną z utworu „Mantra” – oraz atmosferycznych, ambientowych realizacji Briana Eno tworzonych we współpracy z Davidem Bowiem („K11 Tideway”).



Kammerkonzert – którego surowo brzmiący tytuł odzwierciedla zdyscyplinowany charakter muzyki, a jednocześnie po niemiecku oznacza „koncert kameralny” – w przewrotny sposób eksploruje najbardziej skrajne granice kompozycji muzycznej, odsłaniając pełnię swojej złożonej, fascynującej konstrukcji.



Squarepusher – wyjątkowy twórca sceny hardcore rave i muzyki elektronicznej, muzyk eksperymentalny oraz autor futurystycznych form fusion – posiada trwający ponad trzy dekady katalog nagrań, wypełniony wydawnictwami o dużej wartości artystycznej. Od intensywnego, wściekłego breakbeat acidu oraz agresywnej, energetycznej gry na gitarze basowej obecnej na Feed Me Weird Things (1996), przez wirtuozerskie nagrania koncertowe dokumentujące jego technikę na Solo Electric Bass 1 (2009), aż po rozbudowane, dopracowane i utrzymane w estetyce concrète jazz kompozycje z Ultravisitor (2004) oraz koncepcyjne Music for Robots (2014) – dorobek artysty obejmuje wyjątkowo szerokie spektrum stylistyczne. Niewielu współczesnych muzyków porusza się po tak różnorodnych obszarach z porównywalną konsekwencją i swobodą.



Biorąc pod uwagę, że jego najnowszy album dla Warp Records przyjmuje formę kameralnego koncertu, w którym Jenkinson wykonuje wszystkie partie instrumentalne, można uznać, że artysta przeszedł znaczącą ewolucję od czasu Port Rhombus EP – jego precyzyjnego, opartego na estetyce drum & bass debiutu dla tej wytwórni z 1996 roku.



Tracklista:

1.K1 Advance

2.K2 Central

3.K3 Diligence

4.K4 Fairlands

5.K5 Fremantle

6.K6 Headquarters

7.K7 Museum

8.K8 Park

9.K9 Reliance

10.K10 Terminus

11.K11 Tideway

12.K12 Uplands

13.K13 Vigilant

14.K14 Welbeck