SOL.HZ

Seefeel, grupa uznawana za pionierów gitarowego brzmienia w katalogu Warp, wraca z materiałem opartym na rozmytych melodiach i eterycznych teksturach. Album Sol.Hz jest pierwszym pełnym wydawnictwem zespołu od piętnastu lat.



W pewnym sensie Sol.Hz można traktować jako „dubowy” album Seefeel. Kompozycje Marka Clifforda przy cichym odsłuchu mają charakter zbliżony do ambientu, jednak w pełni wybrzmiewają dopiero na odpowiednim systemie nagłośnienia — wtedy wyraźniej słychać głęboki bas i precyzyjnie użyte efekty, które wpływają na percepcję słuchacza. Mimo eksperymentalnego podejścia, muzyka zespołu nie traci kontaktu z bardziej przystępną formą — przetworzone wokale Sarah Peacock nadają utworom ludzki wymiar, a zapętlone, przekształcone partie gitary wprowadzają elementy melodii.



Pod względem stylistycznym Sol.Hz rozwija kierunek obrany na minialbumie Squared Roots z 2024 roku. Materiał został dopracowany w szczegółach i wielokrotnie przetwarzany, aż do osiągnięcia ostatecznej formy. Twórczość Seefeel od lat opiera się na zacieraniu granic między formą a przestrzenią — w tym kontekście często przywoływane zdanie z „Manifestu komunistycznego”, „wszystko, co stałe, rozpływa się w powietrzu”, dobrze oddaje charakter ich muzyki.



Zespół Seefeel, założony w Londynie na początku lat 90. przez Marka Clifforda, Sarah Peacock, Justina Fletchera i Darena Seymoura, był jednym z najbardziej nowatorskich projektów łączących shoegaze z muzyką elektroniczną. Ich charakterystyczne, pełne tekstur brzmienia, minimalistyczne rytmy i ambientowy klimat wyznaczyły nowy kierunek w muzyce alternatywnej.



Seefeel podpisał kontrakt z Warp w 1994 roku po wydaniu dobrze przyjętego debiutanckiego albumu Quique w wytwórni Too Pure (wówczas znanej z wczesnych wydawnictw takich artystów jak PJ Harvey czy Stereolab). Początkowo prasa muzyczna zaliczała ich do nurtu shoegaze, reprezentowanego przez zespoły takie jak My Bloody Valentine, ale ich elektroniczne inklinacje i użycie samplerów sprawiły, że zaczęto ich również łączyć z rodzącym się brzmieniem IDM. To skojarzenie wzmocnił Aphex Twin, będący wielkim fanem Seefeel, który za darmo stworzył dwa różne remiksy ich wczesnego utworu „Time To Find Me”.



Współzałożyciel Warp, Steve Beckett, wspominał w jednym z wywiadów: „Seefeel byli pierwszym zespołem, który podpisał kontrakt z Warp, mając w swoim składzie gitary... To była odważna decyzja z ich strony, bo stali się 'starszym rodzeństwem' w rodzinie i zebrali wiele krytyki za złamanie niepisanych zasad wytwórni, która do tej pory była wyłącznie taneczna/elektroniczna”.



Ich drugi album, Succour, ukazał się nakładem Warp w marcu 1995 roku i odszedł od bardziej melodyjnego, opartego na gitarach brzmienia debiutu, eksplorując rytmiczne i quasi-industrialne tekstury. Jego zapowiedzią były dwa EP-ki, Starethrough i Fracture/Tied. W 1996 roku w Rephlex wydano 6-utworowy mini-album (Ch-Vox)", który pokazał jeszcze bardziej eksperymentalny kierunek, w dużej mierze zrealizowany samodzielnie przez Marka Clifforda. Był on zapowiedzią jego późniejszych nagrań dla Warp pod pseudonimami Woodenspoon i Disjecta.



Seefeel zawiesili działalność w 1997 roku, a powrócili w 2011 z albumem Seefeel nagranym dla wytwórni Warp, po głośnym koncercie podczas festiwalu Warp20. W 2021 roku Warp wydał antologię ich wczesnych nagrań w postaci albumu Rupt & Flex (1994 - 96) oraz mixtape’u Rapture To Rupt. W zespół 2024 roku zespół powrócił z minialbumami Everything Squared i Squared Roots, a w 2025 roku wznowiono reedycje albumu Quique i wczesnych EP (Pure/Impure).



Od dawna postrzegana jako połączenie muzyki elektronicznej i eksperymentalnej gitarowej, twórczość Seefeel, zacierająca granice gatunków, zyskuje coraz większy wpływ. Cytowani przez młodsze pokolenie artystów, takich jak Maria Somerville i Yu Su, powracają w 2026 roku z albumem Sol.Hz, który potwierdza, że nadeszła wreszcie chwila Seefeel.



Tracklista:

1. Brazen Haze

2. Everydays

3. Ever No Way

4. Humidity Switch

5. Behind The Seen

6. AM Flares

7. Falling First

8. Until Now

9. Scrambler