Słodziak

Psa nie bez powodu bardzo często określa się najwierniejszym przyjacielem człowieka. Tytułowy bohater - Słodziak będący jednocześnie narratorem w książce zabiera czytelnika w swój pieski świat. Wprost szaleje za swoją panią - poetką Kasią, choć z pewną niechęcią podchodzi do nadanego mu imienia, bo przecież on sam jest potomkiem prawdziwych wilków, a słodkie imię w jego mniemaniu znacząco ujmuje mu powagi. Słodziak ma niezwykle bogatą wyobraźnię, przepełnia go energia i spędza z Kasią każdą chwilę. Jednak jego nieposkromiona dzika natura doprowadza do sytuacji, w wyniku której dostaje on zakaz pojawiania się w miejscowej bibliotece, a przecież tak bardzo lubił wizyty w tym miejscu... Kasia nie ma wyboru, jedynym rozwiązaniem jest nauka jej pupila dobrych manier - Słodziak trafia do psiej szkoły. Pomimo początkowej niechęci, psiak szybko odnajduje się w nowej sytuacji i świetnie radzi sobie w zdobywaniu kolejnych osiągnięć. Jednak nie ma on pojęcia, że prawdziwy egzamin dopiero przed nim. Czy w sytuacji realnego zagrożenia ludzkiego życia, Słodziak będzie potrafił wykorzystać nabyte umiejętności? Czy będzie umiał właściwie zareagować? Genialna opowieść, w której wartka akcja wywołuje u odbiorcy cały wachlarz emocji poczynając od wybuchów głośnego śmiechu, po chwilę grozy, ulgę, odrobinę smutku i wzruszenie. Bardzo istotnym elementem jest także wątek choroby starszego człowieka, który uświadamia małemu czytelnikowi, że starość nie zawsze jest kolorowa oraz jak ważne jest wsparcie najbliższych. Nasycone barwami ilustracje przyciągają uwagę i doskonale oddają klimat książki.

Każdy może się zmienić i każdy może uratować czyjeś życie! Słodziak, "psistojny", odważny potomek wilków, o uszach podobnych do liści sałaty rzymskiej, wcale nie był potulnym, słodziutkim pieskiem. Jego największym kłopotem był człowiek, próbujący za wszelką cenę go udomowić. Ten czworonożny bohater książki Agaty Widzowskiej zdecydowanie wolał ganiać za patykami i nacierać sierść czymś, co nie koniecznie przypomina zapach perfum. Nieposkromiony psiak doigrał się jednak i trafił do psiej szkoły na naukę dobrych manier. Jak to zwykle w książkach bywa, pewnego dnia znalazł się w odpowiednim miejscu i czasie. Gdy jego pani, utalentowana pisarka, wypoczywała na piknikowym kocu w towarzystwie przyjaciółek, Słodziak wytropił starszego pana i pośpieszył mu z pomocą. Spotkanie to dało początek pięknej przyjaźni, a uroczy piesek zrozumiał, że znacznie milej jest być uroczym słodkim psiaczkiem, niż nicponiem w psiej postaci. "Słodziak" to zabawna opowieść przedstawiająca rzeczywistość z psiej perspektywy. I zdawać by się mogło, że to tylko historyjka o niesfornym piesku, tymczasem wiele w niej warstw do odkrycia. Po pierwsze ta, która mówi, że dobre maniery zawsze warto znać i, co ważne, wprowadzać w życie. Po drugie, opowiastka ta uczy, że wartość nieść bezinteresowną pomoc tym, którzy jej potrzebują. Po trzecie zwraca uwagę na los osób starszych.

Poznajcie Słodziaka, psa, który ma alergię na pustą miskę i ratuje kabanosa przed muchą. Cóż, że przekąska została zjedzona, najważniejsze, że nie dotknęły jej brudne odnóża owada. Ale Słodziak ratuje nie tylko kabanosy. Pewnego dnia uratuje pana Antoniego, a to zmieni życie wielu osób i jednego psa… To pełna humoru i empatii historia, która porusza także niezwykle ważne tematy. Słodziak to naprawdę lekka i zabawna historyjka. Poznajemy w niej psa, który lubi płatać figle (ale wszystkie w jego przekonaniu są pomocne i dowodzą jego sympatii). Na jego przykładzie autorka ukazuje dzieciom jak dużo pożytku może wnieść nauka manier i jak ważna jest pomoc innym, która okazuje się miła i przyjemna nie tylko dla tego, który ją otrzymuje, ale też dla tego, który ją niesie. Jest też zwrócona uwaga na osoby chore i starsze. I pomimo ważnych, ale jednocześnie dość poważnych tematów, jest tu miejsce na śmiech, przygodę i zabawę. To czyni z tej książki naprawdę wyjątkową pozycję, która umili czas, ale także pobudzi wrażliwość na cudzą krzywdę, samotność, czy zachęci do niesienia pomocy. Polecam, ta kolorowa i uroczo zilustrowana pozycja to must have dla przedszkolaków.

Poznajcie Słodziaka, najbardziej psiego psa ze wszystkich psów świata. Jego praprapradziadkiem był słynny wilk Dziki Zgryz, a prapraprababcią Gryzelda Łapczywa. Słodziak jest bardzo odważny, przystojny (mimo uszu przypominających rzymską sałatę), ma niezależny charakter i swoje upodobania. Jednak największy problem ma … z ludźmi, którzy usiłują go wychować i co gorsze nazywają Słodziakiem! Czy potomek zacnych i zasłużonych wilków, może nosić takie kompromitujące imię i spać na kocyku w serduszka? Sprawdźcie sami i poznajcie historię tego urokliwego psiaka! Ze swoją panią, poetką Kasią, Słodziak ma szczególną więź. Najbardziej lubi wspólne wizyty w bibliotece. I właśnie pewnego dnia w tejże bibliotece wydarzy się coś nieoczekiwanego. W wyniku niefortunnego spotkania z nową lokatorką biblioteki - kotką Lusią, Słodziak trafi do behawiorysty. Ku swojemu zdziwieniu, w miejscu, gdzie ludzie uczą się rozumieć psie potrzeby, podoba mu się szalenie. Z chęcią nabywa nowych umiejętności i jeszcze nie wie, że wkrótce będzie miał okazję wykorzystać je w praktyce. "Słodziak" to historia opowiedziana ustami samego psiaka. To nie tylko opowieść psiego żywota, która dzięki narracji pierwszoosobowej pozwala przybliżyć psi punkt widzenia, ale lektura, która niesie wiele wartości. To pochwała przyjaźni między zwierzęciem, a człowiekiem, opowieść o niesieniu pomocy, o wdzięczności i empatii, o potrzebie drugiego człowieka i szukaniu radości. Dużo tu radości, ciepła i optymizmu. Lektura z pewnością zostawi dobre wrażenia czytelnicze.