Sing-sing

Reedycja albumu Maryli Rodowicz pt. „Sing-sing” (SACD Hybrid) wydana w limitowanym nakładzie, w cyklu „Polskie Nagrania catalogue selections”. Jest to pierwsza w Polsce edycja tej płyty zrealizowana w formacie SACD (Super Audio Compact Disc). 
Pierwszy raz w Polsce klasyka polskiej muzyki rozrywkowej ukazuje się na nośniku SACD. Cykl zawiera najważniejsze płyty z katalogu Polskich Nagrań, które zostały na nowo zremasterowane i wydane z niespotykaną dotąd starannością w formacie SACD. Wybór tego formatu jest ukłonem w stronę audiofilów. 

Reedycja najważniejszych płyt w formacie SACD, ze względu na dostępność archiwów Polskich Nagrań w postaci analogowych taśm matek, jest naturalnym wyborem umożliwiającym najdoskonalsze zbliżenie się albumów do analogowego oryginału wynosząc je na niespotykany dotąd na polskim rynku muzycznym poziom. 
W celu zapewnienia pełnej zgodności ze standardowymi odtwarzaczami płyt CD, niniejszy seria SACD została wykonana jako hybrydowa i zawiera dodatkową warstwę danych w formacie CD Audio, czytaną przez wszystkie odtwarzacze CD. Częstotliwość próbkowania strumienia danych DSD wykorzystywanego na płytach SACD jest 64 razy wyższa niż na płycie audio CD i wynosi 2,824MHz.

Album Maryli Rodowicz „Sing-Sing”, to absolutna perełka polskiej muzyki. Czwarty album Artystki, wydany w 1976 roku, był niezaprzeczalnie jednym z najważniejszych punktów w karierze Rodowicz, artystki, która od lat utrzymuje swoją pozycję na szczycie polskiej sceny muzycznej.
Płyta „Sing-Sing” to dziesięć wyjątkowych utworów, które stanowią kwintesencję twórczości Maryli Rodowicz i na trwałe wpisały się do kanonu polskiej piosenki. Na płycie znalazło się wiele lekkich, przebojowych kompozycji, nie brakuje w nich elementów jazzu, utwory są bogato i kunsztownie zaaranżowane, a nad całością unosi się duch pastiszu. Fantastycznie wybrzmiewają w tym nastroju teksty Agnieszki Osieckiej, które, choć lekkie, nie są pozbawione głębszej refleksji.

„Płyta ’Sing-Sing’ to rok 1976 – wspomina Maryla Rodowicz – dla Agnieszki Osieckiej to był dobry czas, czas szczęśliwości. Teksty Agnieszki są leciutkie, jak chmurki. Agnieszka zaprzyjaźniła się z moim pianistą, kompozytorem Jackiem Mikułą, autorem pięciu piosenek na płycie. Agnieszka mówiła na kompozycje Jacka ‘Mikułki’. Jest zabawna opowieść o tym, jak zdecydowała się pojechać taksówką z Bielska-Białej do Zabrza, do Jacka, i już w połowie drogi pożałowała wydanych pieniędzy. Za to na miejscu, w Zabrzu, w mieszkaniu Jacka napisała błyskawicznie, w ciągu trzech dni serię uroczych tekstów, lekko pastiszowych: ‘Sing-Sing’, ‘Damą być’, ‘Nie ma jak pompa’. Agnieszka nie byłaby sobą, gdyby nie wymyśliła, że w Zabrzu została zamknięta w pokoju, podawano jej przez drzwi obiady i tak siedziała w zamknięciu, aż do napisania tekstów. Jacek zaaranżował wszystkie swoje utwory, świetne smyki, dęte, rasową sekcję. Dodam, że wszystkie chórki, to mój departament.”

Tracklista:

1. Sing-sing 
2. Damą być
3. Średni wiek, średni gest
4. Moja mama jest przy forsie
5. Karnawał raz w życiu
6. Ludzkie gadanie
7. Lubię nas
8. Dom na jednej nodze
9. Domowa czarownica
10. Zmieniam skórę