Raj

Piękna książka, powieść "drogi" przez życie i przez pustynię (między innymi). Pogłębia wiedzę na temat świata arabskiego i jego obyczajowości pokazując , że ludzką natura i ludzkie tęsknoty są wspólne dla wszystkich nacji, kultur.

Świetna, z wartką opowieścią, pięknie poprowadzoną postacią głównego bohatera, z którym razem, dorastamy w miarę jak rozwija się historia. Polecam.

Literatura noblowska jest bardzo specyficzna i trzeba się z tym liczyć przy tej lekturze.

Pięknie napisane chwyta za gardło opowieść

Wszyscy jestrśmy tacy sami

ŚWIETNA JAK KAŻDA! .

Ciekawa fabularnie.

Ok

Absorbująca losami dorastającego chłopca, którego codzienność utkano nićmi samotności. Obrazująca wielowarstwowy i naznaczony surowością portret afrykańskich scenerii. Zachwycająca swoistym pięknem, które tkwi w nakreślonym z emfazą smutku niechcianych zmian. „Raj” to powieść realnie oddana, wyzuta z oczywistości, na swój sposób niebanalna i pod powłoką nieokrzesanej dzikości, bezwzględności, a nawet okrucieństwa męskiego świata skrywająca feerię głębokich emocji. Z finezyjnym ujęciem, tak właściwym dla literatury pięknej, Abdulrazak Gurnah, laureat literackiej Nagrody Nobla, tworzy przejmującą i zarazem intensywnie angażującą w fabularną przestrzeń definicję podróży. Przybliża dosłownie nakreśloną wędrówkę kupieckimi szlakami, ale i ukradkowo skomponowaną usilną eksplorację własnej tożsamości, która niesie się przeszywającym głosem nastoletniego, dojrzewającego młodego mężczyzny. To również wnikliwa analiza kulturowo zróżnicowanej Afryki Wschodniej, podkreślana naturalnymi krajobrazami natury zagrożonej całkowitym przejęciem przez politykę imperializmu. To wyprawa w odmęty struchlałej duszy dziecka zainicjowana bezmyślnością dorosłych. Odsłona stopniowego zrzucania niewinności i obnażania odczuwalnej w domu rodzinnym beztroski, które dwunastoletni Yusuf mimowolnie porzuca w zakątkach przemierzanej przez wiele lat, choć z przerwami Afryki. Doświadcza pierwszych niepewnych przyjaźni, konfrontuje z nie zawsze podszytymi dobrymi intencjami relacjami, przy tym rozsmakowuje się w fascynacjach, w końcu doznaje traumatycznego rozczarowania pierwszymi porywami serca. Na stronach powieści eksponuje się panorama niebezpiecznych, fragmentarycznie nieprzeniknionych i zastanawiających, często zanurzonych w wyraźnym lęku incydentów, które kształtują charakter przystojnego, inteligentnego niewolnika nietrafionych interesów innych. Wizerunek małoletniego nieopłacanego sługi wuja jednocześnie odmienia wolność przez wszystkie przypadki życia. To opowieść na wskroś uniwersalna, niezaprzeczalnie refleksyjna i dotykająca strun wrażliwości bezpośrednio zaakcentowaną kroniką krzywdy, bezdusznym porzuceniem i osamotnieniem w tłumie, które budują kreację tak intrygującego Yusufa. Strach przed nasączonymi obcą esencją europejskimi wpływami, pragnienie godnej aranżacji życia, czasem wręcz zaledwie próba przetrwania w otchłani niepewnego jutra. Ta mozaika fabularnych elementów kreuje wyraziste tło historii, na którego fundamencie utrwalono malunek poszukiwania swojego miejsca i egzystencjalnych odpowiedzi na prowokowane przez los pytania, wreszcie warstwa po warstwie infiltrowania siebie, negliżowania skrywanych słabości i pragnień. To emocjonująca i wymagająca skupienia literacka droga w czeluść Tanzanii na krawędzi kolonizacji z przełomu XIX i XX wieku. Obrazująca terytorialne zagarnięcie, które śmiało psuje afrykańskie tradycje, obfitująca we wrogość lokalnych plemion, zgubną faunę i florę, a finalnie spowijająca przymusem poboru afrykańskich mężczyzn do niemieckiego wojska w obliczu klarującej się I wojny światowej. W końcu to powieść o odwadze, która przejawia się w świadomej decyzji o dalszej przeszłości, pozostawiająca nutę niedopowiedzenia. Dzieło literackie przez duże D, ambitne i znamiennie wyjątkowe.

Po roku wracam do pióra autora. Pierwsze moje spotkanie to lektura książki „Powróceni” w której autor niespiesznym językiem nakreślił losy bohaterów na tle wydarzeń historycznych na początku XX wieku. Wydarzeń, które w Afryce Wschodniej odcisnęły się piętnem na psychice mieszkańców doprowadzając ich jednocześnie do koszmarów i traum, a pozbawiając szczęścia. Tym razem sięgnęłam po „Raj”. Po powieść z gatunku literatury pięknej, która zabrała mnie w podróż po Afryce, aby u boku karawany kupców przemierzać terytorium kraju, aby poznać prawdę na temat kolonializmu i aby przybliżyć sobie ową dzikość egzotycznej Afryki. A wszystko to widziane oczami dwunastoletniego Yusufa, który za długi swojego ojca został sprzedany bogatemu wujowi… „Raj” to wędrówka. Wędrówka w poszukiwaniu swojego miejsca na ziemi, pogoń za odrobiną bezpieczeństwa i w końcu to stopniowe wyzbywanie się złudzeń. To też obraz walki jaką stoczył chłopak z samym sobą, odsłona pierwszych rozczarowań i próba ukazania świata w którym nie wszystko zgodne jest z oczekiwaniami. To uchwycenie momentu w którym ze spokojnego świata młody człowiek zostaje niejako wrzucony w świat, gdzie rządzi pieniądz, gdzie splatają się przeróżne ideały i gdzie ludzie mają ogromną możność dominowania nad innymi. Tym co zachwyca to opisy przyrody. Autor posługuje się językiem prostym, ale nie pozbawionym emocjonalnego wydźwięku. Takim który potrafi oczarowywać swoim przekazem i który zdoła zmusić czytelnika do refleksji. Myślę sobie, że to idealna propozycja dla czytelników poszukujących literatury nieoczywistej ale pięknej… Takiej w której można się zatracić i jednocześnie takiej, która daje podstawę do rozmyślań idących w przeróżnych kierunkach.

"Raj" Abdulrazaka Gurnaha to literacka podróż, która wciąga czytelnika w swoją głęboką i wielowarstwową fabułę. Jednak warto zaznaczyć, że ta powieść nie należy do tych lekkich i przystępnych na pierwszy rzut oka. To lektura, która wymaga pełnego skupienia, zaangażowania i gotowości do zanurzenia się w świat, który autor tak mistrzowsko kreśli. Powieść ta jest napisana ku pochwale życia, z poszanowaniem dla natury. Gurnah w sposób wyjątkowy podkreśla różnorodność bohaterów, opisując ich przeżycia i losy, ale ukazując, że wszystkich nas łączy jedno: człowieczeństwo. Autor rysuje portrety postaci, które mimo różnic kulturowych i życiowych doświadczeń, podobnie jak czytelnik, dążą do zrozumienia świata i odnalezienia swojego miejsca w nim. Podczas lektury "Raju" warto być przygotowanym na trudne tematy i obrazy. Gurnah nie unika przedstawiania kontrowersyjnych sytuacji i psychologicznych konfliktów. To powieść, która daje wiele do myślenia i stawia pytania dotyczące ludzkiej natury, kultury i historii. Autor w swej pięknie prostym stylu zachwyca opisami, które przenoszą czytelnika do nieznanych wcześniej zakątków Afryki. Gurnah, laureat Nagrody Nobla, tworzy historię, która nie jest oczywista, ale pod powierzchnią dzikości i okrucieństwa męskiego świata kryje głębokie emocje i refleksje. "Raj" to także studium dojrzewania, które wciąga czytelnika w podróż przez nie tylko geograficzną Afrykę, ale także przez psychologiczny obraz głównego bohatera. To subtelna analiza kulturowo zróżnicowanej Afryki Wschodniej, ukazana w kontraście do imperialistycznych wpływów. Ta powieść to lektura, która przyciąga miłośników pięknej literatury i wymaga pełnego zaangażowania się w jej treść. Gurnah mistrzowsko łączy w niej podróż, dojrzewanie, odkrywanie tożsamości i szacunek dla różnorodności ludzkiej natury, tworząc opowieść, która pozostaje w pamięci długo po zakończeniu lektury. Autor z pełną świadomością podkreśla, że choć różnimy się w wielu aspektach, to nasza wspólna ludzka natura łączy nas wszystkich.

"Na imię miał Yusuf. Swój dom rodzinny opuścił nagle mając zaledwie 12 lat" - tak zaczyna się hipnotyzująca opowieść o dorastaniu, o wędrówce przez najdziksze tereny Afryki. Nie dziwi mnie przyznana nagroda Nobla, gdyż autorkę bierze na warsztat temat kolonializmu pokazując czynnik szkodliwy tego zjawiska w sposób niezwykle intrygujący, szlachetny. W pierwszej kolejności zmierzymy się z brutalnym obrazem sprzedaży dziecka. Era beztroskiego dzieciństwa skończy się w chwili, gdy Yusuf staje się własnością wuja i od pory będzie na jego usługach. Ten niezwykle wrażliwy i empatyczny bohater będzie dojrzewać niczym owoc na naszych oczach, zmierzy się z brutalnością świata dorosłych, zasmakuje pierwszej miłosnej gorączki i rozstania. U boku Yusufa i innych towarzyszy kupieckiej karawany będziemy przemierzać te najdziksze tereny Afryki, poznawać lokalne plemiona i ich folklor. Zmierzymy się z okrutną prawdą na temat kolonializmu i jego skutków, a wszystko w otoczeniu niezwykle subtelnych opisów przyrody. Raj jest idealnym przykładem powieści drogi, czytelnik ma tu możliwość odkrywania warstwa po warstwie kolejnych poziomów i ukrytych znaczeń. Gurnah w sposób niezwykle szlachetny i dostojny opisuje podróż ku wolności, a rzeczownik tożsamość odmienia przez wszystkie przypadki. Dla smakoszy i koneserów literatury pięknej Raj będzie książką idealną. Trwając w tym zachwycie zamierzam sięgnąć po Powróconych