Polana

"Polana" to powiew świeżości w twórczości Marcela Mossa. Poprzednie były bardzo mocne i tego oczekiwałam od tej...mrożącej krew w żyłach opowieści. Tym razem było spokojniej i jak dla mnie niestety za spokojnie. Miałam wrażenie, że to już gdzieś było, gdzieś juz o czymś podobnym czytałam.🤔🤔 Całość niby nie była odtwórcza. Fabuła poprowadzona została za bardzo ostrożnie. Śledztwo było spójnie i logicznie. Bardzo irytowały mnie rozwlekłe, osobiste wzmianki bohaterów, które meeeega spowalniały akcje. Końcówka trochę przekombinowana. Według mnie to najsłabsza książka Mossa, ale chyba sięgnę po kolejną część. Z ciekawości 🤔

Autor zabrał mnie w podróż w najmroczniejsze zakątki lasu, pełnego niewytłumaczalnego niepokoju i niecodziennych zjawisk. Pokazał najgorsze oblicza małej społeczności. Zdecydowanie jest to bardziej dojrzała strona Marcela. Jest tutaj dużo bólu, skrywanych tajemnic i rodzinnych dramatów. Mieszkańcy Runowa to idealny przykład jak jeden wpływowy człowiek potrafi zamknąć wiele ust. Na dodatek to mała wiocha, gdzie każdy zna każdego a plotka i drama to największa rozrywka. Jeżeli chodzi o głównego bohatera, już samo jego imię bardzo mnie zaintrygowało, Sambor to naprawdę rzadkie imię. Z jednej strony współczułam mu całej bolesnej przeszłości, ale z drugiej strony za to, jak potraktował żonę, chętnie naplułabym mu w twarz. Naprawdę niewielu głównych bohaterów potrafi wzbudzić we mnie takie skrajne emocje. Najwięcej współczucia od samego początku czułam wobec jego siostry Lili. Jakiś wewnętrzny głos podpowiadał mi, że coś musi stać za całym jej szaleństwem. Spodziewałam się, że to będzie smutna historia, ale nie sądziłam, że aż tak. Od samego początku miała pod górkę. Najpierw ogromna krzywda ze strony tych, którzy powinni ją chronić i wspierać a później ostracyzm i niechęć ze strony mieszkańców Runowa. Zakończenie książki naprawdę sprawiło, że długo nie mogłam pozbierać szczęki z podłogi. Niby nie jestem naiwna, wiem, jak wygląda życie, ale tutaj tragedia prowadziła do kolejnej tragedii. Bardzo podoba mi się to oblicze Marcela. Ten motyw lasu i ludowych wierzeń był niesamowity. Czytając te opisy, sama nie chciałabym spotkać Borowego. Patrząc na epilog, liczę, że Sambor wróci do nas niebawem z kolejną sprawą. Jeżeli tak, mam nadzieję, że wzbudzi we mnie już więcej pozytywnych wrażeń.

książka ogólnie dobra ale za mało przemocy

Kiepsko napisana,

🅱🅾🆁🅾🆆🆈 Mała wieś Runowo leży w sąsiedztwie Puszczy Gorzowskiej. Las roztacza wokół siebie mroczną aurę. Opowiadane przez mieszkańców historie działają na wyobraźnię i budzą strach przed Borowym – demonem, który jest panem zwierząt i lasu. Mieszkańcy Runowa wierzą, że Borowy obserwuje ich z ukrycia. Niektórzy twierdzą, że widzieli go między drzewami, gdy zapadał zmrok. Inni mówią, że jego szept można usłyszeć wśród trzaskających gałęzi i zawodzenia wiatru. Starsi przestrzegają: "Nie wchodź do puszczy o zmroku, bo jeśli spojrzysz w oczy Borowemu, już nigdy nie odnajdziesz drogi powrotnej." Sambor Malczewski to były policjant, który zmaga się z tragiczną przeszłością. Sami nie wiedząc, co zrobić ze swoim życiem, trafił do Rzeszowa, gdzie spotkał ludzi gotowych mu pomóc. Niespodziewanie otrzymuje informację, że jego siostra bliźniaczka, z którą nie utrzymywał kontaktu od prawie 30 lat, prawdopodobnie nie żyje. Musi wrócić do rodzinnej miejscowości, by dokonać identyfikacji zwłok.  Lilia Malczewska została odnaleziona miesiąc po zaginięciu. Nikt w Runowie jej nie szukał, ponieważ uważano ją za nawiedzoną kobietę, skonfliktowaną z mieszkańcami. Żyła na uboczu, w ruinie domu rodzinnego, który spłonął lata temu.  Sambor wraca do Runowa. Jako były funkcjonariusz zostaje poproszony o pomoc w rozwiązaniu sprawy śmierci siostry. Im bardziej zagłębia się w śledztwo, tym więcej szokujących faktów odkrywa.  Czy Sambor rozwiąże zagadkę śmierci siostry?  Czy jej zgon ma związek z rodzinną tragedią sprzed lat?  Dlaczego Malczewski porzucił mundur?  Czy nieszczęśliwa miłość mogła doprowadzić do tragedii?  Czy stare przyjaźnie zostaną odnowione?  Kto tak naprawdę rządzi Runowem?  Polana swoim mrocznym klimatem i wciągająca historia zachwyca. „Tu nie ma co rozumieć, Wrona. Ten szaleniec wyprał ci mózg. Ale spokojnie, jeszcze nie wszystko stracone.”  – Doprawdy? – spytała bez przekonania.  Sambor czuł, że Judyta w głębi duszy pragnęła zmiany. Brakowało jej jednak wiary, że to możliwe."

eśli myślisz, że małe, zapomniane przez świat wioski są tylko senną idyllą, „Runowo” szybko wyprowadzi Cię z błędu. Zaginiony mężczyzna, tajemnicza śmierć kobiety, rodzinna tragedia sprzed lat i leśna polana, która budzi lęk nawet wśród najbardziej zatwardziałych mieszkańców – ta książka to gotowy przepis na bezsenną noc. Sambor Malczewski, były policjant, wraca do rodzinnej wsi, by rozwikłać zagadkę śmierci swojej siostry, Lilii. Ale Runowo nie jest miejscem, gdzie odpowiedzi przychodzą łatwo. Im głębiej kopie, tym więcej trupów wypada z szafy – dosłownie i w przenośni. Autor mistrzowsko buduje napięcie, a duszny, klaustrofobiczny klimat wsi, gdzie każdy coś ukrywa, wciąga jak grzęzawisko. W tej historii nic nie jest oczywiste, a kiedy wydaje Ci się, że złapałeś trop – Runowo brutalnie wyśmiewa Twoje dedukcje. Moss wciąga w swoją historię jak bagno. Powoli, bez ostrzeżenia. Jego styl jest ostry jak nóż, ale zarazem pełen emocji. Napięcie? Jest. Duszny klimat? Jest. Bohater, którego chcesz jednocześnie potrząsnąć i przytulić? Jak najbardziej. Ale ta książka to coś więcej niż tylko thriller. To opowieść o tym, że przeszłość nigdy nie odpuszcza, a największe tajemnice często chowamy sami przed sobą. To historia o winie, pamięci i o tym, jak trudno odróżnić prawdę od złudzeń. Jeśli szukasz thrillera, który nie tylko trzyma w napięciu, ale też zostawia po sobie ślad – Polana jest dla ciebie. Tylko uważaj. Niektórych tajemnic lepiej nie odkrywać… 🔪 Czy masz odwagę wejść na Polanę?

"Polana jest pierwszą częścią rozpoczynającą serię o Samborze Malczewskim. Jest to nowy cykl autora. Runowo to wieś, w której dochodzi do zaginięcia mężczyzny - Artura Krynickiego. Artur wyszedł z domu i już nie wrócił. Podejrzanym staje się lokalny biznesmen, u którego mężczyzna miał dług. Jakiś czas później w pobliskiej rzece zostają odnalezione zwłoki kobiety. Policja uważa, że należą one do Lilii Malczewskiej, która we wsi jest uznawana za nawiedzoną oraz trzyma się na uboczu i z nikim nie utrzymuje kontaktu. Do Runowa przyjeżdża Sambor Malczewski - brat bliźniak Lilii, który nie miał z nią kontaktu od wielu lat. Były policjant niechętnie podejmuje się śledztwa dotyczącego swojej siostry. Im bardziej zagłębia się w jej przeszłość tym wiele szokujących faktów się dowiaduje. Książki Mossa czytam w ciemno. "Polana" jest lekturą rozpoczynającą nowy cykl. Ciekawa fabuła z wątkiem mitów i legend. Tę książkę pochłonęłam w jeden dzień. Uwielbiam rozdziały retrospekcyjne, a te występują we wszystkich książkach autora. Dzięki nim można lepiej zrozumieć wątki fabularne oraz rozwikłać wszelkie wątpliwości. Fabuła jest bardzo ciekawa, a wątek lasu i tajemniczej polany urozmaica treść lektury, przez co nie jest to zwykły thriller.

Polana. Mroczny las. Jego zakamarki pochłaniają wszystko oprócz strachu i zła. Borowy. Strażnicy. Zagadkowa śmierć i demony przeszłości. Z nadzieją i entuzjazmem weszłam w tę historię. Zaczyna się obiecująco. Onirycznie. Magicznie. Absolutnie nieoczywista zbrodnia i tajemnicze zaginięcia. Pozornie zgrana, dobra rodzina. Jednak dla mnie coś nie zagrało i tąpnęło. Wątki. Nie czuję uzasadnienia dla wielu zdarzeń. Nie rezonuje z postaciami. Nie rozumiem ich zachowań. Zbędnej brutalności. Wyborów. Nie mogę wsiąknąć w ich mrok. Bohaterowie. Miałam palące odczucie, że może gdybym wiedziała wcześniej. Że z tym brzemieniem ktoś powinien zachować się inaczej. Wyłapywałam, co powinnam czuć. Jakie wrażenie powinien na mnie określony wątek wywołać. Ale tak się nie działo. Dysonans kompozycyjny. Początek nęci. Wabi. Wciąga w nieprzeniknione wody feralnej rzeki. Zaprasza do pokiereszowanego świata bohaterów. Fabuła rozwija się, nabiera tempa i de facto zamyka się w kilku ostatnich rozdziałach. To nie było spotkanie, które zostanie we mnie i do którego wracam myślami. Dowiedziałam się już natomiast z #bookstagrama, że portfolio Autora jest bogate i różnorodne. Z pewnością sięgnę po inną pozycję, by odczarować pierwsze wrażenie.

8/10 Wchłonęłam tę książkę w kilka godzin. Bardzo lubię twórczość Mossa. Proste, nie skomplikowane historie ale zarazem ciekawe i często dość mroczne. I tym razem również się nie zawiodłam. Główny bohater Samobor, były policjant, ciągle ucieka przed przeszłością, która i tak w pewnym momencie go dogania. Malczewski staje przed trudnym wyborem i wraca do małej wioski, od której tak bardzo chciał zwiać. W niewyjaśnionych okoliczności ginie siostra Samiego, z którą nie rozmawiam przeszło 30 lat po tragicznych wydarzeniach z udziałem ich rodziców. Prócz z nowymi Demonami, Sambor musi rozprawić się również z tymi sprzed wielu lat. Nie jestem fanką motywów fantasy, ale tutaj wszystko miało jakiś swój dziwny i tajemniczy urok. A zakończenie! Nie spodziewałam się takiego, chociaż wątek mógłby być bardziej rozwinięty.

Nie zawiodłam się, kupując tę książkę. Zarówno pierwsza, jak i druga część okazały się warte uwagi. Marcel Moss po raz kolejny udowodnił, że potrafi tworzyć angażujące i pełne emocji historie, które wciągają od pierwszych stron. „Polana” to niezwykle przyjemne dzieło, które nie tylko dostarcza rozrywki, ale również skłania do refleksji. Autor świetnie buduje napięcie, kreuje wyrazistych bohaterów i porusza ważne tematy, co sprawia, że książkę czyta się z ogromnym zainteresowaniem. Polecam każdemu, kto lubi literaturę pełną tajemnic i emocji.

:Polana" Marcela Mossa to wciągający thriller psychologiczny, który umiejętnie buduje napięcie i trzyma w niepewności do samego końca. Autor sprawnie prowadzi fabułę, stopniowo odkrywając mroczne tajemnice bohaterów i miejsca akcji. Mroczna atmosfera, dynamiczne tempo i zaskakujące zwroty sprawiają, że trudno się od tej książki oderwać. To solidna, dobrze napisana opowieść dla fanów gatunku.

Świetna ksiazka...bardzo duże zaskoczenie,bo nie znałem tego autora wcześniej.Niesamowicie opowiedziana historia morderstwa podczas zimy stulecia.

Po autorze spodziewałam się trochę mocniejszej lektury. Czyta się bardzo szybko i przyjemnie ale ta akurat historia mnie nie powaliła...

Marcel nigdy nie zawodzi. Świetna fabuła i styl pisania sprawiają, że książkę czyta się szybko a potem niecierpliwie czeka na kolejną.

Książka niby w porządku, ale nie do końca wciągająca. Zakończenie ok, ale początek bardzo trudny do przebrnięcia.

Ciekawa książka, w niektórych momentach ma nudne opisy np. Natury, ale główna fabuła książki bardzo ciekawa!

Zmory przeszłości wracają. Powrót do przeszłości i zmierzenie się z tym wszystkim co się wydarzyło

Świetna książka, potrafi zbudować napięcie w taki sposób, że trudno oderwać się od czytania.

Jak zawsze tajemniczy, trzymający w napięciu doskonały thriller Marcela Mossadu. Polecam.

Bardzo wciągająca książka dla dorosłych, do końca trzyma w napięciu.

Extra. Ten autor wymiata nawet w ciemno mogę ocenić na 5 gwizdek.

Bardzo podobała mi się ta historia, chętnie sięgnę po kontynuację

Książka wciągająca nie można się od niej oderwać polecam 👍

Trochę mnie przytłoczyła ale jak zwykle wciągającą treść.

Poidbala mi się, przyjemnie i szybko się czyta. Polecam

Fajna fabuła, ale dialogi wołają i pomste do nieba…

Super książka trzyma w napięciu Gorąco polecam

Mega wciągająca. Druga część jeszcze lepsza

Świetna, wciągająca książka. Polecam

Ciekawa historia. Warto przeczytać.