Palookaville

Ja się tam na "didżejowaniu" nie znam. Nie mam pojęcia, czy pod względem techniki Fatboy Slim jest geniuszem, czy do czołówki należałby tylko wtedy, gdyby listę najlepszych czytać od tyłu. Ale wiem jedno, Norman Cook jest świetnym muzykiem. Jego patent na przebój jest zazwyczaj bardzo prosty. Bierze się pewien fragment muzyczny lub słowno-muzyczny, loopuje kilkadziesiąt razy, dodaje kilka ozdobników, nieco urozmaica pomiędzy "zwrotkami" i już mamy podkład, a czasami nawet cały utwór. Nie inaczej jest w przypadku pierwszego singla z "Palookaville", utworu "Slash Dot Dash". No i co z tego, że patent jest ograny? No i co z tego, że pomysł prosty? Ale jakież to granie! Widać wyraźnie, że proste jest piękne, a i wymyślić to najtrudniej. Singel to energetyczna jazda bez trzymanki, nie oznacza to jednak, że cały album jest taki. Znajdziemy tu również kompozycje spokojniejsze, bardziej piosenkowe, soulowe, smoothjazzowe, a nawet nieco jamajską, "regałową" gitarę, czy brazylijskobrzmiące śpiewy. Clubbing gustownie i z pomyślunkiem...