Outpost

Jeżeli miałbym przyznać książce ocenę ogólnej jakości to byłaby tuż nad nijakim i nudnym Czasem Zmierzchu, a także wciągającym, lecz mocno depresyjnym Witamy w Rosji. Plasuje się w środku stawki – nad nią jest trylogia metro i futu.re. Jest tu trochę akcji i dużo depresji. Przez 250 stron nie dzieje się praktycznie nic – śledzimy losy zakochanego 17 latka, napalonej 20-parolatki oraz starca – dowódcy posterunku. Dużo łażenia w kółko i myślenia co jest za mostem, mało akcji. Ostatnie sto stron to z kolei „pościgi i wybuchy”. Łykamy końcówkę jednym tchem, a potem nie możemy zasnąć. Rozczarowuje jednak zakończenie, moim zdaniem urwane. Nie wiadomo czy druga część dylogii będzie miała tego samego bohatera, jednak Dmitrij w wywiadzie powiedział, że ma rzucać dużo światła na pierwszą część. Niestety w Polsce wyjdzie pewnie dopiero w 2022-2023. Do tego czasu outpostu 1 polecam nie ruszać. Szkoda też, że jest to trochę książka widmo, w sieci trudno znaleźć informacje o tej i kolejnej książce w Rosji, samo wydawnictwo też wyjęło tą książkę z kapelusza, nie było wiadomo co to jest. A jest to polskie tłumaczenie książki wydanej w Rosji już jakiś czas temu. Autor mocno niedoceniany i słabo rozreklamowany, pomimo wielkiego sukcesu "Metra" nie ma nawet własnej strony internetowej z zapowiedziami. P.S. Nie wiem czemu tytuł to Outpost, skoro w tekście jest tylko Placówka, a tytuł oryginału to bodajże „Post” czyli… posterunek? Po co na siłę wmuszać angielski tytuł do książki rosyjskiego autora wydanej w Polsce?

Dmitry Glukhovsky - Outpost Outpost podzielił fanów Glukhovsky'ego na dwa obozy. Jedni uważają, że książka trzyma poziom poprzednich powieści, a inni mówią że to totalna klapa. Ja niestety należę do drugiego obozu. Męczyłam tę powieść niemal trzy tygodnie. Nie znalazłam w niej praktycznie nic ciekawego, mimo że bardzo się starałam, bo jestem fanką Metra i Futu.re. Jedyne czego nie można jej odmówić - to mrocznego, depresyjnego klimatu. Ale poza tym? Tam nie dzieje się nic! Cała akcja powieści, mieści się na ostatnich 20 kartkach. Początek? Okrutnie przegadany. Autor przenosi nas do Jarosławia - ostatniego punktu kontrolnego w rozbitej Rosji. Tam obserwujemy życie małego społeczeństwa, ocalałego po wojnie i próbującego przetrwać trudne czasy. Ludzie marzą o odnowie państwa i powrocie normalności. Ich zadaniem, zleconym przez Moskwę, jest pilnowanie granicy przed ewentualnym najazdem nieprzyjaciół. Tylko, czy jakikolwiek napad jest możliwy? Tuż obok obozowiska płynie trująca rzeka, jej opary są zabójcze. Przejście przez most w tych warunkach, jest praktycznie niemożliwe. Wszyscy zachodzą w głowę, czy po drugiej stronie istnieje w ogóle życie... No i wszystko byłoby w porządku, gdyby ta część książki nie trwała niemal 300 pierwszych stron 😖 Zabrakło tu akcji, jakiegoś pomysłu na wątki poboczne, żeby trochę urozmaicić podróż czytelnika 🤷‍♀️ Totalnie się znudziłam, z ulgą odkładam tę książkę na półkę i staję przed moim ulubionym (♡) dylematem: Co dalej? https://m.facebook.com/bookalover/

Książka porywająca. Autor zaczyna tak jakby odcinał kupony od swoich sukcesów, ale dość szybko pokazuje nową jakość. Czyta się świetnie, potrafi porwać na parę godzin. Powieść niegłupia, ale też nie jest przesadnie przemądrzała ani moralizująca. Ciągłe siedzenie w matni mentalnej bohaterów wywołuje poczucie zaszczucia i bezsilności co jest dużym plusem.

Zachęcony odrzucanym przez wiele lat Metrem, które okazało się jednak świetne, sięgnąłem po Outpost i znowu jest bardzo dobrze. Podoba mi się pomysł, podoba mi się portret posterunku, bardzo dobra rzecz. Bałem się odcinania kuponów od metra, ale nie czuć tutaj tego.

Świetna książka. Czuć klimat Metro 2033. Na początku nie podobał mi się tak młody bohater, ponieważ ciężko było się utożsamić z jego wielką lekkomyślnością ale pod koniec sytuacja zmusza go do zachowywania się bardziej jak dorosły. Czekam na kolejną część!

Historia strasznie wolno się rozpędza, ale gdy tylko poświęci jej się trochę czasu, znajdziemy się w rzeczywistości tak przyziemnej i obłąkanej jednocześnie, że Rosja to jedyne miejsce na ziemi, gdzie możnaby tą powieść umiejscowić.

Twoja stara trze mleko na tarce xD

Ciekawa książka postapokaliptyczna. Na początku wiele wątków się dłużyło, co miało swoje wady i zalety, ponieważ wprowadzało element narastającej tajemnicy, która jest atutem w tego typu literaturze, ale też w pewnym momencie mnie trochę znużyły na przykład te nastoletnie wynurzenia głównego bohatera albo dziwne monologi batiuszki. Nie uważam, że były one niepotrzebne, tylko że po pewnym czasie przytłaczały swoją przewidywalnością. Też żeby mnie źle nie zrozumieć, to uważam, że retrospekcje postaci były ważne w tej książce; bardziej mi chodzi o wtrącenia. Co do postaci Jegora, mam wrażenie, że Dmitrij Głuchowski/Glukhovsky chce zmierzyć się ze swoim okresem dojrzewania w sposób bardziej krytyczny niż w trylogii Metro. Kwestie dialogowe większości postaci były dosyć krótkie, ale odpowiadały tej żołnierskiej atmosferze. Książka jest dosyć dynamicznie napisana, co trochę kontrastuje z powolną akcją na początku, a opisy czynności bohaterów ograniczały się głównie do minimum, co jest pewnym atutem, który dobrze łączy się z tym elementem narastającej tajemnicy, lecz czasami sprawiały, że byłem skonfundowany, ale na przykład opisy świata przedstawionego i procesów naturalnych już były opisane trochę bardziej złożonym i nawet poetyckim językiem, co jest według mnie zaletą i pasuje do tego wschodniego literackiego sznytu. Akcja książki znajduje swoje ujście gdzieś tak pod koniec, co kontrastuje z powolnym, klimatycznym, ale niestety lekko nużącymi pospolitymi interakcjami między postaciami początkiem, z którego niektórych wątków nie dokończono, co odbieram ambiwalentnie. Z postaciami tej książki trudno na początku sympatyzować, ale nie były one źle napisane i tak pod koniec dopiero ujawniły one swoją prawdziwą naturę co na plus. Mam też wrażenie, że ta książka to lepiej napisana wersja Metra 2034 (z resztą wątek z pociągiem jest tożsamy), które mam wrażenie, że chciało uzyskać podobny efekt, ale niezbyt się to wtedy udało według mnie.

Zacznijmy od tego, że książka jest dobra, wszystko trzyma się kupy, nie ma momentów, które zostały bez wyjaśnień, nie ma niepotrzebnych bohaterów, każdy odgrywa swoją rolę. Przeczytałem wszystkie książki Glukhowskiego ale ta mnie nie porwała. Po moim zdaniem świetnym Metro i jeszcze lepszym Futu. Re miałem nadzieję że Outpost będzie już takim dopieszczonym dziełem, ale brakowało mi czegoś, akcja rozwija się bardzo Wolno, przez większość czasu wiadomo, że do czegoś zmierza, ale gdy to tego doszło na mnie szału to nie zrobiło. Jestem wielkim fanem postapokalipsy, niestety tutaj co dziwne, wkradła się nawet niekiedy nuda. Solidne 4 na 5 i książka raczej zostanie na półce

Podoba mi się autentyczność Jegora, autor nie zrobił z niego nieustarszonego bohatera Placówki, ale zostawił zwykłym nastolatkiem - tak jak powinno być. Odbieram gwiazdkę za pominięty/zapomniany wątek Chińczyków, nie lubię niedokończonych historii, może w drugim tomie dowiem się więcej.

Liczyłam na jakość Metra, ale tu niestety sie przeliczyłam. Prawdziwa akcja zaczyna sie dopiero pod koniec książki i to zakończenie ją ratuje. Nie jest zła, czyta sie szybko, w krótkich rozdziałach, ale zdecydowanie dużo brakuje jej do Metro.

Brakowało mi jakichś wątków filozoficznych, które przewijały się w poprzednich powieściach autora, tj. Futu.re czy Metro 2033. Przez większość książki niewiele się dzieje, a na końcu wszystko się wywraca do góry nogami.

Książka wprowadza w klimat postapokaliptyczny natomiast według mnie zabrakło pomysłu. Przez większość książki czytamy o zwyczajnym życiu nastolatków w placówce. Pod koniec i w tomie 2 zaczyna sie robić ciekawiej

Nie umywa się do poprzednich pozycji tego autora. Po męczeniu się przez ponad 200 stron o niczym - odpuściłem sobie dalsze marnowanie swojego urlopu. Odradzam - tylko dla zdeterminowanych fanów autora.

Niesamowita atmosfera, podczas lektury wielokrotnie czułam autentyczne przerażenie..świetna książka, bardzo ważna pozycja dla fanów Głuchowskiego.

Kolejna pozycja Gluhovskiego na mojej półce. Osobiście Futu.re podobało mi się bardziej, ale tutaj również się nie zawiodłam. Polecam serdecznie.

Pierwsza książka którą przeczytałem od tego autora, zachęciła mnie do zakupu jego innych książek. Fabuła książki jest niezwykle wciągająca

Dość średnio słabo rozwijająca się akcja ,nie wiadomo co się dzieje w książce przez większość czasu, brak określonego celu bohatera

Miałam nadzieję na wybuch mózgu, a dostałam przydlugą ekspozycję. Ostatecznie oceniam bardzo dobrze, jest kilka świetnych wątkow

Kolejna fascynująca powieść rosyjskiego autora. Apokaliptyczne wizje Rosji po zagładzie przy użyciu broni biologicznej.

Bardzo klimatyczny i naprawdę dobry początek oraz środek powiesci, końcówka, ehhh, zniweczyla cały potencjał...

Kurczę niby fajna akcja zwarta ale gdzieś nie może się rozkręcić i człowieczek czeka na to booom a tu du…

Zaskakująca.. pełna napięcia, czasami obrzydliwa. Z pewnością wstrzaśnie i nie da o sobie zapomnieć!

Nie jestem obiektywna, bo Glukhovsky to mój ulubieniec. Polecam osobom, które polubiły klimat Metro.

Fajnie poczytać dobrą postapokalipto książkę, szczególnie wybitnego Glukhovskiego. Szybko się czyta

Historia na początku taka spokojna ale jest w niej i w postaciach coś co zaciekawia i wciąga

Emocjonująca opowieść, dawno czegoś takiego nieczułam polecam każdemu kto ma czas czytać!

Bardzo mi się spodobała, w ciągu dwóch dni skończyłem całą książke, polecam.

Zdecydowanie polecam komuś kogo wciągnęła historia metro od tego autora

Polecam bardzo każdemu komu spodobało się Metro. Po prostu sztos