Obcy

"Obcy" to powieść filozoficzna, która porusza wiele ważnych tematów, takich jak alienacja, samotność, śmierć i sens życia. Camus stawia pytania o to, jakie jest miejsce człowieka we współczesnym świecie i jakie są granice naszej wolności.

książka o niczym, ale jednak czujesz ze o tobie…polecam ◡̈

Jedna z krótszych filozoficznych noweli, jakich czytałem. Dobre wprowadzenie do samej filozofii Camusa, a główna postać to literalnie ja.

Bardzo poruszająca książka, z początku nie powala. Trzeba jej dać się rozkręcić, ale nawet jeśli pierwsza część was nie wciągnie, doczytajcie do końca. Absolutne dzieło, nie czytałam jeszcze książki tak szczerej i prawdziwej jak ta.

Książka z czasem się rozkręca. O ile początkowo nie byłam do niej przekonana, tak po dłuższej chwili czytania kompletnie mnie pochłonęła. Po jej przeczytaniu odczuwam dziwną pustkę oraz lekkie zdziwienie gdyż mam wrażenie że utożsamiam się trochę z głównym bohaterem. ,,Obcy" bardzo mi się spodobał, ale to zdecydowanie nie jest książka dla każdego- akcja z czasem robi się porypana, jednak myślę że ktoś może czuć się znużony po tej lekturze.

Julka nie przeczytała :(( myślała że zostanie książkara

Tekst znajduj się na około 50% kartki, reszta jest pusta- marnotractwo papieru.

Ciekawe spojrzenie autora na pewne aspekty, bardzo mi się podobała, polecam :)

Polecam przeczytać, bardzo wartościowa książka

kocham

czuję się dziwnie po przeczytaniu tej książki w dobrym znaczeniu

Popłakałam się na końcu, mocno polecam. Zostanie w pamięci :)

Jestem zadowolona z zakupu przez aplikację Empik. Zamówienie zostało zrealizowane sprawnie, odbiór był szybki i bezproblemowy, a książka dotarła w idealnym stanie - a nie zawsze tak było! Cały proces zakupu był wygodny i intuicyjny. Z przyjemnością skorzystam z aplikacji ponownie. Czytelny druk, wygodny format i staranna oprawa sprawiają, że korzystanie z książki jest przyjemne.

„Zwłaszcza gdy pustka serca,jaką odkrywamy u tego człowieka,staje się przepaścią,w którą mogłoby się stoczyć społeczeństwo „ Nie chce taki być -dla siebie i dla innych. Ukłony

Na początku historia jest trochę nudna, ale ogólnie czytanie leci szybko. Natomiast druga część jest ciekawsza a ostatnie strony wywołują jakieś refleksje.. :)

Książka przyszła uszkodzona, ale to wina empiku. Książka pozycja obowiązkowa dla młodych filozofów, ludzi przechodzących żałobę oraz dla zwykłych czytelników!

Książka w sama sobie niezwykle interesująca, pokazuje świeże spojrzenie. Odpychająca jest jednak jej popularność wśród edgy osób z tik toka 🤠

Dobra pozycja, sięgnę po więcej książek Alberta Camusa.

"Pisać, zachować lekki niedobór ekspresji (lepszy niż nadmiar). W każdym razie bez gadulstwa" - tak napisał w "Notatnikach" Albert Camus. W "Obcym" nie znajdziemy ani nadmiaru ekspresji, ani nadmiaru gadulstwa. Znajdziemy za to prostotę, bezpośredniość, oszczędność. Prażące słońce Algierii oraz mrok więziennej celi. Obojętność człowieka wobec świata i obojętność świata (ale nie społeczeństwa) wobec człowieka. . Być może to przypadek w tej historii ma faktycznie aż nadto na sumieniu. Bo gdyby nie splot zbiegów okoliczności, główny bohater tej powieści - Meursault zapewne nadal całkiem zwyczajnie funkcjonowałby w społeczeństwie. Być może niejeden ze zdumieniem spojrzałby na niego w reakcji na jego obezwładniającą wprost szczerość - jakby z innego świata. A on- z niebywałą wprost precyzją kreśląc swoje sądy na takie tematy jak relacje, miłość, małżeństwo, obecność Boga uchodziłby za osobę dziwną, pozbawioną empatii, ale mimo wszystko nieszkodliwą. A być może chodzi właśnie o to, że ślepe posłuszeństwo konwenansom oraz strach przed prawdą i zrzucaniem masek sprawia, że nie tolerujemy tych, którzy ich w ogóle nie zakładają, pozostając zawsze sobą. . Meursault pod siennikiem w więziennej celi znajduje wycinek z artykułem prasowym, którego lekturę kwituje: "zasłużył na swoje, nigdy nie należy udawać". Historia opisana w tym wycinku ma swoje rozwinięcie w sztuce scenicznej Camusa "Nieporozumienie". Za co sądzony jest jednak Meursault, jak właśnie nie za brak owego udawania? Bo przecież proces sądowy, gdzie staje na ławie oskarżonych skupia się nie na osądzeniu jego czynu, tylko na osądzeniu Meursaulta jako człowieka. Pada pytanie o to, czy posiada duszę, serce, o poczucie przynależności do społeczeństwa. Całość staje się rodzajem farsy, gdzie wszystko jest niby obiektywnie prawdą (na co dowód mamy w postaci pierwszej części powieści), ale prawdą jednocześnie nie jest, ukazując nam wiele wymiarów "obcości" - wobec społeczeństwa, jednostki, Boga, a nawet siebie samego. Nie dając też chyba jasnej odpowiedzi na pytanie o przyczyny tej obcości. . "Obcy" fabularnie wydaje się być prostą historią. Tę prostotę burzy cała druga część powieści, dająca większy wgląd w psychikę głównego bohatera- jego myśli, uczucia, zachowania. Sprawiedliwość ludzka także ukazuje swoje prawdziwe oblicze- dwuznaczne, wręcz absurdalne. Znaczenia nabierają drobne gesty, odruchy, nawyki, przypadkowe relacje i reakcje. To one podlegają osądzeniu. Okazuje się, że to one tworzą dla sądu obraz człowieka. . To powieść wielowymiarowa, która daje szerokie pole do interpretacji. Która nawet dzisiaj w pewnym stopniu szokuje, pokazując absurd życia, gdzie nic tak naprawdę nie ma znaczenia, liczy się głównie "tu i teraz", egzystowanie bez celu, ambicji, na przeczekanie, zabijając czas prozaicznymi czynnościami, z zamkniętym sercem i brakiem dostępu do tego, co prawdziwie ludzkie. Patrząc na niebo i widząc jedynie niebo, nic więcej. Tłem dla chłodu emocjonalnego Meursault jest żar algierskiej ziemi. Głęboko filozoficzna, rozrachunkowa, uniwersalna. Do powolnego czytania i rozważań. Polecam.

Obcy pokazuje, że mimo bólu i cierpienia świat nie zwalnia i toczy się dalej. System domaga się skruchy bohatera, lecz Meursault pozostaje obojętny wobec sytuacji, które go dotyczą, przez co staje się obiektem krytyki. Jego uczciwość okazuje się niewygodna dla systemu. Albert Camus pokazuje, że prawda w zakłamanym świecie bywa trudniejsza do zaakceptowania niż kłamstwo.

Niestety się zawiodłam... Nie jestem przekonana czy taki miał być odbiór czy nie, ale główny bohater jest irytujący. Cała książka jest też dosyć dziwna ? nudna ? nietypowa ? Rozmowy są sztywne i nie potrafiłam wczuć się w klimat. Szczerze to szkoda, bo myślałam, że Camus jest popularny za COŚ a nie za NIC. Czytałam lepsze książki... 2,5 ⭐ /5

Fenomenalna książka, która zostaje na długo i skłania do refleksji. Z początku nie czytało się łatwo bo główny bohater nie wzbudził mojej sympatii. Jednak z czasem książka zaczyna inteligentnie grać na emocjach czytelnika. Zakończenie genialne

Książka bardzo dobra jak na Camusa przystało. Odejmuję jedną gwiazdkę jedynie za biały papier oraz przekrzywienie wydrukowanego tekstu pod ukosem na kartkach, co trochę drażniło mój perfekcjonizm

Ewidetnie sięgnę po więcej książek tego autora. Historia bohatera wciągnęła mnie tak mocno, że książkę wciągnęłam w 2 godziny. Naprawdę krótka, przyjemna i skłaniająca do grubszych przemyśleń .

Dopiero kilka dni po ukończeniu lektury zasiane w umyśle idee autora wykiełkowały i przeobraziły się w krzew, z którego garściami czerpię (już własne) refleksje dotyczące sensu istnienia.

Nietypowa i kontrowersyjna książka ale podobała mi się. Tylko, że po skończeniu potrzebowałam pożądnego spaceru, aby się odtrząsnąć od tego, co tam przeczytałam.

Piękne krótkie opowiadanie o człowieku umiejącym obnażać ludzkie zachowania i emocje przez co przez jego akcje przejawia się zimna i bezlitosna prawda.

Wydanie jest bardzo estetyczne, przyjemnie się czyta. Książka jest świetna, a właściwie rewolucjonizująca, ale to jest już oczywistością.

Camusa dobrze się czyta ale jednak po przeczytaniu 'Upadku' żadnej innej jego książce nie jestem w stanie dać 5* - mimo wszystko polecam

daje 4 gwiazdki poniewaz ta książka nie jest dla kazdego. uwazam ze jest świetna, ale trzeba poswiecic troszke czasu aby ją zrozumieć