Momo

Przepiękna historia, którą powinien poznać każdy miłośnik literatury. Prześliczne wydanie. Nada się również na prezent

Przepiękna podróż, filozoficzne rozważania o tym co w życiu najistotniejsze. Czy na pewno są to pieniądze i rzeczy materialne? Czy to czym się otaczamy czyni nas szczęśliwymi? Czytam razem z 9 letnim synem. Każdy rozdział to dla nas nowa dyskusja. Ktoś kto będzie czytał razem z dzieckiem zdziwi się jak mądre są dzieci. Jeszcze nie podpisały umowy w życiu na życie według zasad “szarych panów”…dlatego warto słuchać dzieci żyją bliżej prawdy

Fajne to było. Cudowne chwile spędzone przy czytaniu tego działa mojemu synowi.

Petarda. Polecam dużym i małym. Wspólne czytanie super sprawa

Piękne wydanie, polecam

Wspaniała historia.

Świetna książka!

Piękna opowieść

Klasyka.

Ponadczasowa opowieść dla wszystkich w każdym wieku. Pozycja obowiązkowa w każdej biblioteczce domowej.

piękna opowieść, polecam. papier przyjemny

Cudowna historia, nie tylko dla dzieci ;)

Ponadczasowe, szczególnie dla dorosłych.

Prezent dla wnuczki. Zadowolona.

Piękne wydanie i piękna treść.

Wartościowa książka. Polecam

Piękne wydanie

Cudowna!

mamakawaiksiazki.blogspot.com “Istnieje pewna wielka, a przy tym całkiem zwyczajna tajemnica. Jest własnością wszystkich, każdy ją zna, lecz bardzo niewielu zastanawiało się nad nią kiedykolwiek. Większość ludzi przyjmuje ją jako oczywistość i nie dziwi się ani trochę. Tą tajemnicą jest czas”. “Momo” to książka, którą czytałam w podstawówce i wywarła na mnie wtedy ogromne wrażenie. Trochę bałam się tego powrotu, bo pewnie wiecie jak jest... czytając coś, kiedy byliśmy dzieckiem mamy inne wyobrażenia, spojrzenie na świat i magia, która zadziała się wtedy, mogła prysnąć niczym bańka mydlana. Nie stało się tak- nadal jestem oczarowana Momo! Powiem więcej- czytając ją teraz, odkryłam ile mądrości niesie ze sobą ta książka i ile ma ukrytych przesłań i myśli. Ach... i szarzy panowie nadal budzą we mnie strach i niepokój! Momo to mała dziewczynka, która pojawiła się pewnego dnia w miasteczku i zawładnęła życiem mieszkańców- wszyscy ją polubili, a w jej otoczeniu czas mijał beztrosko na cudownej zabawie i rozmowach. Pewnego dnia na świecie pojawiają się szarzy panowie, który kradną czas dorosłym, pod pozorem oszczędzania go i mądrego wykorzystania. Wszystko zaczyna się zmieniać i nikt nie ma dla siebie czasu. Mądra Momo spróbuje przywrócić dawny porządek. Tylko czy mała dziewczynka jest w stanie pokonać setki szarych panów ? Czytając tą książkę przeniosłam się w czasie. Towarzyszyły mi dokładnie takie same emocje jak dawniej, z tym, że niektóre słowa docierały głębiej i lepiej rozumiałam ich sens. “Momo” to książka o wartościach jakimi kierujemy się w życiu, o tym co powinno być ważne, o tym jak wykorzystujemy nasz czas, o mądrości dziecka i możliwościach jego wyobraźni. Pod wydarzeniami z książki i walką z szarymi panami kryjemy się my sami- na pewno nie raz możemy odnieść wrażenie, że nasze życie to walka z czasem. Ciągle mamy go za mało, ciągle gdzieś pędzimy, coś chcemy, spieszymy się, a gdy możemy na chwilę przystanąć nie wiemy co ze sobą zrobić lub czujemy, że marnujemy to, co zaoszczędziliśmy. W “Momo” w świetny, ale i przygnębiający sposób pokazane jest dążenie do bogacenia się i tracenie radości z życia. Im mamy wiecej, tym więcej chcemy, ale nic nie potrafi nas tak naprawdę zadowolić. Momentami byłam naprawdę przerażona jak autor pod przykrywką tej historii idealnie oddał bolączki dorosłych. Smutny jest też brak czasu rodziców dla swoich dzieci... “Momo” to wielowymiarowa, wciągająca historia, która chwyta za serce. Pięknie napisana i zilustrowana. Przeznaczona dla dzieci, ale dorośli odnajdą tu cząstkę swoich pragnień i mogą być przerażeni do czego mogą one prowadzić. To książka, która skłoni do refleksji, pobudzi wyobraźnię, pokaże, co jest ważne i przeniesie do zupełnie innego świata.

"Naprawdę słuchać potrafi bardzo niewielu ludzi. A sposób, w jaki Momo to robiła, był absolutnie jedyny w swoim rodzaju." * Pomimo że Momo pojawiła się właściwie znikąd i zamieszkała samotnie w opuszczonym amfiteatrze, to prawie nigdy nie była sama. Tajemnicza dziewczynka natychmiast odnalazła swoje miejsce i przyjaciół pośród mieszkańców pobliskiego miasteczka. Jej dni upływały na wysłuchiwaniu innych, zabawach z miejscowymi dziećmi oraz spacerach po okolicy. Jednak niemal równie niespodziewanie, jak sama Momo niebawem w miasteczku pojawiają się Szarzy Panowie, którzy pomagają "oszczędzać" czas... Pytanie tylko dlaczego przyjaciele Momo pomimo tego całego oszczędzania mają go coraz mniej... * "Momo" to nie tylko przepełniona magią historia o przyjaźni i walce ze złem, która ucieszy każde dziecko. Zdecydowanie to nie wszystko, co znajdziemy na jej kartach. Moim zdaniem "Momo" jest przede wszystkim ponadczasową opowieść o tym, jak często tracimy bezcenny czas, który już nigdy do nas nie wróci. * Historię Momo, jej przyjaciół oraz walki z Szarymi Panami pokochałam od pierwszych stron. Jest to dość spokojna, można by powiedzieć, że wręcz przytulna historia, która z pewnością może oczarować zarówno dzieci, jak i dorosłych. * Kreacja bohaterów oraz świat również działają na korzyść książki, pomimo że brakowało mi tu charakterystyk niektórych postaci. Jednak o tych drobnych brakach szybko możemy zapomnieć dzięki niecodziennej magii oraz tajemnicą dotyczącą samego "czasu". * Co więcej historia ta wytyka wiele wad współczesnego społeczeństwa jak chociażby ciągła pogoń za sukcesem czy odcinanie się od przyjaciół i rodziny. Jest to nauka dla młodszych i przypomnienie dla starszych czytelników o tym, że czasem warto zwolnić i cieszyć się chwilą. * Mocno polecam "Momo" każdemu, kto zapomniał, jak cenny jest jego czas lub szuka książki, która nie tylko zapewni dziecku rozrywkę, ale również zafunduje wartościową przestrogę na przyszłość. Oceniam na 9/10 i cieszę się, że mogłam poznać tę cudowną historię.

Są takie książki dziecięce, które można czytać w każdym wieku, a dorosły może zrozumieć je zupełnie inaczej niż dziecko. I bardzo żałuję, że po „Momo” sięgnęłam tak późno bo mam teraz tylko tę dorosłą perspektywę. Więc jeśli macie w swoim otoczeniu dzieciaki, to kupcie im koniecznie ! A jak nie macie to kupcie sobie ofkors :) Momo jest małą dziewczynką, która mieszka w starym amfiteatrze. Nie wiadomo skąd się tam wzięła, gdzie są jej rodzice i dlaczego mieszka tam sama. Okoliczni mieszkańcy zainteresowani i zmartwieni dzieckiem zaczynają ją odwiedzać. A że Momo jest doskonałą słuchaczką, zaczyna do niej przychodzić coraz więcej dorosłych by wygadać się ze swoich rozterek, a okoliczne dzieci doskonale się z nią bawią. Coś się jednak zmienia gdy do mista przybywają tajemniczy szarzy panowie z cygarami, wysłannicy Kasy Oszczędności Czasu. A Momo znowu zostaje sama. Michael Ende w piękny alegoryczny sposób opowiada o zatraceniu się w pracy i pędzie za pieniądzem, czego konsekwencją jest brak czasu na to co najważniejsze. Nie znajdziecie tu pędzącej akcji, to bardzo klimatyczna, nostalgiczna i pełna metafor bajka o złodziejach czasu. „Momo” ma też bardzo klasyczną konstrukcję i co najważniejsze ponadczasowe (nomen omen) przesłanie, idealnie wpisujące się w dzisiejszą rzeczywistość, pasujące nawet bardziej do XXI wieku, niż do lat 70-tych kiedy książka powstała. Kupujcie, czytajcie i obdarowujcie nią dzieciaki. PS. NO I TA OKŁADKA !!!

Michael Ende głównie kojarzony jest z „Niesamowitą historią", ale w moim świecie to „Momo" jest jego prawdopodobnie najpiękniejszą powieścią. Książka dotyczy losów niezwykłej dziewczynki, która staje przeciwko Szarym Panom. Akcja kręci się wokół przytłaczającego braku czasu na wszystko, co przynosi szczęście. Dorośli próbują oszczędzać go na przyszłość (w skutek oszustwa, któremu ulegli), a niesie to za sobą jedynie pośpiech, rutynę i niezadowolenie. W swoją pogoń za wykorzystaniem każdej sekundy wplątują nawet dzieci i ich życie również treści kolory. Monotonia opanowuje świat, a uśmiechu już od dawna nie widać na twarzach ludzi. I to właśnie na Momo — dziewczynce znikąd, która zamieszkuje ruiny teatru — spada obowiązek uratowania przyjaciół. Osób, które były jej bliskie, ale w ciągłym pośpiechu nie mogli już dłużej odnaleźć dla niej czasu. Urocza i ciepła to powieść. Taka, która uspokaja, odpręża i podnosi na duchu. Michael Ende pozornie prostą historię ubarwia szczerymi relacjami i barwnymi bohaterami, a to w połączeniu z jego lekkim stylem tworzy tytuł dla młodszych i starszych. Autor powoli tka swój świat, uważnie kreśli zachodzące w nim zmiany i nie brakuje mu interesujących pomysłów. Znałam już to w jego wykonaniu z „Niekomczacej się historii", ale tam zabrakło mi czegoś, co odnalazłam tutaj. Tym razem moje serce zostało w pełni zaangażowane, a lekturę zakończyłam w pełni usatysfakcjonowana. przekł. Ryszard Wojnakowski

Moja ukochana książka z dzieciństwa powróciła! W cudownym, bajecznie magicznym wydaniu, które przywołuje najlepsze skojarzenia! A mowa o „Momo”, z którą zaprzyjaźniłam się (w wyobraźni) jako kilkuletnia dziewczynka. Cudownie było jeszcze raz przebywać w świecie wykreowanym przez Michaela Ende, przypomnieć sobie wszystkie szczegóły tej niesamowitej, wręcz magicznej opowieści o sile przyjaźni, która jest w stanie rozpędzić mrok. „Momo” to książka tak przytulna i ciepła, pełna najpiękniejszych uczuć, a jednocześnie ponadczasowa! Autor porusza w niej niezwykle aktualne (powieść została wydana po raz pierwszy prawie 50 lat temu!) kwestie, które w ciągu lat nabrały jeszcze większego znaczenia. Fabuła jest bardzo ciekawa, delikatna, a jednocześnie trzyma w lekkiej niepewności. Podobały mi się magiczne akcenty, które nie są elementem dominującym, a sama koncepcja dotycząca CZASU jest niezwykle głęboka i przemyślna. Niezwykle pięknie napisana, pouczająca i chwytająca za serce opowieść o małej dziewczynce, której odwaga i chęć niesienia pomocy najbliższym Przyznam, że książkę czytałam kilka dni, a właściwie wieczorów. Dawkowałam sobie tę przyjemność, urządzałam klasyczne czytanie do poduszki i na kilka chwil odwoływałam do niezwykle bajkowego świata. „Momo” to opowieść-bajka dla dużych i małych czytelników! Jest mi bardzo bliska, dlatego polecam ją z całego serducha!

Dziewczynka Momo pojawia się nagle i nie wiadomo skąd. Nikt nic o niej nie wie, a jednak zaskarbia sobie sympatię wszystkich. Ta malutka istota w za dużej marynarce posiada umiejętność niezwykłą - potrafi słuchać, co wbrew pozorom wcale oczywiste nie jest. Ceni czas, nigdzie się nie spieszy i mimowolnie uczy nas tego co w życiu liczy się najbardziej. Aura jest tu baśniowa, jednak nagle na tej gładkiej tafli pojawia się rysa, stająca się coraz większym pęknięciem. W przestrzeni pełnej radości nieoczekiwanie pojawiają się szarzy panowie. Beztroskie chwile pękają jak bańka mydlana, szczęście opuszcza krainę, a pieniądze i poczucie władzy swoimi pazurami próbują zniszczyć na zawsze to co piękne. Jednak urocza Momo z pomocą przyjaciół zamierza ocalić świat przed zalewającą wszystko szarością i przywrócić na nowo właściwą hierarchię wartości. Autor „Niekończącej się historii” (tak, tak, to ten sam ❤) stworzył kolejny raz historię o tym co najważniejsze i dał czytelnikom niezapomnianą lekcję uważności, wdzięczności i wrażliwości, którą okrasił własnymi ilustracjami. Jest tu prostota, ufność i całe naręcza dobra. Opowieść ponadczasowa - przenosząca nas w inny wymiar literackiego odczuwania ❤ Dla małych i dużych - w metaforyczny sposób. Dla marzycieli i szukających sensu we współczesności, w której czasem jakby wszystko było na opak. Urzeka. www.zyj-bardziej.pl

„Momo” to przepiękna opowieść skierowana dla młodszych, w której odnajdzie się czytelnik w każdym wieku. Jest to również historia ponadczasowa, która od lat nie traci na wartości, a myślę, że wraz z upływem czasu jej wartości będzie wciąż tylko rosnąć. To nie jest książka tylko o małej Momo, niezastąpionej towarzyszce zabaw, która potrafi zdobyć sympatię każdego napotkanego człowieka. To nie jest książka tylko o tym jak ta odważna dziewczynka walczy z szarymi panami, którzy kradną czas. To opowieść o wielkiej przyjaźni i o tym co tak naprawdę w życiu ma ogromną wartość ubrane w piękne słowa przez Michaela Ende. To bardzo mądra książka, z której każdy wyniesie coś ważnego. Ja dzięki niej zrozumiałam, że warto czasem zwolnić. Skupić się na tym, co jest teraz, a nie patrzeć tylko na upływające minuty każdego dnia, których tak naprawdę zawsze będzie nam brakować. Więc po co tak gnać? O czasie jednak można dyskutować przez wiele godzin, dlatego myślę, że każdy z czytelników wyniesie z tej książki coś zupełnie innego. Jest to historia, którą na pewno w przyszłości będę chciała przeczytać swojemu dziecku, a i wam ją gorąco polecam! 💙 Przy okazji wydanie od wydawnictwa Mamania naprawdę prezentuje się wyjątkowo pięknie i z ogromną przyjemnością bierze się je do rąk.

Kiedy czytałam Momo albo osobliwa historia o złodziejach czasu i dziewczynce, która odzyskała dla ludzi skradziony im czas, byłam mniej więcej w wieku mojej córki i pochłaniałam książki z prędkością światła. Był czas, że czytałam jedną dziennie. Siłą rzeczy o wielu z nich zapomniałam i dziś nawet nie umiałbym wymienić ich tytułów, ale Momo została we mnie na dłużej. Kiedy więc pojawiła się propozycja recenzji, bez wahania (i pytania) zadecydowałam, że Duśka musi tę książkę przeczytać. Nic to, że sama książka jest starsza ode mnie, a dziś pisze się dla dzieci zupełnie inaczej niż kiedyś. Musi i koniec! I powiem Wam, że to była bardzo dobra decyzja, a moje dziecię uznało, że książka jest genialna i właśnie trafiła na zaszczytne miejsce ulubionej. Bo też i książka faktycznie jest genialna. Nie dość, że opowiedziana w niej historia jest bardzo ciekawa i niewątpliwie wciągająca, to jeszcze niesie ze sobą proste, a jednocześnie bardzo ważne prawdy życiowe. Ale to już powie Wam moja córka. Ja tylko na zachętę dodam, że Michael Ende, autor i ilustrator Momo, napisał Niekończącą się historię, na podstawie której nakręcono kultowy film. No nie mówcie, że nie znacie! Pełna recenzja → https://wrolimamy.pl/ksiazka/momo-michael-ende/

Już pomijając genialne wydanie i przepiękną okładkę... Książka jest genialna. Opisana historia jest tak piękna, przejmująca i ponadczasowa, że nie sposób się nie zakochać. Nie powiedziała bym, że to książka dla dzieci. To pozycja dla każdego, bo jest niesamowicie uniwersalna, aż dziw bierze, gdy pomyślę, że została napisana tyle lat temu. Język jest na tyle przyjemny i przystępny, że nie czułam tego, iż faktycznie czytam. Miałam raczej wrażenie, że oglądam film w mojej głowie. Bardzo kibicowałam Momo do samego końca i przeżywałam wszystko razem z nią, każdą chwilę szczęścia i gorycz rozpaczy. Uwielbiam przesłanie jakie za sobą niesie, a raczej przesłania. O tym jaką moc ma nasza wyobraźnia, że czas poświęcony na to, co sprawia nam radość nie jest zmarnowany, że warto go mieć dla siebie i bliskich i czasami to właśnie najcenniejsze co możemy dać drugiej osobie – nasz czas. To, że nie trzeba mieć, żeby być, że więcej nie musi oznaczać lepiej, a pędząc do przodu często zapominamy za czym tak naprawdę gonimy. I nie tylko… To nieduża książka, ale zawiera wiele, wiele mądrości. Cudowna.

Piękne, nowe wydanie historii która jest już klasyką literatury chyba. Powinna zostać wciągnięta w zakres lektur szkolnych. Idealny prezent dla dziecka w wieku 7-17 lat. Polecam

Ponadczasowe treści. Ponadczasowa książka. Dla małych i dużych czytelników.

I znowu dzięki konkursowi czytelniczemu w naszej miejskiej bibliotece poznałam świetną książkę. Nie wiem dlaczego myślałam że sięgam po książkę przygodową, ale nie mogę powiedzieć że się zawiodłam! Momo jest dziewczynką o trudnym do zdefiniowania wieku. Przez to że jest drobna i rozczochrana może mieć zarówno 8 jak i 12 lat, choć sama twierdzi że ma 102 lata. Momo ma pewną bardzo interesująca cechę - potrafi słuchać. Jak ktoś z jej otoczenia ma jakiś problem to posługuje się zasadą „Idź z tym do Momo”. Dzieciaki uwielbiają się z nią bawić, bo każda zabawa w towarzystwie Momo zamienia się w niesamowitą przygodę! Jednak w pewnym momencie w mieście zaczynają pojawiać się szarzy panowie. Kim oni są? Nie wiadomo, ale z ludźmi zaczynają się dziać dziwne rzeczy… nagle wszystkim zaczyna brakować czasu! No właśnie, ale czym jest czas? Momo będzie miała nie lada zagadkę do rozwiązania! Pod postacią powieści dla dzieci mamy zakamuflowany traktat filozoficzny na temat czasu. Autor porusza zagadnienia związane z siłą przyjaźni, ze spędzaniem czasu i trwonieniem go. Pokazuje też w jaki sposób czasem strach może dodać nam odwagi! Lektura obowiązkowa dla wszystkich zabieganych!