Love, Devotion & Surrender

To płyta której nie słucha się z wielką łatwością. W porównaniu z pierwszymi chwytliwymi albumami Santany to "Love Devotion Surrender" wydaje się wręcz monotonna. Co nie znaczy że nic się na niej nie dzieje. Muzyka łączy elementy jazzu i muzyki latynoskiej. Trochę w tym wszystkim przeszkadza nieustanna kaskada dźwięków - więcej gry McLaughlina która psuje nieco klimat płyty. W ogóle odnoszę wrażenie że większym stopniu to płyta Johna McLaughlina niż Carlosa Santany. Płyta ze wskazaniem dla wielbicieli mahavishnowego grania.

Cała płyta ma cudowny klimat, momentami nieco wyciszający, relaksujący.. Każda kompozycja z "Love, Devotion&Surrender ma swój styl. To bardzo udane wydawnictwo, wszystko zresztą za co zabiera się Santana takie właśnie jest. Dużo tutaj latynoskiego brzmienia, także melancholijnego i zamyślonego. Bardzo polecam.