Kuba

Od początku śledzę Serię z papugą, z główną bohaterkę lubię za jej podejście do życia - w dużym skrócie. Jednak to, co zdarzyło się w ostatnim tomie jej przygód pt. „Kuba” lekko mnie przerosło. Jacek Ostrowski oprócz Płocka zabrał mnie teraz do Hawany, Santiago i innych kubańskich miejsc. Z przyjemnością czytałam o knajpie Floridita w Hawanie, gdzie swoje daiquiri sączył Hemingway, a ja kilka lat temu tańczyłam mambo :) Może przez tę namiastkę egzotyki i wspomnienia jednak dobrze oceniam „Kubę”, mimo że wydarzenia tej części graniczą z niemożliwością. W pewnym momencie już nawet Mariańskiego mi było szkoda. Niemniej do Zuzy już tak przywykłam, że mimo jej nieprawdopodobnych przygód i romansów poczekam na kolejną część serii, by dowiedzieć się, jakie rozwiązanie kłopotu z ostatnich kart książki przygotuje Autor.

Nie czytalam lepszej kolekcji.Lewandowska jest cudowna .czytajac jej historie mona sobie poprawic humor wciąga tak że jak zaczniesz czytac to nie wiesz kiedy a tu koniec i czekasz na kolejną część. Uwielbiam Jacka Ostrowskiego swieny autor książek.

Jest to druga powieść z cyklu o Zuzzanje Lewandowskiej jaką przeczytałam. Fajna, lekka i zabawna. Jednak po przeczytaniu „Paragraf 148” spodziewałam się bardziej wciągającej historii. Fani adwokat Zuzy będą z pewnością zadowoleni :)

Wszystko ok, zgodnie z zamówieniem, a sama książka świetna ( jak zawsze).

Super kontynuacja i intrygujące zakończenie

Mam wszystkie, z P. Mecenas. Polecam

🤗🤗🤗

Super

Super

Kuba - Jacek Ostrowski * "To, co się wydarzy na Kubie, pozostaje na Kubie. " * Pierwszy raz czytałam twórczość tego autora. Zauważyłam na okładce, że to seria, ale zbytnio nie brałam tego pod uwagę w kryterium przeczytania tej książki. Sprawdziłam to dopiero dokładnie po przeczytaniu książki, że jest to 10 tom. Mimo to nie odczułam jakby mi było czegoś brak w tej historii. Od razu odnalazłam się w lekturze i polubiłam sarkastyczną oraz nie bojącą się mówić głośno co myśli Panią Mecenas. Podczas tej czytelniczej podróży towarzyszyło mi wiele emocji, bo takiego thillera jeszcze nie czytałam. Akcja toczy się podczas panowania komuny. Milicja podczas służby zawsze miała powody do zapuszkowania praktycznie wszystkich za inne poglądy polityczne. Słyszałam już różne historię na temat tego okresu czasu i ciągle jest dla mnie nie pojęte co się wtedy działo... Wracając do książki, to były też fragmenty, które mnie rozbawiły wręcz do łez, to między innymi akcja z papugą Zgagą. Ten ptak zawsze wiedział w jakim momencie z czymś wyskoczyć. Nie można tu też pominąć osoby Kapitana Mariańskiego. W życiu jeszcze nigdy nie trafiałam na drugiego takiego głupka jak on. Na dokładkę jeszcze te jego raporty... To się w głowie nie mieści - zero ładu i składu - istna grafomania. Sama popełniam liczne błędy w pisowni, ale nawet ja nie robię ich w ilości istnie hurtowej. Od tego czytania tych jego notatek, to aż dosłownie "oczy bolały". Uwielbiam historię w których mamy styczność z językiem hiszpańskim, a tu mamy użyty tzw. akcent i kilka prostych słów. W rzeczywistości jest tak, że gdy ludzie nie mogli wyjechać i komuś się udało to sensacja. Każdy od razu zwęsza interes dla siebie, jak np. Ksiądz, który chciał sprzedawać dewocjonalia. Dobry był tu też wątek miłosny szkoda tylko, że trwało to tak krótko... Jeśli chodzi o samą książkę, to jest to kryminał. Patrząc na okładkę to nigdy bym nie przepuszczała, że to taki gatunek literacki. Trzeba przyznać iż mieli dobry plan i to naprawdę skuteczny. Lektura dla czytelników 16 +. Całość oceniam 8/10 Dziękuję wydawnictwu Skarpa Warszawska za ponowne zaufanie. "[...] , ale są gorsze choroby. Na przykład ten grubas w słomkowatym kapeluszu - wskazała Mariańskiego - choruje na brak mózgu. Matka podczas porodu z bólu tak zacisnęła uda, że mu go nimi wycisnęła jak się wyciska pestki z wiśni." "- cenzura na muzykę? To przecież głupota! - krzyknęła oburzona Zuza.- Nawet u nas to się nie sprawdziło." * "Żyj tu tak, jakby życie miało się zaraz skończyć." *

Czytacie czasem bardzo abstrakcyjne historie, które jednocześnie są dla was cudowną odskocznią i bawicie się na nich świetnie? Dla mnie najbardziej abstrakcyjne książka, jaką przeczytałam od bardzo dawna jest 10 tom o przygodach Zuzanny Lewandowskiej. Współpraca recenzentka z wydawnictwem Skarpa warszawska. Jest to recenzja 10 tomu "serii z papugą", więc na pewno wystąpią w tej recenzji spojlery do poprzednich tomów. Jest to seria bardzo ze sobą ściśle powiązane, więc polecam czytać tę serię tom po tomie. Zuza w tej części wylatuje na Kubę, bo w końcu dostała paszport i Eduardo jest wniebowzięty, że siostra wreszcie do niego przyleci. Mamy też chęć zapoznania jej z narzeczoną I oczywiście ma odbyć się ślub, a jak wiemy z poprzednich część, Eduardo to jest taki trochę żigolak, robiąc furorę w Płocku i Warszawie przez to, że jest „czarny”. W tym tomie również pojawia się Mariański, jak zawsze robi za klauna w cyrku. Pojawiają się też inne osobistości np. Fidel Castro. Był on kubańskim rewolucjonistą i przysięgam, wątek z nim był tak odklejony, że ja siedziałam i śmiałam się w głos. I ja przeczytałam nagłówek w książce, że "gorący Romans Zuzanny Lewandowskiej", ale w życiu nie sądziłam, że dojdzie do tego co tutaj mieliśmy. Widać, autora bardzo poniosła fantazja. I o ile poprzednie tomy były naprawdę świetnie napisane i super były te sprawy morderstw, tak w tym tomie zauważyłam bardzo mocny Spadek formy, wręcz takie oderwanie od rzeczywistości. Niepotrzebne robienie na siłę z Zuzanny głupiej laleczki, gdzie od pierwszego tomu Zuza jest taką „babą z jajami”. I to są cała ta sprawa morderstwa, zjedzenia przez aligatory, zjedzenia przez rekina, no mi się to wszystko nie kleiło. I okej to zakończenie jest takie może trochę zaskakujące, może trochę innowacyjne, ale jednocześnie takie bardzo przewidywalne. I przesłuchanie wszystkie tomy w audiobooku zajęło mi to tydzień i jak na razie to seria ma ode mnie 5 ⭐️ całościowo. Jednak właśnie ten tom był dla mnie najsłabszy i się na nim bawiłam tak sobie. Zuzanna w tym tomie była taka dziwna lekkomyślna, wręcz niemyśląca a w poprzednich tomach czasami jej się to zdarzało, ale nie tak nagminnie.

Mecenas Zuzanna Lewandowska otrzymuje paszport – co jest zjawiskiem niemalże niemożliwym. Wiele prób zdobycia dokumentu dotychczas kończyło się fiaskiem. Teraz może spełnić swoje marzenie i lecieć na Kubę, aby wziąć udział w ślubie Eduardo. Myślicie, że to będzie zwykła wycieczka? Nic bardziej mylnego! Równocześnie z nią rusza także dwóch milicjantów, chcących za wszelką cenę śledzić każdy jej ruch. Kobieta nie ma zamiaru ułatwiać im zadania, co obfituje w wiele zabawnych scen. Kiedy ich śledztwo rusza na dobre, zaczynają ginąć polscy turyści. Wszystko wskazuje na to, że padają ofiarami krokodyli. Rzecz w tym, że taka odpowiedź nie zadowala Zuzy. Kobieta wyczuwa, iż sprawa dotyczy całkiem czegoś innego... Kto kryje się za serią morderstw? Czy głównym bohaterom uda się ujść z życiem? Jaką rolę odegra wielki Fidel Castro? 🤎🤎🤎🤎🖤🖤🖤🤎🤎🤎🤎 Byłam w szoku, kiedy zobaczyłam, że jest to już dziesiąty tom przygód odważnej mecenas Zuzy i jej niesamowitej papugi. Jestem pewna, że będę chciała nadrobić poprzednie tomy. Mimo że nie jest to początek wydarzeń, bez problemu odnalazłam się w lekturze, jak i panującej komunie. Autor przedstawia nam thriller, ze strony jakiej jeszcze nie znałam. W powieści zabiera nas na wyspę, która żyje własnym życiem. Nie boi się nawiązywać do realnych wydarzeń z przeszłości, jak i otwarcie osądzać wielkich polityków w rolach swoich bohaterów. Muszę przyznać, że po opisie Castra w pośpiechu szukałam jego zdjęcia w sieci 🤭 Fabularnie książka jest spójna, występuje w niej wiele zwrotów akcji, zabawnych scen oraz zagadek, które nie tak łatwo będzie rozwiązać. Do samego końca nie byłam pewna, czy dobrze wytypowałam odpowiedź. Niesamowitym akcentem okazała się także papuga, której udało się wywołać kontrrewolucję na Kubie. Jej przytyki i gadatliwość rozbawiła mnie do łez. „Kuba” jest fascynującą historią, pełną przygód i kryminalnych zagadek.

Mecenas Zuza Lewandowska marzy o wyjeździe na Kubę, aby spotkać się z bratem Emanuelem. Od lat stara się o wydanie paszportu, niestety czasy PRL-u nie są momentem, w którym łatwo go dostać. Nachodzi jednak moment, kiedy jej się to udaje, co mocno zaskakuje wszystkich wkoło, a nawet nią samą. Szybko organizuje opiekę nad zwierzętami, no prawie wszystkimi, bo ukochaną, choć mocno zadziorną papugę zamierza zabrać z sobą. Teraz przed nią chwile dobrej zabawy, udział w weselu i odpoczynek od codzienności. Jednak władza nie zamierza puścić jej samej i wysyłają za nią ogon. Kapitan Mariański i kapral Opara mają pilnować obywatelki i pisać raporty. Kuba wita ją piękną pogodą, jednak to nie będą tak beztroskie chwile, jak marzyła. Znikający ludzie, krokodyle i pewien bardzo wysoko postawiony człowiek, staną na jej drodze. Co takiego stanie się na Kubie? Kogo tam pozna? Czy rozwiąże zagadkę? Czy to będzie udany wyjazd? Zacznę od tego, że nie czytałam poprzednich tomów i przyznam szczerze, że trochę tego żałuję. Brakowało mi trochę niektórych faktów. Na pewno po nie sięgnę, ponieważ jestem ciekawa, co tam wcześniej się działo. Wracając do książki, która jest tomem dziesiątym, mnie się podobała. Nie powiem, że to genialna pozycja, jednak śmiało mogę napisać, że była dobra, a nawet bardzo dobra. Czytało się ją dość szybko, a podczas czytania towarzyszyły emocje. Były momenty, kiedy mocno się śmiałam i nie byłam w stanie się opanować, ale również takie wywołujące inne emocje. Akcja ani nie szybka, ani nie wolna, z kilkoma ciekawymi zwrotami. Bohaterzy dobrze wykreowani. Było ich kilu, jednych polubiłam bardziej, innych mniej, byli również tacy, którzy nie zyskali mojej sympatii. Ja najbardziej wręcz zachwyciła papuga. „Kuba” to dość ciekawa i wciągająca książka, po którą według mnie warto sięgnąć i polecam. Recenzja pojawiła się również na moim blogu - Mama, żona - KOBIETA

Byłeś/-aś kiedyś na Kubie? Podobało Ci się tam? Może jest to dla Ciebie wciąż kierunek nieznany o którym marzysz? Może jednak marzy Ci się jakiś inny? U mnie Kuba wciąż jest na liście miejsc do odwiedzenia i mam nadzieję, że uda mi się kiedyś na nią dotrzeć. Jej klimat zawsze mnie fascynował i chciałbym zobaczyć te wszystkie malownicze miejsca na własne oczy. Jednak tym razem udało mi się przenieść na Kubę za sprawą najnowszej książki Jacka Ostrowskiego o jakże wymownym tytule „Kuba”. „Kuba” to już dziesiąty tom z cyklu o Zuzannie Lewandowskiej. Serię śledzę od samego początku i z przykrością patrzę na to jak staje się coraz to bardziej nijaka i odrealniona. Autor zabiera nas oczywiście do Płocka, ale i do Hawany, Santiago czy innych kubańskich miejsc. Pozwoliło mi to poczuć namiastkę egzotyki, którą tak bardzo kocham jednak to za mało, aby książka mnie zachwyciła. Oczywiście w dalszym ciągu stylistycznie wszystko jest lekko i przyjemnie. Książkę czyta się dość szybko, ale… „Kuba” to książka, gdzie Autor mocno „popłynął” - absurd goni absurd, a wydarzenia mocno graniczą z niemożliwością. Z jednego delikatnie mówiąc beznadziejnego wątku przechodzi w drugi, a ja osobiście czułam zniesmaczenie i ogromne niedowierzanie, bo czegoś takiego po serii kompletnie się nie spodziewałam. Romans Zuzy to jakaś parodia, a Mariańskiego było mi najzwyczajniej szkoda, bo to co go spotyka przekracza nie tylko wszelkie granice, ale było dla mnie niesmaczne. „Kuba” mocno odbiega od pozostałych części z serii i mam nadzieję, że „To co wydarzyło się na Kubie, zostaje na Kubie”. Po zakończeniu można śmiało wnioskować, że kolejny tom zdecydowanie się ukaże, dlatego mam nadzieję, że Jacek Ostrowski wróci w nim na swoją dawną ścieżkę. Lubię komedię (bo kryminałem nie można tego nazwać), ale tutaj bardziej chciało mi się płakać niż śmiać.

"Kuba" to książka według mnie wyróżniająca się na tle innych z tego gatunku. Jest to kryminał połączony z sensacją i dosłownie odrobiną romansu. Jest to kolejna część serii o Pani mecenas Zuzie Lewandowskiej. Ja niestety nie czytałam poprzednich tomów, ale historię te można czytać osobno. Ta historia bawi, zaskakuje i zadziwia. Autor w świetny sposób przedstawia nam opowieść o Zuzie, która w czasach PRL-U dostaje w końcu paszport i leci na Kubę, gdzie wpada w oko samemu Castro. Dodatkowo podczas jej podróży ludzie nagle znikają a jej samej przydażają się naprawdę szalone sytuacje. To co mi się również bardzo podobało to takie drugie dno, które można wyczytać między wierszami, ponieważ w trakcie lektury nasza Kuba staje się odzwierciedleniem naszego kraju. Według mnie jest to po prostu genialny zabieg wykonany przez autora. Także szczerze mogę powiedzieć że wspólna podróż z mecenas Lewandowską bardzo mi się podobała i mogę Wam ją serdecznie polecić! Opis od wydawcy: Ku zaskoczeniu wszystkich Zuza Lewandowska otrzymuje paszport i wyjeżdża wraz ze swoją papugą na Kubę, na ślub Eduardo. Władza jednak nawet na chwilę nie chce jej spuszczać z oczu i w ślad za nią wysyła kapitana Mariańskiego wraz z kapralem Oparą. Tak się zaczyna historia zwariowanego pobytu mecenas Lewandowskiej w tropikach. Rekiny i krokodyle ludojady to tylko nieduża namiastka niebezpieczeństw, które czyhają na bezkompromisową w swoich działaniach panią mecenas. Zuza Lewandowska musi stoczyć bezpardonową walkę z przestępcami, a przede wszystkim pokonać własne słabości. Czy Zgaga wywoła na Kubie kontrrewolucję? Czy Zuza wykryje sprawcę okrutnych zbrodni? Czy gorący romans pani mecenas wstrząśnie przyjaźnią polsko - kubańską? Jakie będą tego reperkusje? To co wydarzyło się na Kubie, zostaje na Kubie. Tak uważa Zuza Lewandowska, ale czy faktycznie?

Moi drodzy to było moje pierwsze spotkanie z piórem autora Jacka Ostrowskiego i muszę wam powiedzieć, że bawiłam się przednio. Ten tom jest dziesiąty w serii, ale każdy z tomów dotyczy innej sprawy w życiu Zuzanny Lewandowskiej, więc można je czytać nie w kolejności jak dla mnie. Ja z chęcią poznam wcześniejsze losy Zuzy i inne jej sprawy. Zuza - wzięta pani adwokat z Płocka żyje w latach komuny, wszyscy wiemy co to była za czasy. Trzeba było uważać co i komu się mówi, kupowało się na kartki, a władza zawsze wiedziała co dla obywatela jest lepsze, itd. W tej części Zuza wybiera się na urlop na Kubę, otrzymuje paszport co jest dużym zaskoczeniem w tych czasach. Władza interesuje się życiem obywatelki Lewandowskiej do tego stopnia, że wysyła za nią kapitana Marjańskiego i kaprala Oparę. Na miejscu Zuzanna wybiera się na wycieczkę, którą zafundował jej Eduardo, wdaje się w romans ze znanym kubańczykiem, prowadzi małe dochodzenia, ponieważ trupów nie zabraknie, a że zabrała ze sobą swoją papugę Are, która swoje trzy grosze do historii do rzuciła - to było ciekawie. To zwierzątko było moją ulubioną postacią. Wyniki dochodzenia Zuzy mnie zaskoczyły, ponieważ były trupy i nie. Wątek romansu i perypetie związane z papugą - rewelacja. Wszystkie postacie są świetnie wykreowane i oddają sobą czasy komuny. Bardzo sprytnie wplecione w fabułę zostały insynuacje do bieżących wydarzeń politycznych. Jedno jest pewne ta historia jest zabawna, pełna sarkazmu i absurdalnych sytuacji. Prawdziwy rollercoaster wydarzeń. Idealna komedia kryminalna z nutą czarnego humoru ;-) Zakończenie ewidentnie sugeruje, że będzie tom 11.

"Kuba" Jacka Ostrowskiego to książka z wątkiem kryminalnym i sensacyjnym, do tego pełna humoru. Chwilami czytało mi się ją świetnie, jednak tylko chwilami. Nie zbyt przypadła mi do gustu ta historia. Nie podobała mi się niepotrzebna wulgarność w tym tytule oraz sami bohaterowie. Postacie, to muszę przyznać, nie były nudne, miały swoje wyraziste cechy charakteru i brały udział w ciekawych wydarzeniach, jednak były bardzo męczące. Nie jestem w stanie zrozumieć jak ktokolwiek mógł lubić Zuzę, jakim cudem miała tylu znajomych i ludzi, którym na niej zależało. To chamska, wredna bohaterka, która tak naprawdę myśli tylko o sobie i swoich korzyściach, przez co nie waha się wykorzystywać innych. Miałam jej już stanowczo dość. Do tego te jej niby błyskotliwe odzywki do kapitana Mariańskiego. Było to po prostu męczące i powtarzalne. Inni bohaterowie, nie licząc oczywiście kapitana, byli bardziej znośni, a niektórych nawet chwilami dało się lubić. W książce znalazło się też kilka świetnych scen. Moją ulubioną jest akcja ze Zgagą i resztą papug. To było po prostu epickie! Nie sądziłam, że papuga jest zdolna przeprowadzić kontrrewolucję! Jak wspomniałam wcześniej, ten tytuł jest pełen humoru. Niekiedy śmiałam się do łez, innym razem tekst mnie nie bawił. Czasami była po prostu przesada. Dobrze spędziłam przy czas przy tej pozycji, choć mnie do siebie nie przekonała. Łatwo się wciągnąć w lekturę, choć co jakiś czas musiałam ją odłożyć i chwilę od niej odpocząć. W książce cały czas coś się dzieje, jedno jest pewne. Nie da się nudzić podczas czytania tego tytułu!

,To, co wydarzyło się na Kubie, zostaje na Kubie". Zuza L. W tej części, ku zaskoczeniu wszystkich Zuza otrzymuje paszport i razem ze Zgagą wyjeżdża na Kubę na ślub Eduardo. Jeśli myślicie, że tym razem władza jej odpuści, to nic z tego. W ślad za naszą panią mecenas na wyspę zostaje oddelegowany kapitan Mariański i kapral Opara. Na miejscu Zuza nie tylko wda się w gorący romans z pewnym znanym Kubańczykiem, ale i będzie zmuszona zmierzyć się z rekinami i krokodylami- ludojadami. Czy kobiecie uda się wykryć sprawcę okrutnych zbrodni? Czy niespodziewany romans wstrząśnie przyjaźnią polsko- kubańską? I czy nasza kochana Zgaga wywoła na Kubie kontrrewolucję? Tego dowiecie się z tej przezabawnej i pełnej ironii oraz sarkazmu, tak charakterystycznego dla autora, historii. Pan Jacek nie zwalnia tempa i pnie się na wyżyny swoich pisarskich możliwości. A, że hest bacznym obserwatorem tego, co się wokół nas dzieje, sprytnie wplata w tamtejsze realia absurdy naszej, świeżej rzeczywistości. Strasznie żałuję, że nie mogę Wam powiedzieć o czym mowa, ale wtedy za dużo bym zdradziła i popsuła Wam przyjemność z odkrywania tych ,,smaczków". Poza tym, Zgaga jak zawsze daje czadu, a pozostała ekipa stara się jak może by było wywrotowo, gorąco, intrygująco i po ,,kubańsku". Ta książka to dla mnie mistrzostwo świata, w dodatku nieodkładalne, dlatego jeśli jesteście fanem poczucia humoru autora, Zuzy, Zgagi i Mariańskiego, to zapraszam do czytania.

„Kuba”, autorstwa Jacka Ostrowskiego, to książka która przenosi nas w czasy komunizmu oraz w podróż na egzotyczną Kubę. Główna bohaterka, Zuza Lewandowska, żyje w PRLu i cudownym zbiegiem okoliczności udaje jej się zdobyć wizę na Kubę na ślub Eduardo. Pani Mecenas nie jedzie jednak na Kubę sama, zabiera ze sobą papugę Zgagę oraz dwóch nieplanowanych towarzyszy, których komunistyczny rząd wysyła razem z nią aby ją obserwowali podczas wyjazdu. Nieustraszona Zuza będzie musiała się tam zmierzyć z wieloma zagadkami i niebezpieczeństwami. „Kuba” to książka, którą łączy w sobie elementy kryminału, komedii i sensacji, choć nie brakuje w niej też romantycznych uniesień. Autor zręcznie łączy te gatunki tworząc barwną i dynamiczną fabułę, w której nie brakuje zwrotów akcji. Jego bohaterowie są wiarygodni i pełni temperamentu przez co bardzo dobrze śledzi się ich losy. Jest to zdecydowanie pozycja dla tych, którzy lubią sensacje i pośmiać się przy lekkiej lekturze. Mi osobiście przeszkadzały w książce wulgaryzmy i niestety nie do końca polubiłam się z humorem w niej zawartym. Nie oznacza to jednak, że Wam nie przypadnie to do gustu. Jeśli lubicie takie historie zachęcam do przeczytania i wyrobienia sobie własnej opinii. Rekomendowany wiek: 16+ Dziękuję za zaufanie i egzemplarz do recenzji od @skarpawarszawska (współpraca reklamowa)🩷.

Cześć. Kto już ma dość zimy i wyruszy ze mną w w podróż na wyspę pełną słońca? W taką podróż wybrałam się z książką „Kuba” Jacek  Ostrowski, wydawnictwo Skarpa Warszawska. Zuza Lewandowska otrzymuje paszport, co nie jest łatwe i wybiera się na wesele, które ma odbyć się na Kubie. W podróż zabiera ze sobą bardzo gadatliwą papugę Zgaga. A w ślad za nią władze wysyłają kapitana Mariańskiego oraz kaprala Oparę. Rekiny i krokodyle, a do tego ludzie ginący w dziwnych okolicznościach. Zaczyna się śledztwo. To co wydarzyło się na Kubie, zostaje na Kubie. Ale czy tak na pewno będzie? W raz z książką cofamy się do świata komunizmu i czasów PRL-u, co bardzo dobrze oddają świetnie wykreowani bohaterowie. Znajdziemy tu połączenie kryminału, sensacji, z elementami romansu, napisanego z humorem. Niektóre sceny wywoływały uśmiech szczególnie gdy czytałam wątek z papugą  lub z kapitanem. W książce dzieje się dość sporo, nie ma czasu na nudę co powoduje, że było mi ciężko odłożyć książkę, ponieważ byłam ciekawa co też los przyniesie bohaterom. Ja już wiem co się działo na „Kubie”, a Wy jesteście ciekawi?

[Współpraca Reklamowa] Dzisiaj przychodzę do was z recenzją już dziesiątego tomu historii Zuzy Lewandowskiej. Chociaż ja przeczytałam dopiero dwa tomy, to ten tom podobał mi się o wiele bardziej niż poprzedni “bohomaz”. Mimo, że ta część była lepsza od poprzedniego to jednak nie zapadł mi, jakoś specjalnie w pamięci. Zwykła historia z lekkimi zagadkami w tle, które też jakoś mocno mnie nie porwało. Mimo to momentami humor bohaterów sprawił, że śmiałam się na głos. Zuza, główna bohaterka jedzie na wakacje, na ślub swojego brata, a za nią rusza dwójka policjantów z polski, a ich rolą jest zdawanie raportu szefowi, co tak naprawdę robią to zostawiam dla was, jak przeczytacie tę historię sami. Zuza nawiązuję również romans z pewnym komendantem z Rosji, który akurat teraz jest na Kubie. Co prawda nie jestem fanką tego akurat fragmentu tej książki, bo większość ich spotkań wygląda tak samo. Też nie jestem fanką zakończenia książki. Może więcej się wyjaśni w kolejnym tomie. Podsumowując: ten tom wspominam milej niż poprzedni, jednak raczej do tej książki nie wrócę.

Najsłabsza z cyklu. Strata pieniędzy i czasu na czytanie