Isa

Polecam do posłuchania

Ku pokrzepieniu serc. Nowy album ZAZ to w 35 procent puszczenie oka do starych fanów, 60 procent czegoś nowego i jedno faux pas. Powiem wprost, że dość słabo wypadają te piosenki, gdzie Zaz ma być pozytywna, piosenka prosta, częściowo śpiewana jako umpa umpa, la da da itd. jak np. singlowe Imagine. Nowych fanów to nie wzbudzi, a starzy słusznie stwierdzą, że Je veux.... czy On ira też było pod nóżkę za to dużo lepsze. Ciekawsza jest pozostała część płyty - gdzie Zaz śpiewa już nie łobuzerską chrypką ale górnymi rejestrami i jest zaskakująco dobrze, z wyczuciem i lirycznie. W tych piosenkach nieźle wypada gitara retro a la Chris Izaak, ale jeszcze lepiej trzymająca się gdzieś z tyłu orkiestra symfoniczna ? No w każdym razie na pewno smyczki i fortepian. Jest to bardzo dobre, niewymuszone i ze smakiem, troszkę jak moje ulubione i wciąż niedocenione Demain c'est toi z poprzedniej płyty. Niestety jest piosenka, która do tego CD pasuje jak pięść do nosa - jest to duet z wokalistą zespołu Rammstein, który ostatnio wiele razy pokazuje się na innych płytach jako projekt solowy. Nie wiem czy piosenka o tytule bodajże Gardin de pleurs ma być żartem, autoparodią tego woklaisty czy nieudanym zaskoczeniem dla fanów obu muzyków, ale kompletnie nie wyszło. Podsumowując 1 piosenkę bedę omijał szrokim łukiem, album szkoda, że nie w całości liryczny byłoby zaskoczenie i dałbym wtedy 5 gwiazdek.

Świetna płyta, dla fanów muzyki francuskiej pozycja obowiązkowa.