Hamburger Concerto

Wydanie Zremasterowane przez Woutera Besselsa wiosną 2020 r. z oryginalnych analogowych taśm głównych (Analogue Master Tapes) 

Utwór Hamburger Concerto ma jedyne utrzymane gitarowe solo na całym albumie, a kiedy postanowiłem spróbować je jakoś naśladować, natrafiłem na kompletny mur. Solówka jest podzielona na kilka fragmentów, zaczynając powoli i stając się coraz głośniejsza, jak dotąd dość łatwa, a następnie nagle opada do dramatycznej ciszy. To właśnie w tym momencie gra zmienia się o kilka biegów w coś tak ulotnego i zwinnego, że uszy po prostu ześlizgują się z niej jak ze szkła, gdy próbuje się jej słuchać wystarczająco uważnie, by ją rozszyfrować.

Nie chodzi tylko o to, że jest szybki, ale o to, że jest tak harmonicznie dziki, gdy prześlizguje się po warczących akordach organowych, które toczą się w tle. To był najlepszy moment Akkermana w historii Focusa 

Drugim złotym momentem tego albumu jest przejmująco piękny utwór La Cathedrale de Strasbourg. „Piosenka” składająca się z dwóch części, z których pierwsza to jeden z najwspanialszych hołdów van Leera dla starego mistrza Bacha. Na przemian wzniosły i delikatny. Potężny, a jednocześnie nieskończenie ciepły i życzliwy. Ta sekcja kończy się muzyką przywołującą ciężkie bicie dzwonów katedry, które z nagłym błyskiem przeradza się w krótką, lecz wykwintną część środkową, będącą jazzowym walcem, który sprawia wrażenie chodzenia po powietrzu o wschodzie słońca.

Kulminacją jest zagranie przez Akkermana prostej, lecz niezwykle pięknej, powtarzającej się figury, pod którą van Leer umieszcza cudowną sekwencję akordów, unoszących się w tej samej tonacji, ale z każdym powtórzeniem wplatanych coraz bogatszych harmonii. To właśnie w takich momentach, wirtuozeria klasycznej harmonii van Leera sprawia, że ​​Focus, w pewnym sensie, jest najbardziej dopracowanym i autentycznym zespołem ery progresywnej.

Zbyt szybko cudowna progresja akordów zwalnia, a piękna gitarowa figura dobiega końca i ponownie ustępuje miejsca bijącym dzwonom, które same cichną z przejmującym szeptem. Cathedrale de Strasbourg to niezwykle oryginalny utwór, z którym nie ma nic, co można by porównać, ani w korpusie Focusa, ani nigdzie indziej w muzyce. 

5,0 na 5 gwiazdek: Focus osiąga tutaj najlepsze wyniki. Jedna z najlepszych gitarowych solówek na płycie   

Focus – holenderska progresywna grupa rockowa istniejąca w latach 1968–1978. Reaktywowana w 2002 roku. Formacja nagrywała głównie muzykę instrumentalną, charakteryzującą się bogatym brzmieniem opartym na dźwiękach instrumentów klawiszowych, pasażach fletu, gitarowych riffach i skomplikowanych rytmach. W jej muzyce wyraźnie daje się zauważyć wpływy muzyki klasycznej, która stanowi podstawę stylu zespołu, oraz elementy jazzu. Najbardziej znanym utworem grupy Focus jest groteskowy „Hocus Pocus”, w którym wykorzystano jodłowanie. Trzon zespołu do marca 1976 roku stanowiła para liderów: Thijs van Leer (flet, głos, organy i inne instrumenty klawiszowe) i Jan Akkerman (gitary, lutnia)   

Tracklista : 
1  Delitae Musicae
Written-By – Jan Akkerman 1:13
2  Harem Scarem
Written-By – Thijs Van Leer 5:50
3  La Cathedrale De Strasbourg
Written-By – Thijs Van Leer 4:57
4  Birth
Written-By – Jan Akkerman 7:45
Hamburger Concerto
Written-By – Jan Akkerman, Thijs Van Leer (20:23)
5.1  Starter 
5.2  Rare 
5.3  Medium I 
5.4  Medium II 
5.5  Well Done 
5.6  One For The Road 
6  Early Birth
Written-By – Jan Akkerman 2:56

Performer [Line-up] – Bert Ruiter, Colin Allen, Jan Akkerman, Thijs Van Leer
Producer [Produced By] – Mike Vernon
Remastered By – Wouter Bessels
Tracks 1 to 5 were originally released as the LP "Hamburger Concerto" in 1974.
Track 6 is a bonus track (no details given).

Produced by Mike Vernon for RTM

Remastered in Spring 2020 from the original analogue master tapes.