Grota

Nie rozumiem wysokich ocen. Książka słaba i nudna. Poza odrażającą akcją nic tam się nie klei. Dialogi płytkie, wszystkie takie bez emocji. Brak logiki w wielu sytuacjach. Trochę za mocno autor poleciał.

" Kto rodzi się potworem, nigdy nie przestaje nim być" Po tym, jak przeczytałam "99 ofiar Tytusa Mayera, myślałam, że Marcel już bardziej nie może mnie zaskoczyć. Ooo ja naiwna. Po lekturze Groty szczęka nadal leży gdzieś pod kanapą. To najmroczniejsza, dosadna i brutalna książka Mossa. Nie sądziłam, że tak mroczna książka może wyjść spod jego ręki. Szczerze? Już po prologu byłam rozłożona na łopatki, a to naprawdę rzadkość. To, co się działo w domu Renderów, wywołało u mnie gęsią skórkę, a z każdym kolejnym rozdziałem żądze mordu. Gdyby ojciec tej patologicznej rodziny wpadł mi w ręce, to już wolałby spotkać skrywającą się w Czarciej Grocie Strzygę. Jak już wspominałam o tej piękności to brawa dla autora za odrobinę fantastyki wplecioną w ten brutalny thriller. Lubię takie smaczki i zawsze miło poczytać o pradawnych wierzeniach naszych słowiańskich przodków. Działo się tutaj naprawdę wiele i tak jak w poprzedniej części komisarz Sambor Malczewski nie przekonał mnie do siebie, tak tutaj naprawdę go polubiłam. Już na samym wstępie, kiedy adoptuje psa ze schroniska i nadaje mu jakże wdzięczne imię Terror, kupił mnie tym. Oprócz tego okazał się prawdziwym psem gończym. Jak tylko podjął trop, nie odpuścił. Za wszelką cenę chciał odkryć, kto stoi za brutalnym morderstwem młodego chłopaka. Nie oszczędza przy tym nikogo, nawet jego bliskich. Jednak rodzina Służewskich to jego najmniejsze zmartwienie. Okazuje się, że w sprawę mogą być zamieszczane inne osoby i to wysoko postawione. Malczewski nie odpuszcza i za to go najbardziej cenię. Nie bawił się, nie droczył. Dążył konkretnie do celu. Grota to mroczna lektura o najciemniejszych zakamarkach ludzkiej duszy. O sekretach, tajemnicach i patologiach lokalnych rodzin. O zniszczonym dzieciństwie i za szybkim dorastaniu. O manipulacji i układach. O odebranym życiu i szukaniu sprawiedliwości. Jeżeli nie boicie się Strzygi, to zajrzyjcie do Czarciej Groty. Opowie Wam nie jedną brutalną i krwawą historię.

🅾🅱🅾🆁🅾🆃, 🆂🆃🆁🆉🆈🅶🅰 Malczewski powrócił na stałe do Runowa. Pod namową dawnej przyjaciółki Joanny adoptował psa, którego znalazł przywiązanego do drzewa. Pies został nazwany Terror. Imię to doskonale oddawało charakter zwierzaka. W lesie Runowskim dochodzi do okrutnego morderstwa. Nieopodal Czarciej Groty zostają znalezione poćwiartowane szczątki 14-letniego Marcina Służewskiego. Mieszkańcy wsi po raz kolejny są przekonani, że za wszystkim stoi demon – Strzyga bądź Oborot. Strzyga posiada długie pazury i ostre kły, którymi rozszarpywała ofiary, co pasuje do obrażeń Marcina. Inni wierzą, że za morderstwem stoi Oborot – zmiennokształtny demon, często kojarzony z wilkołakami i czarownikami. Prowadzący śledztwo Sambor Malczewski nie wierzy w opowieści mieszkańców. Wie, że jedyną „bestią”, która mogła to zrobić, jest człowiek. Badając sprawę, funkcjonariusz wpada na trop rodziny Renderów. Dramat, który rozgrywa się za zamkniętymi drzwiami tej patologicznej rodziny, potrafi przyprawić o zawrót głowy. Ciemne tajemnice, które tam się kryją, mogą zmienić życie każdego, kto postanowi się nimi zająć. Czy dowiemy się, kto zamordował Marcina? Czy stróże prawa zawsze stoją po dobrej stronie? Jakie tajemnice skrywa Czarcia Grota? Czy można pomóc osobie, która tego nie chce? Czy rodzina jest zawsze najważniejsza? Jak może wpłynąć na psychikę dzieci osoba, która powinna dawać im bezpieczeństwo, a okazuje się bezwzględnym manipulatorem? Pierwsze strony „Groty” wywróciły moje uczucia na drugą stronę. Opisy rzeczy, które działy się za zamkniętymi drzwiami Renderów, wywołały we mnie tak silną reakcję, że miałam ochotę natychmiast wejść do ich domu i rozprawić się z Borysem. „Grota” to nie tylko kryminał, ale i opowieść o ciemnych zakamarkach ludzkiej duszy. Kiedy granica między człowiekiem a bestią staje się cienka, pytanie, kto naprawdę jest potworem, nie ma już łatwej odpowiedzi. Czy Malczewski i jego śledztwo wyjaśnią zagadkę, zanim będzie za późno? Moja skromna ocena: 7,5/10 „Na świecie istnieje tylko jeden gatunek potwora. To człowiek.”

Drugi tom serii z komisarzem Samborem Malczewskim, który wraca do rodzinnego Runowa, gdzie rozpoczyna pracę w miejscowej policji. Tym razem mierzy się z drastycznym morderstwem nastolatka, którego poćwiartowane szczątki rozrzucone są w lesie niedaleko groty owianej legendą i dawnymi wierzeniami o strzygach. Już pierwsze rozdziały są tak mocne i emocjonalne, że początkowo myślałam, że nie dam rady przebrnąć przez tą książkę. Jednak autor stworzył tak wciągający klimat opowiadając tą historię, że nie sposób było się od niej oderwać. Mimo, że się bałam, nie mogłam doczekać się dalszego ciągu. Autor zaserwował nam tutaj opowieść o dominacji, krzywdzie wyrządzanej przez osoby, od których oczekuje się, że będą nas chronić. Czytamy tutaj o samotności oraz syndromie sztokholmskim. Samo śledztwo również przedstawione jest tutaj w sposób jaki bardzo lubię w kryminałach. Widzimy jak krok po kroku śledczy łączą kropki, a czytelnik razem z nimi. Uwielbiam pióro autora. Jest przystępne, bez zbędnych zapychaczy. Czytane strony uciekają nawet nie wiadomo kiedy. Sporo zaskakujących zwrotów, co tylko podsycało chęć do kontynuowania czytania. Zakończenie nie zaskoczyło mnie aż tak bardzo. Domyśliłam się go, ale też nie jakoś szybko. Stało się to w odpowiednim momencie, więc nie odebrało tych emocji i dreszczyku. Książka zdecydowanie nie jest dla osób, które mają słabe nerwy i nie dźwigają trudnych tematów. Ja osobiście lubię, jak czytane przeze mnie historie poruszają trudne tematy, skłaniają do refleksji, czy pokazują palcem co się dzieje tuż obok. Według mnie takie książki powinny powstawać i uświadamiać społeczeństwo. Jednak jak najbardziej rozumiem też to, że czytelnicy sięgają po książkę aby się zrelaksować czy odprężyć - co tutaj może być trudne. Bardzo polecam. Czytajcie, jeśli czujecie się na siłach 👍

Czy cisza bywa gorsza niż krzyk? Czy każde miasteczko ma swoją Grotę? Ja weszłam do Groty, jak wchodzi się w cudzą tajemnicę — ostrożnie, z fascynacją i cichym lękiem, że coś we mnie pęknie. I pękło. Pan Moss nie pisze powieści — on je rzeźbi w psychice. Każde słowo to zadra, każde zdanie to cień. Tu nie ma miejsca na światło, tylko mrok sączy się z każdej strony, jakby kartki tej książki nasiąkły nie tuszem, a krwią i szaleństwem. Postacie? Jak z obrazów Beksińskiego — zniekształcone, ale przerażająco prawdziwe. Fabuła? Labirynt bez wyjścia. A emocje? Surowe. Lepkie. I zostające na długo po ostatniej stronie. To książka, która nie pyta o zgodę, by wejść do twojej głowy. Po prostu się rozsiada — i milczy. A ty słyszysz ją coraz głośniej. Ta lektura wywarła na mnie emocjonalne piętno. Nie przez brutalność, ale przez prawdę, która w niej siedzi. Prawdę o ludziach. O wspólnocie. O tym, jak łatwo udawać, że nic się nie dzieje. Po „Grocie” trudno wrócić do lekkich historii. Trzeba chwilę pomilczeć.

Co za emicje!!!To jest pierwsza książka jaka czytam tego autora i przeczytałam mnóstwo kryminałów i horrorów ale ta opowieść o zwyrodniałym ojcu wytrzasnęła mna! nie moglam sie oderwac! przeczytałam w jeden dzień , trzymająca w napięciu pełna grozy i cierpienia wg mnie dla ludzi o mocnych nerwach. Napewno zapoznam się z kolejnymi częściami z tej serii 👌🏼

Rewelacja !!! Druga część serii z Samborem Malczewskim wciąga już od pierwszej strony. Szokująca historia o toksycznych relacjach pomiędzy ojcem i dorastającymi córkami oraz wykorzystywaniu powiązań rodzinnych z komendantem miejscowej policji do tuszowania sprawy. Z całego serca polecam ☺️

Jakie to jest dobre. Nigdy nie zawiodłam się kupując w ciemno książki tego autora. I tutaj kolejny sztos. Do samego końca trzyma w napięciu i nie wiesz co się stanie.

Książka dla ludzi o mocnych nerwach. Poruszany jest temat kazirodztwa więc momentami jest obrzydliwie. Zakończenie zaskakujące.

Słaba główny bohater miałki zakupiłam wszystkie części przeczytałam ale nie polubiłam Sambora bo jest takim pleciugą

Polecam, pierwsza moja pozycja przeczytana od tego autora. Na pewno sięgnę po więcej jego książek. Super się czyta.

Druga część historii Sambora, jeszcze lepsza od poprzedniej, dość mocna. Czekam na kolejne losy bohatera

Pierwsze strony wywołują ciarki, każda kolejna linijka powoduje, że nie chcesz przestać. Polecam gorąco!

Bardzo mocna historia, przyprawiająca o ciarki i potrzebę na chwilę odłożenia książki. Gorąco polecam!

typowy Marcel Moss. Jęsli ktoś lubił poprzednie jego książki "Grota" będzie się czytelnikowi podobała.

Polecam ! Wciągająca od pierwszych stron.Z niecierpliwością czekam na kolejny tom.

Rewelacyjna książka na początku trzęsienie ziemi a potem tylko napięcie rośnie 😉

Bardzo ciekawa fabuła. Chyba najlepsza z trzech obecnie wydanych z serii

Spodziewałam się czegoś więcej po tej książce ale fajnie się czytało.

Tu kilka słów nie wystarczy. Po prostu warta przeczytania. Polecam!

Dawno nie czytałam tak.mocnej i trzymającej w napięciu książki.

Przerażająca a jakże prawdziwa ❤ 😍 rewelacja poprostu genialna

Fajna ciekawa książka , wciągająca i trzymająca w napięciu 🙂

Rewelacja. Wciąga od pierwszej strony. Czekam na kontynuację.

Super wygląda i jakość. Super, super i jeszcze raz super :)

Rewelacja.. Zresztą jak każda inna książka Marcela Mossa

Super książka. Bardzo wciągająca i szybko się ją czyta.

Szybko poszło, dobra książka . Czekam na kolejną część

Kolejna część spełniła oczekiwania, czekam na więcej

Najmocniejsza i najlepsza książka autora!! Polecam!