Góry. Stan umysłu

ciekawa dla miłośników gór

Uwielbiam wyjeżdżać w góry, jednak tylko i wyłącznie latem. Ten klimat i przepiękne widoki działają na mnie wręcz terapeutycznie. Ta książka nie opowiada jednak wyłącznie o górach. Jest również o przemianie naszego myślenia, o momencie, w którym strach ustępuje miejsca fascynacji, a niedostępne szczyty stają się symbolami wolności, odwagi i przekraczania własnych granic. Twórczość autora już wcześniej mnie zachwyciła, głównie ze względu na jego ogromną wiedzę. Tym razem jednak nie ukazał gór w sposób typowo przyrodniczy, a skupił się przede wszystkim na ich psychologicznym wymiarze. Przygląda się fascynacji ludzi wspinaczką wysokogórską i próbuje ją zrozumieć. Muszę przyznać, że poznałam naprawdę sporo osób, które dosłownie żyją górami. Wyjazd w góry jest dla nich ogromnie ważny i to właśnie tam czują się najlepiej. To bardzo ciekawa fascynacja, a sam autor ma ogromne doświadczenie związane z eksplorowaniem gór. Jednocześnie jego fascynacja nigdy nie osiągnęła tego wyjątkowego poziomu, który obserwuje u innych. Autor, oprócz reporterskiego sznytu, przybliża nam również wiele historii związanych z początkami eksploracji górskich szczytów. Pokazuje, jak rozwijała się wspinaczka wysokogórska, jak została zapoczątkowana i w jaki sposób z czasem zyskała popularność. W tej książce autor po raz kolejny wykazuje się ogromną wiedzą i oczytaniem. Przekazuje czytelnikowi również swoje osobiste doświadczenia, które okazały się dla mnie naprawdę intrygujące. Muszę przyznać, że ten zupełnie inny obraz gór ogromnie mnie pochłonął. Z ogromnym zaciekawieniem czytałam każdy rozdział. Autor posługuje się bardzo przyjemnym językiem, dzięki czemu ten reportaż jest lekki, przystępny i naprawdę przyjemny w odbiorze. To już kolejna książka tego autora na moim koncie, a ja bawiłam się świetnie. To zdecydowanie inne spojrzenie na góry i polecam ją każdemu miłośnikowi górskich wędrówek. ❤️

Wciągająca, mądra, jednocześnie przystępna i erudycyjna książka o tym, skąd w nas taka fascynacja górami, dlaczego niektórzy poświęcają życie, by znaleźć się na szczycie. Czemu właśnie w górach tak wielu z nas odnajduje jakieś powołanie? Macfarlane pisze absolutnie przepięknym, zaskakującym językiem, a jednocześnie, niczym rasowy gawędziarz, snuje thrillerowe wręcz opowieści o niezwykłych wyprawach. Czytało mi się to świetnie, a podczas lektury naprawdę zatęskniłam za wycieczką w góry! Polecam gorąco.

Nie jestem fanką gór, dlatego początkowo nie byłam przekonana do tej książki. Okazało się jednak, że to nie tylko opowieść o wspinaczce, ale także o historii, kulturze i zmieniającym się podejściu ludzi do gór. Choć momentami książka jest dość spokojna i pełna szczegółowych opisów, czytało mi się ją z zainteresowaniem. Nie sprawiła, że pokochałam góry, ale zdecydowanie pozwoliła mi spojrzeć na nie z innej perspektywy.