Dylanesque

Interpretacje piosenek Boba Dylana w wykonaniu Bryana Ferry’ego są pełne radosnej, energetycznej głębi.Tak jak w przypadku jego legendarnej wersji ’A Hard Rain’s A-Gonna Fall’ nagranej w 1973, która apokaliptyczną wizję przemieniła w żywiołową butę, tak też w nowych nagraniach podstawę stanowi niezwykła umiejętność Ferry’ego oddawania hołdu oryginałowi, a jednocześnie tworzenia zupełnie nowej jego wersji wyrażającej indywidualność artysty. W nagraniach piosenek autorstwa innych artystów, czy będzie to ’The Price of Love’, ’As Time Goes By’ czy ’I Put a Spell on You’ - Ferry nadaje im swój niepodrabialny styl i własnymi środkami wyrazu tworzy unikalne dzieła czerpiąc z wiecznie kuszącego źródła kultury masowej. Ale dzięki pierwszemu olśniewającemu coverowi ‘Hard Rain’ dołączył do wąskiego grona artystów, którzy - jak Jimi Hendrix czy The Byrds - nagrali jeszcze lepsze niż oryginał wersje piosenek Dylana. Klimat płyty bardziej przypomina These Foolish Things niż epickie Avalon, czy Boys & Girls ze środkowego okresu kariery Ferry’ego. Wielbiciele jego ostatnich nagrań - nominowanego do Grammy w 1999 roku albumu ze standardami z lat 30-tych As Time Goes By, prowokacyjnego, pełnego pasji Frantic z 2002, czy dwóch utworów, które Ferry nagrał niedawno na płytę Rogues’ Gallery, projekt Hala Wilnera - z pewnością zauważyli nowy ton w jego stylu śpiewania: wrażliwy, pełen natchnienia, a zarazem lekki i niefrasobliwy. Wraz ze swym zespołem koncertowym Ferry nagrał około 20 piosenek Dylana, z których 11 trafiło na płytę. Owe interpretacje stanowią całość; wyrazisty, emocjonalny świat pełen świeżości, czasem przecinany głębokim cieniem, zmienną pogodą i klimatem. Ferry za pomocą piosenek Dylana - ich wspaniałych tekstów, czułości, przenikliwości i znaczących niuansów - tworzy muzyczną deklarację, która po części stanowi portret Dylana, ale w równej mierze stanowi też autoportret. Jako koneser muzyki innych artystów i wielbiciel bluesa, Ferry pokazuje tu głębokie zaangażowanie w twórczość Dylana; w opowieści i rozmyślania trubadura miast i wsi.

Możliwe, że najbardziej zaskakującym utworem na płycie jest interpretacja Ferry’ego hymnu protestacyjnego Dylana z 1964 - ‘The Times They Are A Changin’. "Wcale nie jest powiedziane, że w moim wykonaniu ten utwór przestaje być protest songiem... Może być wszystkim, czym chcesz, żeby był. Dorastałem w jazzowym przeświadczeniu, że piosenkę można wykonać na wiele różnych sposobów...”. "Mam wrażenie, że wszyscy zwykle się spodziewają po mnie czegoś wyrafinowanego," dodaje na koniec Ferry. "Mój głos się pogłębił, a na albumie jest trochę chropowatości i - mam nadzieję - zapadającej w pamięć atmosfery. Jako wokalista jestem przeszczęśliwy, że miałem okazję zaśpiewać te piosenki."
Ferry nie poznał Boba Dylana osobiście. "Co bym powiedział, gdybym go spotkał? Mam nadzieję, że nie masz nic przeciwko.”