Divine Intervention

Nie jest tajemnicą że pierwsze dokonania większości zespołów (w tym i Slayera) są przeważnie najlepsze. Seasons in the Abyss jest ostatnią tak naprawdę "genialną" płytą kwartetu. Divine Intervention jednak nie jest znacznym spodkiem formy. Chłopaki wrócili tu trochę do poprzednich dokonań z choćby Hell Awaits czy Show No Mercy - jest tu odrobinę mniej melodii i chwytów marketingowych. Mamy za to czysty i brutalny thrash. Obok 5 pierwszych płyt - klasyków Slayera to Divine Intervention jest albumem, który każdy fan metalu również powinien mieć.

Rozpoczyna sie perkusyjnym intro... A potem jest szybko klarownie i mocno. Album dobry. Brakuje nieco prostoty melodii i drive'u ktory jest na wczesniejszych albumach. Jest za to niepokojacy klimat i pewne przestery znieksztalcenia. Niestety - co jest nieco dziwne i ciekawe trudno dostepny jest NAJLEPSZY album Slayera South of heaven...

Mało doceniany album ale jak dla mnie bardzo dobry, szybki i agresywny, który powraca do korzeni pierwszych płyt. Szczególnie polecam chyba jeden z najszybszych jak dotąd nagranych utworów w repertuarze Slayera: "Dittohead". A wewnątrz znajdziemy ciekawą i szokującą zarazem grafikę z czasów bytności Slayera.

Mało doceniany album ale jak dla mnie bardzo dobry, szybki i agresywny, który powraca do korzeni pierwszych płyt. Szczególnie polecam chyba jeden z najszybszych jak dotąd nagranych utworów w repertuarze Slayera: "Dittohead". A wewnątrz znajdziemy ciekawą i szokującą zarazem grafikę z czasów bytności Slayera.

Mało doceniany album ale jak dla mnie bardzo dobry, szybki i agresywny, który powraca do korzeni pierwszych płyt. Szczególnie polecam chyba jeden z najszybszych jak dotąd nagranych utworów w repertuarze Slayera: "Dittohead". A wewnątrz znajdziemy ciekawą i szokującą zarazem grafikę z czasów bytności Slayera.

Mało doceniany album ale jak dla mnie bardzo dobry, szybki i agresywny, który powraca do korzeni pierwszych płyt. Szczególnie polecam chyba jeden z najszybszych jak dotąd nagranych utworów w repertuarze Slayera: "Dittohead". A wewnątrz znajdziemy ciekawą i szokującą zarazem grafikę z czasów bytności Slayera.

Mało doceniany album ale jak dla mnie bardzo dobry, szybki i agresywny, który powraca do korzeni pierwszych płyt. Szczególnie polecam chyba jeden z najszybszych jak dotąd nagranych utworów w repertuarze Slayera: "Dittohead". A wewnątrz znajdziemy ciekawą i szokującą zarazem grafikę z czasów bytności Slayera.

Mało doceniany album ale jak dla mnie bardzo dobry, szybki i agresywny, który powraca do korzeni pierwszych płyt. Szczególnie polecam chyba jeden z najszybszych jak dotąd nagranych utworów w repertuarze Slayera: "Dittohead". A wewnątrz znajdziemy ciekawą i szokującą zarazem grafikę z czasów bytności Slayera.

Stary, dobry ( może nie znakomity) Slayer. Można marudzić, że podobny do poprzednich, że to już staje się nudne i powtarzalne, Ale z perspektywy czasu stwierdzam, że nikt tak nie potrafi zagrać. Jest to kapela, która ma swój niepowtarzalny sound. Trzymają poziom nieosiągalny dla innych. Szczerze polecam.

Slayer to już legenda, płyta ma ta coś czego później jest trudno znaleźć w następnych wydaniach. Spora dawka mocnego starego kopnięcia jakim jest trash, jednym słowem polecam

Nie tak dobry jak poprzednie albumy, ale nadal trzyma poziom, który dla wielu jest nieosiągalny.

Niedoceniana płyta świetnego zespołu ,bardzo ciekawe kawałki i super brzmienie>MIAZGA

Super album grupy Slayer!!! Przesyłka doszła błyskawicznie. Polecam

Slaaaaaayer!

Ok

Album napisany został bardzo dobrze. Tak jak powinien to właśnie zrobić Slayer. Nawet nowy perkusista szybko się oswoił z całą grupą i razem dobrze pchają zespół do przodu. Solidne, mięsiste ścieżki, które robią wrażenie. Nawet po latach Slayer dobrze odnajduje się w ciężkich brzmieniach, tak jak to miało miejsce kiedyś. Przyczepić się można tylko do jednej strony. Moim zdaniem produkcja nie stanęła na wysokości zadania. To trudne zadanie ale bardzo ważne, aby odbiór instrumentów był zgodny z stanem faktycznym. Często brakuje mi tutaj kopnięcia dźwięku, tej prawdziwej pełni jak to miało w Seasons in The Abyss czy Reign in Blood. Niestety czuć mały niedosyt. Pomimo tego nie mogę nisko ocenić tej płyty. Wysoka ocena z mojej strony, polecam zdecydowanie, ale przymknijcie oczy na produkcje.