Anna O

Książka poprostu nudna,nie jest to thriller psychologiczny,którego jestem ogromną fanką,tylko bardziej naukowa.Szkoda bo historia ciekawa ,lecz zabrakło napięcia i akcji,zamiast tego rozwlekłe opisy naukowe które nudzą i się dłużą.

To uczucie, kiedy zabierace jedną jedyną książkę w trasę przez całą Polskę i okazuje się, że totalnie nie pyknęło między wami a historią - znacie? Mam nadzieję że nie, bo wiem jak to może być frustrujące. Takim tytułem, który miał być wakacyjnym hitem, okazała się "Anna O", książka która miała wciągnąć w świat Anny Oligvy, która od czterech lat nie wybudziła się ze snu, po tym, jak została znaleziona na farmie z nożem w dłoni i zaszla*towanymi ciałami jej przyjaciół. Niestety, nie wciągnęła. Mało tego, próby wybudzenia Anny O przez psychologa, Benedicta Prince’a zajmującego się tematem snu w klinice przy Harley Street zamiast fascynować, wzbudzały moje znużenie. Siadałam, odkładałam. Znowu sięgałam, licząc (zachęcana pozytywnymi opiniami), że im głębiej w historię, tym będzie lepiej. Że coś zaskoczy. Nic z tego. Nie umiałam odnaleźć się w świecie, gdzie tak wiele czasu poświęconego zostało tematyce snu i lunatykowania, tym samym jakby zabrakło go dla samej Anny O. Próbowałam, starałam się, jednak totalnie nie weszłam w klimat. Miałam poczucie, że akcja zaczyna mnie lekko ciekawić dopiero na finiszu, kiedy już nawet nie odczuwałam z tego faktu radości, mocno zmęczona. Nie tym razem. Niestety, czuję się nią wymęczona i rozczarowana.

Bardzo dobra.

Polecam

Pamiętacie swoje sny? *** Kilka lat temu, młoda, pochodząca z dobrego domu kobieta Anna Ogilvy z*bija dwójkę swoich przyjaciół. Zostaje znaleziona z nożem w dłoni, w ubraniu poplamionym krwią. Dowody bezsprzecznie wskazują na Annę, jest tylko jeden problem... kobieta zapadła w swego rodzaju śpiączkę. Nikt nie jest w stanie jej obudzić. Cztery lata później trafia Ona do kliniki leczenia snu, pod opiekę dr Benedicta Prince'a, który przy zastosowaniu różnego rodzaju terapii i metod stara się obudzić kobietę. Benowi udaje się tego dokonać... i to otwiera puszkę pandory. *** Ludzki umysł i podświadomość są niezwykłe. Potrafią wyprzeć prawdę, zastosować mechanizm obronny, zablokować wspomnienia. Zagadnienia snu, somnabulizmu, syndromu rezygnacji ciągle są przedmiotem badań wielu uczonych w tej dziedzienie. Temat trudny, ale też niezwykle fascynujący. W książce znajdziemy sporo ciekawostek związanych z tą tematyką, znajdziemy też sporo odniesień do wielu znanych dzieł książkowych i firmowych. Powiem tak, nie była to zła książka. Sam pomysł na fabułę niezwykle ciekawy, z tym, że moim zdaniem, momentami wątki pisane były na siłę, a samo zakończenie było dla mnie zagmatwane. Końcowy plot twist mocny, ale trochę naciągany. Nierealne jest dla mnie to, że przez tyle lat, nikt nie zgłębił tematu, i nikt nie odkrył prawdy. Dr Benedict Prince stał się ofiarą całej historii. Ciężko coś napisać, aby nie zaspojlerowac fabuły. 🤭 Ogólnie historię czytało się dobrze, byłam ciekawa co lub kto łączy ze sobą wszystkie wątki, kto kryje się pod poszczegolnymi pseudonimami. Z drugiej strony, czytałam trochę na siłę, aby pominąć (moim zdaniem) zbędne aspekty, po to tylko, żeby dojść do rozwiązania, które finalnie nie było dla mnie zadowalające. 😁 Nie do końca potrafiłam się wczuć w tę historię, choć na duży plus to, że autor przemycił sporo medycznych i psychologicznych ciekawostek, mi.in. co dzieje się z ciałem człowieka będącego w śpiączce. Sam opis fabuły mnie zaintrygował, ale w trakcie czytania ciągle coś mnie rozpraszało, tekst nie potrafił mnie przyciągnąć w 100%. Bohaterzy byli dla mnie jacyś prości, nie wyczułam złożoności umysłów, ale też nie potrafiłam ich jednoznacznie ocenić. 😊 Książka pozostawiła mnie z poczuciem bałaganu w głowie. Osoby, które powinny zostać ukarane mają się dobrze, za to te, które były moim zdaniem dobre, zostały usmi*rcone. Nie wiem, czy trafiłam na książkę w złym momencie, czy też po prostu coś było nie tak. To już musicie ocenić sami. 😊 Decyzję o sięgnięciu po ten tytuł pozostawiam Wam.