A Broken Frame

Depeche Mode nie potrzebuje specjalnej reklamy :) Polecam w 101%-ach :)

Recenzje, które opisują płytę jako jedną z najlepszych noworomantycznych w historii muzyki są lekko przesadzone. DM nie ma szans w tej kwestii np. z Ultravox. Nie mniej jest to krążek, którym fascynuję się od lat młodości. Polecam, znajdziecie tutaj twórczość młodych jeszcze członków zespołu, którzy nie wpadli jeszcze w wir uzależnień i fobii.

Z dziesięciu zamówionych płyt siedem dotarło z uszkodzonymi opakowaniami.Zarówno case jewel jaki digipacki połamane i popękane,Płyty niedbale spakowane w luźne koperty - resztę dopełnił pewnie przewoźnik.Pierwszy raz spotkałem się z taką niedbałą przesyłką jeżeli chodzi o płyty cd.Myślałem,że Empik to poważny sklep

Towar zgodny w 100% z opisem. Szybka przesyłka. Polecam.....

Przyjemna płytka. Uwielbiam See You czy Meaning of love

Klasyk lat 80-tych. Piękne elektroniczne granie i równie wspaniałe utwory wokalne. Album nagrany tuż po odejściu Vince'a Clarka, który utworzył podówczas - wraz z Alison Moyet - zabójczo ciekawy duet Yazoo!

Jest to druga płyta Depeche Mode dla mnie SUPER no i szybka dostawa empik tak trzymać

To już kolejna płyta Depeche Mode z empiku.Jestem zadowolona również cenowo

Klasyka nurtu new romantic. Pomimo pewnej infantylności kompozycji.

Depeche Mode, tego nie trzeba oceniać.

Prawdziwy Depesz

REWELACJA!

Polecam!

Super

super

Ok

''The Broken Frame'' jest drugą studyjną płytą brytyjskiego zespołu Depeche Mode. Cała płyta jest klasycznym przykładem muzyki synthpopowej. utrzymana została w klimacie new romantic, dlatego polecam ją każdemu entuzjaście tego gatunku. Utwory z płyty są bardzo charakterystyczne i unikatowe, wyróżniają się ponad inne albumy. Gdy pierwszy raz usłyszałam piosenkę ''Nothing to fear'' od razu zainteresowałam się całym albumem ( podkreślam, że ''Nothing to fear'' jest utworem bez tekstu, mimo to dał radę mnie porwać i zainteresować). Młody głos rozwijającego się Dave'a Gahana napełnił płytę niesamowitym klimatem - począwszy od melancholijnego ''Leave in silence'', poprzez napawające entuzjazmem, refleksyjne ''The meaning of love'', aż do samego ''The sun and the rainfall'', które skłania nas do refleksji i jest niczym ''wisienka na torcie'' całej płyty. Tytuł mojej recenzji to słowa ostatniej piosenki z albumu, podkreślają moje przywiązanie do tej płyty, która jest według mnie najlepszą w dorobku kultowego Depeche Mode. Polecam płytę każdej osobie chcącej oderwać się od szarej rzeczywistości, która daje osobie znać szczególnie w jesienne dni. :)

Proces powstawania płyty i efekt końcowy prac, zawarty na "A Broken Frame" to idealny przykład na to, jak szybko można dobudować filar, który właśnie się utraciło. Z zespołu właśnie odszedł Vince Clarke, który stworzył 90% poprzedniego albumu. Inicjatywa kompozytorska w całości spadła na ramiona Martina Gore'a, który napisał i nagrał wcześniej tylko dwa utwory. Teraz musiał napisać całą płytę, Opinie, co to efektu jego wysiłku są bardzo różne. Dla jednych to płyta eksperymentalna, z nierozwiniętym potencjałem, dla innych symbol delikatnego, ale niepokojącego synthpopu o ogromnym przekazie emocjonalnym i zmiany wizerunku DM, dla innych - kompletny "niewypał". Sama oceniam album na 5 gwiazdek, bo od samego początku, od "Leave and Silence" wzrusza i wywołuje ciarki na ciarki u mnie, jako u wiernej fanki i słuchaczki. Na uwagę zasługuje też m.in. "See You", o chwytliwej, przyjemnej melodii i lekko pretensjonalnym tekście, albo syntezatorowa esencja w instrumentalnym utworze "Nothing to Fear". Wbrew temu, co mówi się o tym albumie to moment przełomowy dla twórczości zespołu i zdecydowanie warty uwagi i miejsca na półce krążek muzyki współczesnej. DepecheGoth Art

Depeche Mode jest zjawiskiem niespotykanym na rynku sztuki. To wprost niemożliwe, żeby zespół dysponował tak zwartym i stałym fanklubem. Który jeszcze na dodatek wciąż się rozwija i pączkuje. Żywym tego przykładem jest nasz dom. Zaczęło się dawno dawno temu od ojca rodziny, czyli mojego aktualnego ślubnego męża. On zaraził mnie, a później przeszło oczywiście na nasze dzieci, które niezależnie od lubienia różnych wykonawców dzielą naszą sympatię do klimatycznych Brytyjczyków. Ten konkretny zakup trafił do naszego samochodu. Najczęściej będzie z niego korzystał ojciec rodziny, ale przypuszczam, ze wszyscy czasem zajrzymy

Obok SotU, Excitera album do którego najmniej wracam. Z jednej strony bardzo dobre kompozycje jak Leave in Silence, Meaning of Love czy See you oraz przyjemne The Sun and The Rainfall. Z drugiej pozostałe utwory na dłużej nie pozostały w mojej pamięci albo niemiło wspominam. Jako zagorzały fan uważam że uczciwą miarą jest miara względem pozostałych albumów, w tym szczytowych. Nie bez powodu A Broken Frame jest albumem o którym Gahan się wypowiadał nie do końca pochlebnie.