75010

"75010" to album, którego autorem jest Philippe Cohen Solal - francuski producent, kompozytor związany z grupą Gotan Project łączącą brzmienia elektroniczne z argentyńskim tangiem, której muzyka zdobyła ogrom fanów na całym świecie, a płyty m.in. "La Revancha Del Tango" i "Lunatico" otrzymały wiele wyróżnień na całym świecie - w tym Złote Płyty w Polsce!

Po wydaniu  EP-ki "Class Of 89" i skomponowaniu muzyki do spektaklu "TANGO y TANGO", Philippe Cohen Solal powraca z kolejnym solowym wydawnictwem pod nieco zakodowanym i enigmatycznym tytułem "75010", na którym głównym założeniem było stworzenie globalnej muzyki na hiperlokalnej scenie - w swojej 10. dzielnicy Paryża z ponad 70 społecznościami z całego świata, mieszanką kultur na każdym rogu ulicy.

Historia projektu rozpoczęła się przed kryzysem z Covid-19, ale pandemia i związane z nią zamknięcia przyspieszyły pracę nad nim kiedy punkt widzenia Philippe'a Cohena Solala stał się wyraźniejszy. "Świat się zmieniał, w tym rosnąca świadomość kosztów ekologicznych podróży. To mnie utwierdziło w przekonaniu, że powinienem kontynuować tę drogę." Jaką drogę? Nagrywanie muzyków z okolicy, w której mieszka od ponad trzydziestu lat. W ten sposób podróżujący po całym świecie producent znalazł swoich partnerów i współpracowników zaledwie kilka przecznic od domu: Rusana Filizteka, raperów Uzay, amerykańską wokalistkę Sarah McCoy, CharElie Couture i Judith Chemla, której córka chodzi do tej samej szkoły co syn Philippe'a.

Choć może być postrzegany jako punkt kulminacyjny, ten album jest jednak naturalną kontynuacją dla Philippe'a Cohena Solala, którego kariera jest wypełniona owocnymi kolaboracjami, które kultywował od lat, a które miały na niego znaczący wpływ. Niezależnie od tego, czy jest to Gotan Project, Boyz From Brazil, czy nawet Keziah Jones, wszystkie jego płyty narodziły się w jego sąsiedztwie.

Od zawsze płytami, które wywarły wpływ na Solala były klasyki, takie jak "My Life in the Bush of Ghosts" Briana Eno i Davida Byrne'a, które pozwoliły na spojrzenie na świat muzyki poprzez pryzmat elektronicznych manipulacji dźwiękiem, czy "Duck Rock" Malcolma McLarena, będąca swoistą ścieżką dźwiękową Nowego Jorku, z jego latynoskimi, haitańskimi, hip-hopowymi, ambientowymi i innymi społecznościami, która jest również świadectwem zmieniającego się świata u progu lat 80-tych.

Czterdzieści lat później, to właśnie z tej perspektywy należy słuchać "75010", złożonego portretu dzielnicy, którego głównym wątkiem są utkane  melodie oraz estetyczna różnorodność, której miejscem łączącym jest studio przy ulicy Martel, gdzie wszystko zostało nagrane. Ostatecznie te osiem oryginalnych kompozycji plus dwa covery dają nam wgląd w wibracje dzielnicy zamieszkanej przez wiele różnorodnych społeczności, gdzie dźwięk może pochodzić zarówno z indyjskiej restauracji, jak i od fryzjera z Wybrzeża Kości Słoniowej. Jest to ścieżka dźwiękowa idealnie dopasowana do kwestii, które pojawiają się obecnie, szczególnie tych związanych z imigracją i tożsamością. Paryż, z natury kosmopolityczne miasto, zawsze był wzbogacany obecnością innych, ze wszystkim, co ze sobą przynieśli.

To właśnie sedno tego projektu, ukryte między wierszami, polegające na mieszaniu kultur na bardzo małej przestrzeni. Innymi słowy, odzwierciedla proces kreolizacji, który zachodzi we wszystkich stolicach świata, gdzie to, co globalne i lokalne, dalekie jest od wzajemnego unicestwiania się i rodzi kulturę w tym procesie tworzenia. 

Tracklista:

1. Soleil, Étoile
2. Elmas
3. Homesick Melody
4. Ici c’est comme ça
5. Azadi Interlude
6. Kashmir
7. Seher Yelleri
8. Dans la nuit
9. Zan Zendegi Azadi
10. It’s time to say goodbye