2112

Płyta idealna, a tytułowy utwór to już ponadprzeciętne arcydzieło. Polecam każdemu, kto tylko natknął się na tą płytę :)

Najlepszy Rush z początku kariery. Właściwie od tej płyty Rush już do dzisiaj nie zszedł z wysokiego poziomu. Inteligentny hard rock, który w latach 80' przejdzie w szlachetny hard rock. Następny "A farewell w Kings" troszkę wg mnie przewyższa poziomem "2112", ale mówimy już tu o szczególikach. Koncept album od początku do końca przemyślany. Nawet dzisiaj wspaniale się tego słucha. Dzieło tytułowe można stawiać obok "Thick as a brick", "Close to the edge", "Tarkus" itp. Tyle że w z większym czadem momentami. Jest tu też wspaniała ballada, jedna z najlepszych w ogóle - "Tears". Za każdym razem te same wzruszenia. Gdyby ktoś tego albumu nie posiadał - marnym jest fanem rocka.

Dla wszystkich ceniących sobie dobrą, stara muzykę rockową z lat 70, warto sięgnąć po wydany w 1976 roku album 2112, którego nazwa nawiązuje do tytułowej suity. Podzielona na 7 części kompozycja ukazuje Rush w super formie, mamy tu wszystko - melodyjny i ekspresyjny wokal Geddy’ego Lee (The Temples of Syrinx, The Dream), hard-rockowe riffy , akustyczne wstawki i dobre solówki Alexa Lifesona i ekspresyjna perkusja Neila Pearta . Krótko mówiąc– wizytówka zespołu. Pozostałe 5 utworów ze strony B , to zdecydowanie krótsze propozycje , ale dobrze się ich słucha bo stanowią one kontynuację różnorodności muzycznych klimatów , którą zespół zaprezentował w suicie 2112. Mamy nastrojową balladę „Tears” i cztery solidne rockery. Członkowie zespołu Rush jak i ich fani uważają, że jest to jeden z najważniejszych albumów w ich karierze. Zdecydowanie się pod tym podpisuję. Płyta ta stoi na półce obok twórczości innych rockowych ikon - Thin Lizzy, Led Zeppelin, Pink Floyd, Black Sabbath..i to miejsce w pełni jej się należy. Gorąco polecam płytę Rush "2112" - pozycja obowiązkowa dla każdego lubiącego dobry, stary rock.

"2112" to album inspirowany opowiadaniem "Hymn" Ayn Rand. Na płycie pięknie przedstawiono walkę jednostki z wszech ogarniającą ją siłą państwa i elitami nim rządzącymi. Polecam zakup tej książki, nie jest ona długa (jakieś 70-90 stron z tego co pamiętam), a podczas czytania w tle niech gra ten krążek. Sam zespół Rush to oczywiście jedni z prekursorów heavy metalowego grania, obok takich gigantów jak Black Sabbath, Led Zeppelin czy Deep Purple, a także i Uriah Heep. Uświadczymy tu mnóstwa ciężkich i szybkich riffów, dużej ilości zmian tempa, galopującego basu. Na tej płycie nie ma ani minuty nudy, ciągle coś się dzieje. No i wokal Geedy'ego Lee, który w latach świetności Rush określany był kanadyjską wersją Roberta Planta :) Dla fanów klasycznego rocka, a także dla tych, którzy poszukują odrobiny świeżego brzmienia oraz inspiracji- pozycja obowiązkowa.

Naprawdę genialna płyta, Dla fanów obowiązkowa, dla nieznających propozycja godna polecenia. Naprawdę dobre gitarowe granie z dużą ilością smaczków i wirtuozerii.

Naprawdę świetna płyta 👍 polecam każdemu, kto lubi tego rodzaju muzykę 😁👍

Bardzo,bardzo mi podeszła ta KAPELA.Za każdym razem bardziej mi się podoba.

RUSH --- i wszystko jasne!!!

Jedna z lepszych płyty rush

Super plyta

Super !

Klasyka