Walhalla

Jeden z najlepszych horrorów mistrza jaki kiedykolwiek napisał.

Graham zawsze w formie, trzyma w napięciu.

To moje drugie spotkanie z Mastertonem.. chyba nie będę fanem autora.. Horror to raczej nie był ale czytając chciało się poznać zakończenie. A o to przecież chodzi..

Dobra książka ale jest dużo lepszych książek tego autora

Bardzo szybka dostawa.ksiazka w nienaruszonym stanie

, nudna, zbyt przewidywalna, miejscami obleśna

Sprawnie I szybko wszystko ok polecam

Szybka i wartka akcja.

Mocna ksiazka!

Super horror

Polecam

Git

‎Książka wybrana na majowe wspólne czytanie w klubie #ocotylekrzyku miała wpisywać się w motyw nawiedzonego domu. ‎ ‎Walhalla Grahama Mastertona faktycznie krąży wokół tego motywu, autor podszedł jednak do niego trochę inaczej, bo groza nie zamyka się tu wyłącznie w straszeniu skrzypiącymi podłogami i duchami sunącymi po korytarzach. ‎ ‎Craigowi życie rozpada się właściwie w jednej chwili. Po wyjątkowo fatalnym dniu, który kończy się brutalnym napadem i traumą, z człowieka pewnego siebie zostaje ktoś zupełnie inny. Jego małżeństwo zaczyna się chwiać, relacja z żoną coraz bardziej się psuje, a on sam desperacko szuka czegoś, co pozwoli mu odzyskać dawną kontrolę nad własnym życiem. Wtedy na jego drodze pojawia się Walhalla, stary dom, z którym Craig od pierwszej chwili czuje niepokojącą, silną więź. To miejsce daje mu siłę, pewność siebie, poczucie, że znów jest sobą. Nic więc dziwnego, że kupuje posiadłość mimo sprzeciwu Effie. ‎ ‎Szybko okazuje się jednak, że Walhalla skrywa w sobie znacznie więcej niż mroczną historię. W jej murach wciąż obecny jest Jack Belias, dawny właściciel, który choć martwy, nie powiedział jeszcze ostatniego słowa. Jego obecność czuć w całym domu, jakby każda deska, każdy korytarz i każdy mebel pozostawały pod wpływem jego woli. Walhalla staje się czymś znacznie więcej niż miejscem do zamieszkania, bo właśnie przez nią Belias próbuje znaleźć drogę z powrotem do świata żywych. ‎ ‎Od tej chwili atmosfera robi się coraz cięższa. Effie słyszy krzyki, płacz, widzi sunące po domu postacie, a wokół Walhalli narasta poczucie zagrożenia. Pojawia się śmierć, strach i świadomość, że to miejsce od dawna ma własne plany wobec ludzi, którzy przekroczyli jego próg. ‎ ‎Masterton dorzuca do tego jeszcze motyw female rage, który z czasem wybija się na pierwszy plan. Effie, początkowo bezradna i zepchnięta na bok, w końcu przestaje być tylko obserwatorką wydarzeń. Nawiązuje więź z dawnymi mieszkankami Walhalli, a ich wspólna energia wnosi do tej historii coś więcej niż tylko walkę z nadnaturalnym złem. ‎ ‎Walhalla nie należy może do najbardziej subtelnych powieści Mastertona, bo autor jak zwykle lubi mocne środki i wcale ich sobie nie żałuje, ale sam pomysł na tę historię wypada naprawdę ciekawie. Groza miesza się tu z obsesją, walką o kontrolę i narastającym gniewem, a pod koniec trudno nie mieć wrażenia, że największą satysfakcję przynosi moment, w którym układ sił wreszcie zaczyna się odwracać... ‎