Trawa

Sheri S. Tepper to amerykańska autorka powieści science fiction, fantasy i horrorów. W Ameryce bardzo dobrze znana, bo napisała wiele książek dla swoich czytelników. W Polsce natomiast pojawiła się dopiero w tym roku jej powieść "Trawa", otwierając tym samym nową serię Wydawnictwa Mag, która składać się ma z książek science fiction. Seria nazywa się "Artefakty", a Sheri Tepper, John Brunner (Wszyscy na Zanzibarze) i William Gibson (Trylogia ciągu) są pierwszymi jej autorami. "Trawa" to powieść, która została napisana w 1989 roku, a już w następnym roku otrzymała dwie nominacje do najważniejszych nagród: Hugo i Locusa. Jest także pierwszą pozycją trylogii Arbaiów, do której zaliczają się jeszcze: Raising the Stones (1990) i Sideshow (1992). Akcja "Trawy" rozgrywa się w przyszłości. Ziemia (Terra) została przeludniona i wystąpił problem z ograniczonymi zasobami, które zbyt szybko zaczęły się wyczerpywać. Ta sytuacja doprowadziła do rozprzestrzenienia się ludzkości po całej galaktyce i osadzenia na różnych planetach, w tym między innymi na planecie Trawa, nazwanej tak dlatego, że obsiana jest w całości wysoko rosnącą trawą różnych gatunków i kolorów. Jednakże problem przeludnienia i ograniczonych zasobów to nie jedyny, jaki dotknął ludzkości. Pojawił się jeszcze jeden, tajemnicza choroba, która zaczęła dziesiątkować ludność wszystkich planet. "Miliony mil kwadratowych; nieogarnione, chłostane wiatrem trawiaste tsunami, tysiąc ukojonych słońcem trawiastych wysp, setka falujących oceanów, każda zmarszczka lśniąca szkarłatem bądź bursztynem, szmaragdem lub turkusem, wielobarwne jak tęcze, których kolorowe pasy i plamy drżą ponad preriami; trawy – niektóre wysokie, inne niskie, niektóre pierzaste, inne proste – które, rosnąc, tworzą własną geografię."* Główną bohaterką książki jest naukowiec Marjorie Westriding-Yrarier, która wraz z rodziną zostaje wysłana na Trawę, jedyne miejsce, gdzie nie pojawiła się dziwna zaraza, która zabija ludzkości. Marjorie zostaje poproszona o doszukanie się odpowiedzi, czym jest ta choroba, dlaczego akurat tam nie występuje i jak ją zwalczyć. Na początku jednak musi się wkupić w łaski mieszkańców Miasta Ludu, otoczonego Trawą, którzy praktykują pewną tradycję - Polowanie - polegającą na zabijaniu lisów, z udziałem pomocników, którymi są ogary (wielkie psy dorównujące wielkościom koniom) i hippae (koniopodobne stworzenia, które mają pewną moc). Im bliżej jednak Marjorie zagłębia się w te społeczeństwo i otoczenie Trawy, próbując odszukać odpowiedzi dotyczących dziwnej zarazy, tym bardziej zbliża się do tajemnicy odporności planety na chorobę, za czym kryje się inny gatunek i szokująca prawda. "Trawiaste wzgórza, gdzie masy potężnych ździebeł sterczą na wysokość dziesięciu rosłych ludzi; trawiaste doliny, gdzie darń jest miękka jak mech, gdzie niewiasty składają głowy, myśląc o swoich ukochanych, gdzie mężowie kładą się i myślą o swoich kochankach; trawiaste gaje, gdzie starcy i staruszki przesiadują w ciszy wieczorami, marząc o tym, co kiedyś mogłoby się wydarzyć, a może się wydarzyło"** Sheri stworzyła niezwykle barwną, tajemniczą i ciekawą planetę, która pokryta jest milionami mil trawy, różnobarwnej i różnogatunkowej. Umieściła na niej kilka znanych nam gatunków zwierząt, które nieco przerobiła na swój sposób, i kila nowych, bardzo ciekawych, które owiane są tajemnicą od samego początku ich poznania. W sam środek Trawy zamieściła natomiast Miasto Ludu, odizolowane społeczeństwo z inną hierarchią wartości i tradycją, uznające za warunek konieczny branie udziału w Polowaniu, które dowodzi męstwa i dojrzałości. Nigdy jednak nie wiadomo czy uczestnicy Polowania wrócą w całości i w takim samym składzie, w jakim wyruszyli, bo masy potężnej trawy nie skrywają tylko barwne i kolorowe źdźbła, ale także mroczne zakamarki, gdzie czają się niebezpieczeństwa. Oprócz mieszkańców Trawy istnieje jeszcze Świętość, religijne imperium, które sprawuje kontrolę nad planetami i podejmuje się różnych badań dla dobra ludzkości. Postaci w książce jest całkiem sporo, jednakże nie są one zbyt rozbudowane psychologicznie. Nie jest to jednak minus, bo można się z nimi identyfikować i nie są one jak marionetki, którymi można bezkarnie sterować. Poza tym to nie one są najważniejsze w tej książce. Tutaj chodzi o samą planetę, o jej geografię i rodzime gatunki, które są tajemnicze, i za którymi kryje się bardzo ciekawy pomysł, na jaki wpadła autorka i postanowiła go wykorzystać. Momentami szokuje. Momentami wprawia w zachwyt. Od początku do końca czyta się bardzo dobrze, szybko i z narastającą ciekawością. I warto też zaznaczyć, że Trawa, mimo iż napisana ponad 25 lat temu, z perspektywy czasu nie jest ani książką staroświecką, ani przestarzałą. Skierowana jest jednak zdecydowanie do fanów gatunku, którzy najlepiej docenią wartość, jaką skrywa w sobie ta książka, ta planeta i te tajemnicze istoty, które ją zamieszkują. ;)

„Trawę” po raz pierwszy zobaczyłam przypadkiem na półce w księgarni. Od razu przyciągnęła mój wzrok, nie tylko ze względu na tajemniczy, praktycznie nic nie mówiący tytuł, ale również ze względu na magiczną okładkę. Jest po prostu niesamowita i siedziała mi w głowie przez długi czas, aż w końcu książka ta zagościła na dobre na mojej półce. Prezentuje się pięknie, to już wiadomo, ale czy zawartość również urzekła mnie tak bardzo? Dawno temu ludzie opuścili rodzimą planetę i uciekli na Trawę – kosmiczna anomalia, której nazwa wzięła się z tego, co spotyka się na niej najczęściej. Trawa wszelkiego rodzaju i o każdym kolorze tęczy to coś, co charakteryzuję ową planetę. A w takiej trawie może się ukrywać nie jedno zagrożenie… Okazuje się, że człowiek nie był pierwszym mieszkańcem Trawy, inny gatunek już dawno zaanektował ją jako swój dom. Jednak Trawa wydaje się być ostatnią deską ratunku, bowiem śmiertelna zaraza nie pozostaje obojętna wobec żadnej planety – poza Trawą. Co jest na niej tak wyjątkowego, że ludzie nie chorują? „Potrzebuję jedzenia, mnóstwa jedzenia, a potem jakiejś znajomej książki oraz snu. Tutaj jest zbyt wiele dziwacznych rzeczy. Nawet kolory są niewłaściwe.” Sheri S. Tepper to autorka, której do tej pory nie znałam. Jednak jakie to szczęście, że takowy stan rzeczy uległ zmianie! „Trawa” jest bowiem książką znakomitą, dopracowaną w każdym calu, zdecydowanie dla koneserów powieści fantastycznych. Przyznaję, że początkowo było mi nieco ciężko wczuć się w jej klimat, ale z czasem stawało się to coraz łatwiejsze. Styl autorki bardzo przypadł mi do gustu i gdy już zdołałam zagłębić się w opowiadaną przez nią historię, to ciężko było się wyrwać z jej szponów. Pomysł bardzo ciekawy, a co najważniejsze – całkiem realistyczny. Kto wie, czy jakieś nasze kolejne pokolenie nie będzie musiało uciekać w przestrzeń kosmiczną, aby uciec od zagłady. Pojawia się tutaj spora liczba bohaterów i dosyć dokładnie poznajemy każdego z nich, nie tylko samą osobowość czy charakter, ale również historie i powód przybycia na Trawę. Początkowo można mieć pewne trudności w zapamiętaniu, kto jest kim, ale to szybko przemija. Losy wszystkich bohaterów splatają się na pewnym etapie powieści i wtedy widzimy, że każdy ma do odegrania swoją rolę w tej historii. Pani Tepper znakomicie wykreowała każdego z nich, tym samym tworząc gamę różnobarwnych indywidualności. W moich oczach najwięcej zyskała Marjorie, jest niezwykle złożoną i intrygującą postacią. Równie interesujący byli Zieloni Bracia oraz ich kultura, chociaż czuję lekki niedosyt w tym temacie. „Śmierć nie wydawała się zła, chociaż samo umieranie nie było tak proste, jak by tego pragnął.” Bardzo spodobał mi się motyw Hippae. To istoty, które żyją na Trawie już od jakiegoś czasu, a ludzie starają się je udomowić, a wręcz wykorzystać dla własnej rozrywki. Wciąż pozostają jednak stworzeniami dzikimi, nieposkromionymi i co ciekawe – inteligentnymi. Chwilami miałam wrażenie, że wręcz kpią sobie z rasy ludzkie, niby się dają ‘wykorzystać’, ale tak naprawdę robią to tylko wtedy, kiedy im to pasuje. Ich zachowania są niesamowite, sam gatunek również – im bardziej poznawałam fakty dotyczące Hippae, tym bardziej mnie intrygowały. Autorka naprawdę miała znakomity pomysł. Podobnie jak sprawa z całą zarazą, której pokonanie i znalezienie lekarstwa jest wręcz misją nowo przybyłych. Wyjaśnienie tego, skąd się wzięła i jak z nią walczyć otrzymujemy dopiero na samym końcu, ale urzekł mnie fakt, że brzmiało bardzo naukowo i profesjonalnie. Sheri S. Tepper stworzyła niesamowity i intrygujący świat, pełen tajemnic i niebezpieczeństw, ale wciąż pełen niewypowiedzianego piękna. Z łatwością można sobie wykreować w głowie obraz całej planety, jak i jej mieszkańców. Szczegółowe i dokładne opisy tylko to ułatwiają, a klimat powieści nas w tym utrzymuje. Akcja toczy się tempem umiarkowanym, ale znużenie nikomu nie grozi. Sporo się dzieje, sporo się dowiadujemy… a ciekawość trzyma nas w napięciu aż do ostatniej strony. Pojawiają się zaskakujące zwroty akcji i elementy nieprzewidywalne. Zdecydowanie bardzo polecam sięgnięcie po tę powieść, zwłaszcza tym, którzy potrafią docenić głębię, dopracowanie oraz dobre pióro i polot pisarski! bookeaterreality.blogspot.com

Trawa Sheri S. Tepper od samego początku urzekła mnie swoją okładką, ale jej lekturę odkładałem stanowczo za długo, aż w końcu przyszedł czas się z nią zapoznać. A bez wątpienia jest to książka warta uwagi, ponieważ już rok po premierze otrzymała dwie nominacje do najważniejszych nagród: Hugo i Locusa. Akcja powieści rozgrywa się w bliżej nieokreślonej przyszłości. Ziemia, nazywana Terrą, została przeludniona i w obliczu kurczących się zapasów, ludzkość rozprzestrzeniła się po całej galaktyce. Jedną z planet, na którą przybyli ludzie jest tytułowa Trawa, która jak się łatwo domyślić, pokryta jest trawą, w bardzo wielu odmianach i kolorach. Ludzie nie byli jednak pierwsi na tej planecie, bowiem już wcześniej ktoś stworzył na niej cywilizację, która zniknęła w tajemniczych okolicznościach... Teraz ludzkość może spotkać ten sam los, bowiem na wszystkich światach rozprzestrzenia się śmiercionośna zaraza. Wszystkich, oprócz Trawy. Jaka tajemnica kryje się na tej planecie? Jestem bardzo pozytywnie zaskoczony powieścią Tepper, jak zresztą każdą kolejną powieścią z serii Artefakty. Autorka stworzyła niezwykły, a zarazem bardzo tajemniczy świat, który poznajemy praktycznie przez całą książkę. Te wszystkie gatunki traw, w wielu odmianach i kolorach tworzą niesamowicie urzekające tło dla kolejnych wydarzeń. Planetę, oprócz ludzi, zamieszkuje także kilka gatunków zwierząt. Występują tutaj małe i oślizgłe rzekotki, Ogary, przypominające wilki, ale zdecydowanie od nich większe i bardziej niebezpieczne, Hippae podobne do koni, lecz posiadające na swoim ciele bardzo dużo wystających kolców, oraz tajemnicze Lisy. Na pierwszy rzut oka może się to wydawać, że to tylko bardziej egzotyczne zwierzęta, ale wcale tak nie jest i posiadają niejedną tajemnicę. Co więcej, stanowią one bardzo ważną część tradycji i zwyczajów ludzi zamieszkujących Trawę. Podczas Polowania ludzie dosiadają Hippae, jako psy gończe służą im Ogary, zaś zwierzyną łowną są Lisy. Jest to rytuał, który dowodzi męstwa i dojrzałości, ale jest to niebezpieczne zajęcie, ponieważ nie zawsze wszyscy z niego wracają. Z biegiem czasu okaże się, że ma ono także swój ukryty i niezwykle ważny sens dla całej historii. Jedną z najważniejszych postaci jest Marjorie Westriding-Yrarier, która wraz z rodziną zostaje wysłana na Trawę, by tam znaleźć lekarstwo na zarazę. Nie jest to dla niej łatwe, ponieważ mieszkańcy planety są dość nieufni i nie dopuszczają do swoich sekretów obcych osób, w tym do najważniejszej rzeczy, czyli Polowania. A bez tego, Marjorie nie jest w stanie dobrze poznać planety, jej kultury i zrozumieć, jaka prawda kryje się za odpornością ludzi ją zamieszkujących. Ogólnie w książce spotkamy wielu innych bohaterów, których mamy okazję mniej lub lepiej poznać i są to generalnie postacie ciekawe i interesujące. Niemniej jednak odniosłem wrażenie, że to nie postacie są tutaj najważniejsze, lecz cała planeta oraz zwierzęta ją zamieszkujące. To w tych elementach kryje się niezwykły urok książki, dzięki czemu nie mogłem się od niej oderwać i będę jej lekturę bardzo miło wspominał. Niemniej ciekawym elementem świata jaki stworzyła Tepper jest Świętość. To religijne imperium, które sprawuje kontrolę nad wszystkimi planetami zamieszkanymi przez ludzi. Rządzi twardymi regułami i oficjalnie nie uznaje istnienia śmiercionośnej zarazy, lecz potajemnie podejmuje działania mające na celu znalezienia lekarstwa. W przeciwnym razie, według obliczeń, ludzkości zostało niewiele czasu… Choć Świętość może na pierwszy rzut oka nie pasować do całej historii, to jednak jest to dość ważny wątek w kontekście całości. Pod koniec pojawia się bowiem całkiem dużo religijnych rozważań, które mogą podobać się lub nie, ale moim zdaniem bardzo dobrze wpisują się w ramy powieści, które autorka nakreśliła na samym początku. Trawa, podobnie jak poprzednie książki z serii Artefakty, była bardzo udaną lekturą. Sherii S. Tepper wykreowała niezwykły i tajemniczy świat pokryty milionami mil trawy, który urzeka od pierwszych chwil i aż do końca powieści odkrywa przed nami swoje tajemnice. Polecam! hrosskar.blogspot.com

"Trawa" to wstrząsająca powieść Sheri S. Tepper, science fiction w prawdziwym tego słowa znaczeniu. Lektura emocjonująca i dająca zarazem wiele do myślenia. Książka przesiąknięta mądrością i przesłaniem potrafi przykuć uwagę czytelnika do ostatniej strony. Piękna i tajemnicza planeta skrywa w sobie straszny sekret. Gdy w dawnych czasach ludzkość uciekła na planetę zwaną Trawą, pokrytą licznymi odmianami traw o różnorodnej barwie, zmuszona została od nowa o walkę o przetrwanie. Tajemniczy ekosystem pełen jest dziwnych organizmów, stworzeń oraz inteligentnych społeczności. Miasto Ludu jest odizolowanym społeczeństwem z odmienną hierarchią wartości i tradycją. Biorącym udziału w brutalnym Polowaniu, które ma dowieść męstwa i dojrzałości. Polowanie jest nieprzewidywalne i niebezpieczne, w większości zawsze ktoś ginie podczas rytuału. Zostawiając swoje truchło w mrocznych zakamarkach wielobarwnych źdźbeł trawy. Dostajemy w swoje ręce książkę napisaną bogatym i ciekawym językiem. Akcja powieści pędzi dość szybko, a wątki fabularne potrafią zaskoczyć nie raz. Sprawiają, że lektura wciąga, aż do ostatniej strony. Bohaterowie stworzeni zostali ciekawie i realistycznie, potrafiąc przyciągnąć uwagę czytelnika. Wątek etyczny został w książce wyeksponowany dość mocno, sprawiając, że lektura daje wiele do myślenia. Sam zamysł Polowania prezentuje się całkiem ciekawie, a w książce znajdziemy jeszcze więcej takich smaczków. Jest to rasowa książka fantasy, którą mogę spokojnie polecić fanom gatunku. "Trawa" już po samej okładce intryguje, wplątując czytelnika w gąszcz niebezpiecznego i intrygującego świata. Autorka spisała się na medal oddając czytelnikowi książkę emocjonującą i niebanalną. Pomysł umiejscowienia akcji zasługuje na duży plus, a same postacie również nie raz potrafią przyprawić o szybsze bicie serca. Serdecznie polecam.

Pierwszy roździał przeczytałem dwa razy i niestety nie załapałem o co idzie. Właściwie to wogóle nie wiadomo o co chodzi. Trudne pojęcia, za trudne nazwy i nazwiska, za bardzo skomplikowane opisy z których nic nie można wywnioskować. Większość tematu trzeba się domyślać i nie wiadomo co właściwie autorka chciał przedstawić. Tajemnicza kraina porośnięta kolorową trawą na której rozpoczyna się polowanie na lisa, który lisem wogóle nie jest. Myśliwi jadą na koniach które końmi wogóle nie są i towarzyszą im psy myśliwskie które psami też nie są, a w pobliskim mieście lądują statki kosmiczne niewiadomo z kim i z kąd. Bez ciężkiej wytężającej pracy mózgu niewiele z tego można zrozumieć.

"Trawa" to dobra książka dla miłośników prawdziwego, rasowego Science Fiction. Ja bardzo lubię taką literaturę, także książka naprawdę bardzo mnie wciągnęła. Autorka bardzo umiejętnie wykreowała świat przedstawiony - momentami miałem wrażenie, ze tytułowa Trawa istnieje naprawdę. Gorąco polecam - 4,5/5!