Meselia Hill

Messelia, jak pisze Mihaly Borbely, to niewysokie wzgorze niedaleko miast, z ktorego pochodzi. To miejsce zamieszkałe przez rożne narodowości (Węgrow, Serbow, Słowakow, Niemcow i Cyganow), miejsce gdzie kultury i języki wspołegzystują, mieszają się, gdzie ludzkie losy się przecinają. Do takiej wielokulturowej stylistyki Borbely odwołuje się na tej płycie. Sam wykształcony gruntownie muzyk, nauczyciel w Bela Bartok Conservatory, serwuje nam tutaj mieszankę jazzu i tego wszystkiego co z Meselii ze sobą wyniosł. Podkreślone jest to dodatkowo przez instrumentarium, po ktore sięga jego zespoł - cymbały i skrzypce oraz ludowe, drewniane flety podkreślają rdzennie bałkańskie korzenie jego muzyki. Ale i klasyczne fascynacje dochodzą tutaj do głosu - nieprzypadkowa jest dedykacja dla Bartoka w jednym z utworow. Sam Borbely schodzi jednak na dalszy plan w tym nagraniu - zarysowuje tematy, gra solowki - to prawda, ale pojawia się w poszczegolnych kompozycjach często na ledwie chwilkę, ustępując pola partnerom, wykorzystując drzemiący w nich potencjał - na pierwszy plan najczęściej wysuwa się tutaj fortepian Gabora Cseke.

 

Borbely konsekwentnie unika kalek i ogranych motywow, nie kuszą chwytliwe, proste tematy bałkańskiej muzyki - sięga głębiej. I to spojrzenie na muzykę swojej małej ojczyzny, wzgorza Meselia, zamyślone i melancholijne, obecne w każdej zagranej nucie, przykuwa uwagę słuchaczy od pierwszej do ostatniej nuty tego nagrania.

(Jozef Paprocki)

 

Muzycy:

Mihaly Borbely - soprano, alto and tenor saxophones, tarogato, kaval, fujara

Gabor Cseke - piano

Balazs Horvath - double bass

Istvan Balo - drums

Miklos Lukacs - cimbalom (1, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 10) 

Zoltan Lantos - violin (4, 5)