Signals

Fanom Rush tej płyty przedstawiać nie trzeba. Zarówno bas, perkusja, brzmienie gitar i syntezatory idealnie ze sobą współgrają, tworząc unikalny styl tego zespołu. Dla mnie jest to ostatnia płyta złotej ery Rush, następne płyty są świetne, ale nie tak idealne ta i poprzedniczki. Sama płyta jest zróżnicowana - od nieco "połamanego" (w pełni pozytywnym tego słowa znaczeniu) Digital Mana przez szybsze The Analog Kid aż po rytmiczne The Weapon. Można by dużo się rozpisywać nad poszczególnymi utworami, ale tego po prostu trzeba posłuchać.

To jest Rush, Gitara, bas i perkusja wzbogacona bardzo dużą ilością klawiszy Geddiego Lee. Rozbudowane w aranżacjach i zróżnicowane utwory, ale bez suity, dość krótkie jak na możliwości tego tria. Bardzo ciekawa propozycja dla tych, co szukają interesującej muzyki z poza Europy i Stanów.

lata 80-te były dla zespołu niezwykle udane.Jeśli lubisz "power windows" , "grace under pressure" czy "moving pictures" to bez obaw sięgnij po "signals".najsłabszą stroną płyty jest okładka.

Kapitalna plyta

Super !

Ok

Album dorównujący "Moving Pictures" - bardziej nawet melodyjny , ale zagrany z rushowym jajem. Ikoniczny emblemat Rush u progu lat 80. Oczywiście jak to Rush - produkcja wyśmienita i znów mamy tu wszystko wyważone. Niczego tu nie ma na wyrost. Gitara, wokal, klawisze wszystko w dobrym tonie, bez przesady. Zdecydowanie polecam.

jedna z lepszych płyt jakie ostatnio kupiłem i to całkowicie przypadkiem. Ale czasem takie przypadkowe zakupy sa jednak najlepsze. Bardzo dobre mocne brzmienie i wokal jak dzwon, więc dla mnie rewelacja no i te riffy gitarowe. Polecam z czystym sumieniem, niech i wasze szyby się trzęsą.