Sen

Rzadko spotykamy się z taką metamorfozą. Owszem, z reguły na tym to polega, żeby kolejnymi dokonaniami wznosić się na wyższy poziom. Ba, czasem nawet ktoś, o kim nigdy byście nie pomyśleli, zaskakuje was bardzo pozytywnie swoją nową płytą. Ale tutaj chodzi o coś więcej. Więcej, gdyż Edyta Bartosiewicz nie podniosła wraz ze Snem swojego poziomu. Ona zmieniła wymiar. I jest to chyba największa progresja w tak krótkim czasie w całej naszej muzyce. Taka zmiana z płyty na płytę? Przykładając Sen do solowego debiutu Edyty, Love, można chwilami poczuć się nieźle zagubionym. Kto by się spodziewał? Przyjrzyjmy się z bliska tej ewolucji. Przede wszystkim ekspresja wokalna. Na Śnie śpiew rozrywa na strzępy, rozpala do czerwoności. Niebagatelną rolę odegrały też teksty, w większości w języku polskim, co uwiarygodniło przekaz i nadało mu wyższą rangę. Słowa często są tu bowiem równie ważne, jak dźwięki – taki rozrachunek z samą sobą i swoimi problemami. Co do samych kompozycji: Love oferowało rozbudowane, zamglone i ciągnące się niemiłosiernie utwory, w których dało się wyczuć przerost formy nad treścią. Sen od samego początku eksploduje rockową energią, bazującą na zwięzłych riffach i piosenkowym konkrecie. Mówiono o wpływie grunge'u, ale jest to jakby grunge nieco czystszy brzmieniowo, za to liryzujący, uduchowiony. A zresztą, co to jest grunge? Wszystkie fragmenty Edyta napisała sama, na gitarze akustycznej. I to się czuje – emanują one jakąś surowością, ale i autentyzmem. Ten album towarzyszy mi od małego. Zawsze się zastanawiałem, jaki to wulkan energii przepłynął przez koleżankę Edytę w okresie tworzenia i rejestracji tego materiału. Bo żeby napisać tyle mistrzowych piosenek za jednym zamachem, trzeba poczuć jakąś niezwykłą wenę. Żwawy, podnoszący na duchu wszystkie ofiary depresji "Zabij Swój Strach", potem cięty riff w "Urodzinach". A później "Tatuaż" – utwór skończony, zwieńczony luzacką solówką gitary – ciarki chodzą (kto pamięta ten teledysk, z Edytą skracającą sobie włosy na planie?). Nikt nie ma chyba wątpliwości co do zalet kawałka tytułowego? Wietrzno-deszczowy klimat mówi sam za siebie. "Walczyk" zawiera słynne wersy: "Miłość i seks / Zaborczy jak strach / Zazdrościł im Bóg / Też by tak chciał". Kręci neurotyczny "Koziorożec". Oj mało tu słabych momentów. Niby zbyt banalny motyw w "Wewnątrz", tudzież abstrakcyjny i muzycznie, i tekstowo "Żart W Zoo"? Ale czeka nas jeszcze drżący "Zanim Coś..". I już wiadomo – ta pani wznosi się tu na wyżyny. Efektem równego poziomu tych utworów jest jedna z najfajowszych polskich płyt lat dziewięćdziesiątych, przez wielu postrzegana także jako szczytowe osiągnięcie wokalistki. Cóż, kwestia gustu. Na pewno dla tych, którzy kochają jej zadziorne oblicze, jest to właśnie Sen. No a gdyby uzależniać wartość płyty od poczynionych postępów w porównaniu do poprzednika, to Sen trzeba by było uznać za niezłą klasykę

Kawał dobrej roboty. Świetna płyta. Moja ulubiona piosenka to TATUAŻ oraz SEN lecz wszystkie utwory są bardzo dobre. POLECAM

Edyta Bartosiewicz. Każdy 35-45 latek swe lata młodości przeżywał śpiewając "Urodziny", "Tatuaż", o "Śnie" nie wspomnę, bo to majstersztyk. Słowa i muzyka płynące z serca, mocne i wyraziste. Tę płytę trzeba mieć.

Edyta to jedna z ikon muzycznych lat 90. Bardzo solidna płyta z wielkimi hitami.

Wspomnień czar. Niektóre kompozycje wciąż robią wrażenie. 7,5 na 10.

Myślę że wszyscy znają tą płytę Edyty, jak ktoś musi posłuchać.

Klasyka - Edyta Bartosiewicz w najlepszym wydaniu

Nic dodać nic ująć. Klasyk!

Klasyka. Polecam tę płytę.

Super

Rzadko w obecnych czasach można posłuchać tak dobrej płyty jak właśnie ta, klasyk lat '90. Przystępna cena i cieszę się, że empik ma w sprzedaży "stare" dobre płyty. Wielkie przeboje Bartosiewicz "Sen", "Tatuaż", "Koziorożec" coś pięknego, dziś takich przebojów z przesłaniem niestety nie ma. Myślę, że każdy słuchać dobrej muzyki powinien mieć na półce tą płytę.

Jedna z najpiękniejszych płyt, Koziorożec, Tatuaż, Sen to utwory które zapadają głęboką w naszą duszę :)

Sen Edytki to kawał porządnej roboty. Jak przystało na lata 90-te. Absolutnie polecam

Sentymentalny powrót do przeszłości :) uwielbiam te brzmienia! Polecam!

Po tatach wróciłam do tych utworów

Evergreen polskiego pop rocka

Dobry stary rock

Genialna płyta

Bartosiewicz ma w swoim dorobku naprawdę wspaniałe albumy. Ten moim zdaniem jest właśnie jednym z nich. Piosenki takie jak "Tatuaż" czy "Sen" to utwory ponadczasowe, które zawsze będą dla kogoś wyjątkowe. I dla mnie to jest właśnie wyznacznikiem artysty, aby jego twórczość była w sercach ludzi. A dla mnie piosenki Bartosiewicz ( i na pewno nie tylko dla mnie) mają swoje miejsce w sercach.

Faktycznie po scenie rockowej w Polsce, lata 90 też miały swoje perełki. Jedną z tych pereł jest Sen E. Bartosiewicz. Płyta kompletna, każdy utwór to przebój. Polecam

Album legenda, dzieło sztuki, polecam wszystkim lubiącym dobrą muzykę i cudowne teksty. To co dobre, będzie trwać wiecznie