Rouge

świetna! Awad dowozi.

Na wieść o śmierci matki Belle wraca do rodzinnego domu, by zmierzyć się z przeszłością. Na pogrzebie spotyka tajemniczą kobietę w czerwieni, która wydaje się mieć odpowiedzi na wszystkie pytania i rozterki dziewczyny. Dzieciństwo Belle było naznaczone obsesją na punkcie urody i istoty piękna, jej relacja z matką nie była łatwa, a ona znajdowała ukojenie w zakazanym lustrze. Gdy na zaproszenie kobiety w czerwieni Belle przestępuje próg do ekskluzywnego spa, nie ma pojęcia, że znajdzie się w poważnym niebezpieczeństwie. „Rouge” jest najbardziej metaforyczną powieścią, jaką miałam okazję przeczytać. Na jej kartach Mona Awad kreuje niespokojną, gęstą, momentami przerażającą atmosferę. Od początku byłam bardzo zaintrygowana i nie miałam pojęcia, dokąd ta czytelnicza podróż zmierza. Pochłonął mnie jej tajemniczy i nieco gotycki klimat. Autorka w wyjątkowy sposób podjęła się tematu kultu piękna, obsesji na punkcie pielęgnacji i urody i dążenia do perfekcji. W surrealistyczny i obrazowy sposób pokazała, jak bardzo można się zatracić w pragnieniach i tym samym stracić z oczu to, co w życiu naprawdę ważne. Mroczna i baśniowa aura tej powieści mnie zauroczyła. Choć nie jest to łatwa lektura, porusza tematy i problemy, które są bardzo na czasie, a mimo wszystko w dalszym ciągu niewiele się o nich mówi. To jedna z tych wartościowych pozycji, o których w bookmediach jest zdecydowanie za cicho.