Każdy sprzedawca w empik.com jest przedsiębiorcą. Wszystkie obowiązki związane z umową sprzedaży ciążą na sprzedawcy. Za wysłanie produktu odpowiada sprzedawca.
Opis produktu
Obca - Claudia Durastanti
Urodziła się w rodzinie dwojga głuchych, „Oliverów Twistów rzymskiej nocy”, dekadentów i buntowników.
Dzieciństwo spędziła w Nowym Jorku, otoczona wielką włoską rodziną, gdy przeprowadzili się na prowincję, do Włoch - została jej już tylko samotność dzielona z matką i bratem.
Przez kolejne lata podejmowała nieustanne próby zapuszczania korzeni i porozumienia się ze światem - do tej pory język jej rodziny naznaczony był emigracją, niepełnosprawnością rodziców i wyobcowaniem.
Między Bazylikatą a Brooklynem, od Rzymu po Londyn, z dorosłości w dzieciństwo - Claudia Durastanti przerzuca mosty w czasie i przestrzeni, swoją historię ubiera w literacki język, a przez autobiograficzną refleksję stara się zdystansować od przeszłości.
Kreśli słodko-gorzką opowieść o niezwykłych, choć często toksycznych więzach łączących jej rodzinę, w której miłość miesza się ze złością, a zdrowy rozsądek z szaleństwem.
Pisze o matce kochającej festiwal w San Remo, choć nigdy nie mogła go usłyszeć. O ojcu, którego ulubionym sposobem komunikacji była złośliwość.
O babce, która miała słabość do zaginionych dziewczynek. I o sobie samej - o fantazjach, syndromie oszustki i wyobcowaniu.
Obca to zarazem intymna i uniwersalna, pokoleniowa opowieść o poszukiwaniu swojego miejsca na ziemi i nadawaniu sensów własnemu życiu.
„Obca” to intymna, autobiograficzna opowieść o dorastaniu w rodzinie naznaczonej emigracją, wyobcowaniem i trudną komunikacją. Bohaterka przemieszcza się między Nowym Jorkiem, włoską prowincją, Rzymem i Londynem, próbując zapuścić korzenie i odnaleźć własne miejsce w świecie. Claudia Durastanti splata historię rodzinną z refleksją o pamięci, samotności i potrzebie nadania sensu własnemu życiu.
To literatura piękna obca o wyraźnie autobiograficznym charakterze. Książka łączy kameralną opowieść rodzinną z osobistym esejem o tożsamości, pamięci i dorastaniu. Czytelnik może spodziewać się literackiej, emocjonalnie złożonej narracji, skupionej bardziej na przeżyciach i relacjach niż na dynamicznej akcji.
Książka porusza temat tożsamości, pokazując bohaterkę rozdwojoną między miejscami, językami i doświadczeniami. Ważnym motywem są także więzi rodzinne — bliskie, a zarazem trudne i toksyczne, w których miłość miesza się ze złością. Istotną rolę odgrywa wyobcowanie, związane zarówno z emigracją, jak i niepełnosprawnością rodziców oraz poczuciem niedopasowania. Claudia Durastanti podejmuje też temat komunikacji i jej ograniczeń, a także prób zrozumienia własnej przeszłości. To również opowieść o dorastaniu i poszukiwaniu miejsca, które można nazwać swoim.
To książka dla czytelników literatury pięknej, którzy cenią intymne, refleksyjne historie rodzinne i opowieści o tożsamości. Szczególnie zainteresuje osoby lubiące autobiograficzne narracje, emocjonalną złożoność i słodko-gorzki ton. Może przypaść do gustu także tym, którzy szukają literatury skupionej na relacjach i wewnętrznym doświadczeniu bohaterki. Dla początkujących w tym gatunku będzie odpowiednia, jeśli lubią bardziej osobiste i psychologiczne opowieści.
Książka została napisana przez Claudię Durastanti.
Książka nie jest częścią serii.
„Obca” ma nastrój intymny, słodko-gorzki i mocno refleksyjny. To książka, która łączy czułość z napięciem, bo opowiada o rodzinnych więziach pełnych zarówno bliskości, jak i bólu. Może wywoływać współczucie, niepokój i zadumę, ale też poczucie rozpoznania u osób, które interesują historie o wyobcowaniu i szukaniu własnego miejsca. To lektura bardziej emocjonalna i wewnętrzna niż efektowna.
„Obca” łączy oba te wątki bardzo mocno i właśnie w tym tkwi jej siła. Historia rodzinna stanowi tu fundament, ponieważ relacje z matką, ojcem, babką i bratem kształtują sposób, w jaki bohaterka patrzy na siebie i świat. Jednocześnie jest to opowieść o próbie zrozumienia własnego miejsca między różnymi krajami, doświadczeniami i językami. Dzięki temu książka ma zarazem wymiar bardzo osobisty i uniwersalny.
Wydawcą książki „Obca” jest Wydawnictwo Czarne.
Książka „Obca” dostępna jest w następujących formatach: ebook i miękkiej oprawie.
„Obca” liczy 272 strony. Szacowany czas czytania to około 7 godzin.
Jeśli spodobała Ci się książka „Obca”, warto sięgnąć po inne tytuły tego autora, na przykład: „Strangers I Know” lub „Cleopatra Goes to Prison”.
Historia narratorki ciekawa i niekonwencjonalna. Niestety forma opowiedzenia do mnie nie przemawia. Dużo kwiecistych, dla mnie wydumanych i nie do końca zrozumiałych porównań czy określeń ("Na zewnątrz powietrze było zawsze suche jak przedłużająca się sjesta" "przywodząc na myśl Smithsonowską prehistoryczną przyszłość"). Przeczytałam do końca, ale mnie nie zachwyciła.
Lora82
16.05.2024
Wydawnictwo Czarne trafia w mój gust literacki, niemal ze stuprocentową celnością. Nie inaczej jest w przypadku książki "Obca" Claudii Durastanti. Już po okładce wiedziałam, że czas spędzony na lekturze tego dzieła, nie będzie stracony. Matka ogłuchła w wieku kilku lat, ojciec urodził się głuchy. Ona i jej brat słyszą, ale dorosłe życie pokazuje, jak głębokie bruzdy mają w psychice. Powstały w wyniku wychowania w dysfuncyjnej rodzinie. I nie chodzi o to, że rodzice są niesłyszący, ani o to, że oboje nie chcą posługiwać się językiem migowym. Chodzi o coś, co ociera się o patologię... ociera się bardzo mocno. W tym wszystkim ona - dziewczynka, nastolatka, kobieta, córka, siostra, partnerka. Jej życie nie jest usłane różami. "Obca" nie jest debiutem literackim Claudii Durastanti, ale pierwszą książką wydaną w Polsce. Autorka w swoim autobiograficznym dziele, opisała wydarzenia z życia, wzbogacone głęboką analizą psychologiczną. Dlaczego nie ma miejsca, w którym czułaby się jak w domu? Wszędzie jest obca. Wpływ na to na pewno ma wychowanie, ale również przeprowadzka z Nowego Jorku na głęboką prowincję południa Włoch. Styl autorki, już po kilku stronach, zaczął mi przypominać sposób pisania noblistki Annie Ernaux. Zaliczam to oczywiście na plus. Drugi plus to odniesienia Claudii Durastanti do przeczytanych przez nią książek i obejrzanych filmów. Były też momenty, kiedy w "Obcej" przeglądałam się jak w lustrze. Przez całą lekturę czułam się bardzo związana z bohaterką. Dla mnie jest to wyznacznikiem tego, że mam do czynienia z naprawdę dobrą literaturą. Czytajcie! Polecam!
Efemerycznoscchwil
07.05.2024
Jest coś intoksykującego w czytaniu książek o zawiłościach relacji w podstawowych komórkach społecznych. Pewnie dlatego, tak chętnie po nie sięgam. Claudia Durastanti w „Obcej” pochyla się nad własnymi korzeniami. Wraca pamięcią do pacholęcych lat, nieutulonej tęsknoty za poczuciem bezpieczeństwa i wzrastaniem do życia w domu, w którym oboje rodziców było głuchych- każde w wyniku innych perturbacji. Zwraca uwagę na metody komunikacji w zdestabilizowanym systemie rodzinnym, potrzebę przynależności oraz efemeryczne chwile zapisane na ławce pamięci. Kreśli zdania o dorastaniu w Ameryce i we Włoszech, poczuciu wyobcowania oraz perturbacjach i doświadczeniach przodków mających determinujący wpływ na losy kolejnych pokoleń. Sporo miejsca poświęca dojrzewaniu, wspinaniu się na drabinie społecznej, roli języka w codzienności i selektywności pamięci, co jest w narracji najciekawsze. Okrasza wydarzenia tekstami kultury, trudami emigracji, artyzmem. Nie sposób opisywanych tu nielinearnie momentów dni zamknąć w ramach jednego gatunku. Należy z odłamków zbudować postać głównej protagonistki. Wielokrotnie zastanawiałam się nad tym, czy wszystko, co otrzymałam, miało miejsce w przeszłości. Tak wiele tu sprzecznych głosów, spojrzeń na fundamentalne sprawy, że zostają jedynie pytania. Autorka ciekawie punktuje przywary bliskich, wielokrotnie ucieka w dygresje. Za bardzo teoretyzuje. Wspomina przyjaciółkę będącą w szponach nałogu. Zwykle jest autorefleksyjna. Pragnie wolności. Potrafi korzystać z dobrodziejstw ciała i przygód, jakie niesie życie. A jednak odniosłam wrażenie, że jest rozszytą pogubioną, samotną wyspą... i pudruje przeżycia. Język prowadzenia czytelnika prosty, ale znalazłam kilka ciekawych spostrzeżeń, nad którymi zamierzam się we własnej orbicie pochylić. Parantela ukazana w „Obcej” jawi się jako bardzo poraniona, co ma przełożenie, chociażby w widoku na przekaz transgeneracyjny. Po wszystkim zostałam z refleksją, że każdy ma swoją prawdę. Powieść wyróżniona Nagrodą Strega Off oraz Nagrodą im. Luigiego Russo. Znalazła się także w finale Nagrody Stregi. Planowany jest serial zbudowany na jej kanwie, co warto nadmienić. Przekł. Tomasz Kwiecień