Ukraina to punkowa grupa będąca przed laty jednym z zespołów kojarzonych z Ustrzycką Sceną Punkową. Kapela powstała jako efekt spotkania muzyków dwóch punkowych formacji działających w Brzozowie w latach 1979-82, zespołów Bluff i CKM i znana jest zapewne fanom krajowego punk rocka m. in. ze swojego koncertu na festiwalu w Jarocinie w 1985 roku w czasach gdy był on zdominowany przez rozwijającą się prężnie krajową scenę punk.
Zespół aktywnie działał w latach 80. po czym na długi czas zawiesił działalność pozostając jednak w pamięci fanów. Po reaktywacji w roku 1992 funkcjonował często zmieniając skład jednak niezmiennie proponując fanom swoją wizję punk rocka opartego na sprawdzonych wzorcach charakterystycznych dla polskiej sceny punk z lat 80-tych ubiegłego wieku. Mimo tego, że część muzyków wyjechała zagranicę i członków zespołu zaczęła dzielić spora odległość w roku 2013 (na 30-lecie istnienia) Ukraina weszła do studia aby nagrać swoje najbardziej znane utwory sprzed lat. Niestety efekt tej sesji stał się ofiarą wewnętrznych tarć weteranów zespołu z nowymi muzykami i nigdy nie wyszedł poza fazę rejestracji dźwięku. Zespół nie złożył broni i na początku roku 2015 sesja nagraniowa powtórzona została z powodzeniem, bijąc na głowę to co powstało wcześniej.
Efektem ponownej wizyty w studio jest album zatytułowany "Nuda" zawierający utwory pochodzące z początkowego okresu działalności Ukrainy. Powstały one oryginalnie w latach 1980-1985, a współczesne możliwości rejestracji dodały im mocy i melodyjności, ujawniając niejednokrotnie prawdziwe punkowe hity. 10 utworów zarejestrowanych w roku 2015 uzupełnionych zostało 3 kompozycjami nagranymi w roku 1995, a współcześnie poddanymi ponownemu masteringowi.
Album "Nuda" wydany został w formacie CD/LP/Digital. Wersja winylowa płyty wytłoczona została na czarnym i żółtym winylu 180 g.
Tracklista:
1. Polska mafia
2. Nuda
3. Chyba Cię kocham
4. Wilczy bilet
5. Reklama
6. Wiek XX
7. Mówią o nas
8. Ludzie szczęśliwi
9. Koniec
10. Metalowa lalka
Bonus tracks:
11. Gmach
12. Ucieczka
13. Ludzie węże