Milaczek

Bardzo dziękuję Pani Monice, która przoduje wśród moich ulubionych autorek. Dzięki Jej poleceniu odkryłam autorkę, z powodu której Pani Monika będzie musiała mocno s,ę starać, aby tego przodownictwa nie utracić. Magda Witkiewicz - przepraszam za poufałość, ale Jej poczucie humoru, widzenie świata i tworzenie postaci, mieszka we mnie, więc nie mogę o Niej inaczej myśleć, jak Magda - spowodowała, że po pięć razy dziennie sprawdzam w nowościach, czy aby nie przegapiłam Jej kolejnej książki. "Milaczek" jest cudowny, uroczy, inteligenty i przezabawny. Zarówno główna bohaterka, jak i cała książka. Zastanawiam się, skąd Magda mnie zna - że tyle o mnie wie. Przecież i Milaczek, i ciocia Zosia, i Bachor - a gdybym się uparła, to i Parys Antonio - to ja! Bardzo prawdziwe postacie, wspaniale wyczuwalny klimat Trójmiasta, lekki, zabawny styl - czytałam z wielką radością. I wszystkim, naprawdę wszystkim gorąco "Milaczka" polecam!!!

nie mam pojęcia w którym to miejscu książka była sztampowa, czy też nudna? przyznam się, że nieczęsto czytuję literaturę tego typu, ale tym razem trafiłam w dziesiątkę. "milaczek" wyjątkowo umilił mi dzień, poprawił humor, wprawił w przyjemny nastrój. powiem szczerze, że nawet smutno zrobiło mi się pod koniec, pożegnanie z tak pozytywnymi bohaterami zawsze sprawia mi przykrość. po prostu przyjemnie było mi spędzić czas czytając coś takiego. poczekam jeszcze trochę i zabiorę się za czytanie jeszcze raz. osobiście polecam.

się wydaje - książkę zamówię raz dwa bo śmiesznie z tym samohonkiem było, uśmiałyśmy się z moimi koleżankami więc powinno być wesoło, mam nadzieję że cała ta książka taka pocieszna bo humor mam zły jak jesień się zaczyna

Jak poleca Monika Szwaja to trzeba kupić,więc szybciutko do Empiku,miałam takie szczęscie ,że książkę podpisywała autorka.Mam ksiązeczkę mam autograf z dedykacją. Ksiązka przezabawna,sesje u cudotwórców powalają,sama chciałabym wiedzieć co mam cziornoje,chociaż Siergiej mnie przeraża,bynajmniej nie z powodu samohonku. Zofia Kruk kogoś mi przypomina,słowem sami znajomi,ze swoimi przywarami ,zaletami i paskudnymi siostrami.Autorka przedstawia postacie barwnie ,wyraziście i w taki sposób,że człowiek ma ich wyrażnie przed oczami,małego bachora,który zbiera do elixiru składniki,zakochanego w sobie dentystę ,psa arystokratę.Czytałam z wielkim rozbawieniem,poprawiła mi nastrój.Przeczytajcie.Ja też polecam.NA ponure jesienne dni słoneczko.

Bardzo dziękuję autorce za tak ogromna dozę radości. Sama nie jestem osobą o wadze piórkowej;).. dlatego doskonale wiem ze, perypetie Milaczka odnosnie waagi sa swietna parodią stanów wiecznie sie odchudzajacych!! Ksiązke otrzymalam od przyjaciolki. Blyskotkiwe poczucie humoru i multum zróznicowania bohaterow czyni ta ksiazke REWELACYJNA!Krotko piszac: WCIAGA, BAWI i uczy POGODY P.S. Teksty autorki wzbudza furrore na kobiecych wieczorach!;)

nie wiedziałam o co chodzi ale wyguglałam fragment i już kumam, te piersi na wierzchu czy jak to szło? czuję że to takie bridgit-czytadło będzie ale luz. przeczyta się.

Bardzo mi się podoba. Autorka ma poczucie humoru, zmysł obserwacji a do tego z wdziękiem potrafi to opisać. Fajnie się zapowiada.

przeczytałam recenzje, książkę kupiłam, przeczytałam i ...nigdy więcej takiego kiczu w literaturze pięknej , proszę...

książka zabawna, bardzo mi się podobała potrafiła poprawić humor w bardzo prosty sposób. wydarzenia w książce są życiowe i nie musimy daleko szukać przykładów tego co tam się dzieje bo mamy to na codzień dlatego książka jest nam bliska:) bardzo dostępnie napisana, perypetie głównej bohaterki przeżywamy z nią bo jak często sami mamy z podobnymi do czynienia.... ja bardzo polecam mogłam odpocząć przy tej książce, pośmiać się, pomyśleć i zatrzymać na chwilę... gorąco polecam i pozdrawiam czytelników Milaczka

ale za to jakie...! nie, nie jest to literatura wspaniała, wysokich lotów, czy proza wzniosła. nie. jeśli ktoś szuka czegoś takiego to niech idzie po coś innego. "Milaczek" to książka lekka, łatwa, prosta, śmieszna, przyjemna "w obsłudze" - akurat na wczesną wiosnę, kiedy miałam przyjemność ją czytać. czytało się świetnie, i czyta się ponownie tak samo - niektóre teksty przebijają wszystko :)) ogólnie - polecam :)

jak dla mnie: sztampowe, papierowe i bezmiernie, bezmiernie nudne. Z obowiązku dobrnęłam do końca. Niesamowite, że można tę szkolną wprawkę uznać za zabawną, pełną humoru i fajną. Cóż, gusta nie podlegają dyskusji. Pani Magdo, przykro mi, ale trzeba się dużo uczyć, zwłaszcza polskiego :-<.

"Milaczek" to ciepła, pełna humoru i optymizmu opowieść. Powiedziałabym nawet, że urocza, ale nie wiem czy takie określenie pasuje do książki. Przyznam, że czytając tę książkę płakałam momentami ze śmiechu. Zachowanie niektórych bohaterów jest naprawdę rozbrajające. Ta powieść sprawia, że człowiek patrzy na świat z większym optymizmem i radością. Może i nie trwa to wieczne, ale już tych parę chwil jest bezcenne. W końcu każdy uśmiech przedłuża nasze życie, a już na pewno sprawia, że czujemy się lepiej. Książka została napisana prostym, ale interesującym językiem. Dzięki temu czyta się ją bardzo szybko. Miłym dodatkiem są obrazki stworzone przez Henryka Sawkę. Podoba mi się grafika. Czytelnik patrząc na nią uśmiecha się, chociaż jeszcze nie zaczął czytać. Jedyny minus to niewielka ilość stron: zaledwie 254 strony. Ledwo zaczęłam czytać, a już skończyłam. Tak mnie wciągnęło. Pocieszeniem jest druga część historii.

Główna bohaterka powieści to Milena, zarejestrowana na portalu randkowym jako Milaczek. Tam trafiają się jej głównie zboczeńcy, żonaci lub panowie w wieku od lat 15-20. Ale na szczęście świat nie kończy się na portalach randkowych. I perypetie miłosne Mileny będą się działy już w realu. A jej przygodom sekundują barwni znajomi. Mnie urzekła 7-letnia Zuza zwana bachorem, która bardzo ciekawie próbuje pozbyć się narzeczonej swojego ojca. I fakt, że akcja rozgrywa się w moim ukochanym Gdańsku

Ksiązkę poleciła mi kolezanka. Czyta sie bardzo dobrze. Nieźle sie bawilam czytając ja. Polecam - świtna komedia. Taka polska wersja dziennika Bridget Jones.