Memoria

Kolejna genialna książka dla sympatyków Millenium i kolejnych książek autora.

Dałabym 6 gwiazdek gdybym mogła... Uwielbiam tego autora od momentu przeczytania kontynuacji Millennium i czytam wszystko co napisze, tu drugi tom o perypetiach dr Rekke i M. Vargas, bardzo polecam. Zaczynasz czytać i nawet nie wiesz kiedy, a tu już koniec

Przesyłka w bardzo dobrym stanie i zgodnie z oczekiwaniami

Książka lepsza od 1 tomu "Człowiek który wyszedł z mroku".

Ciekawa dopiero w dwóch ostatnich rozdziałach

Rewelacja, polecam przeczytać obie części :)

Autor Jak zwykle nie zawiódł !

Fajno się czyta.

Rewelacja

Polecam

Polecam

Świetna historia w stylu Sherlocka Holmesa - tajemnica, zemsta po latach, intelektualna rozgrywka. Naprawdę fajne, czyta się szybko, wciąga. Bardzo ciekawie zarysowane szwedzkie tło społeczne - jest to coś oryginalnego na tle takich samych amerykańskich thrillerów. No i główny bohater, Rekke, genialny dziwak - uwielbiam takie postaci! :) Polecam!

Zamówiona w przedsprzedaży, przeczytana w dwa wieczory- rewelacja! Oby doczekała się ekranizacji. Ciekawi bohaterowie, szczególnie Micaela - jestem fanką jej konsekwencji, uporu i siły. Dużo ciekawych zwrotów akcji, a sam "czarny charakter" jest zbudowany po prostu w mistrzowski sposób!

Graliście kiedyś w szachy? Osobiście za nimi nie przepadam… wolę warcaby, ale w książce “Memoria” odgrywają w pewnym momencie kluczową rolę. To moje pierwsze spotkanie ze szwedzkim kryminałem. Wiele dobrego o nich słyszałam, ale nigdy nie mogłam znaleźć dobrej okazji, żeby przeczytać. I sprawdzić, czy rzeczywiście jest tak, jak twierdzą czytelnicy biblioteki… “Memoria” to drugi tom trylogii, która jest poświęcona niezwykłemu profesorowi psychologii Hansowi Rekke i intrygującej policjantce Micaela Vargas. Od razu wspomnę, że nie czytałam pierwszej części, ale to w żaden sposób negatywnie nie wpłynęło na odbiór “Memoria”. Z czego bardzo się cieszę, bo nim się obejrzałam, to odpłynęło w stronę snucia własnych teorii spiskowych. | Memoria | David Lagercrantz | Do Hansa i Micaeli zgłasza się z prośbą o pomoc Samuel Lidman, którego żona czternaście lat temu zniknęła bez śladu. I co się później okazało, zginęła w tajemniczym pożarze cysterny. Mężczyzna twierdzi, że jego żona żyje i na potwierdzenie swoich domysłów. Wyciąga fotografie z wakacji w Wenecji, które zostały zrobione przez jego znajomego. Duet śledczych podejmuje się rozwiązania zagadki, ze względu na kilka kluczowych szczegółów, które na zdjęciach dostrzega profesor Rekki. W toku prowadzonego śledztwa wychodzą na jaw demony z przeszłości bohaterów, które co ciekawe… Mogący mieć coś wspólnego ze zniknięciem kobiety sprzed lat. •Kryminał • Ku mojemu największemu zaskoczeniu “Memoria” nie skupia się tylko i wyłącznie na śledztwie. W książce zostało poruszonych kilka ważnych tematów, takich jak… ~ uzależnienie od używek ~ zaburzenie odżywiania ~ depresja ~ przemoc fizyczna i psychiczna ~ szantaż ~ manipulacja ~ strata kogoś bliskiego Nie zabraknie też wątków związanych z polityką i brudnymi interesami, prowadzonych przez elegancików w garniturach. I mimo tego, że tyle się w tej książce dzieje. Wszystko ze sobą dobrze współgra i każdy puzzel wskakuje na właściwie miejsce w układance zwanej śledztwem. Opisy są treściwe, a wszelkiego informacje o bohaterach dawkowane w taki sposób, żeby czytelników nie przytoczyć. Jeśli sięgnięcie po drugim tom bez znajomości pierwszego, to jak najbardziej się odnajdziecie w fabule. Co do samych bohaterów to żałuję, że nie miałam okazji poznać początków ich znajomości. Oczywiście, co nieco wspomniano, od czego to się zaczęło, żeby w pewnym stopniu zaspokoić ciekawość czytelnika… Jednak nie na tyle, żeby czuł się w pełni syty. Szczęściarzem jest każdy, kto przeczytał pierwszy tom, bo wydaje mi się, że mogło być ciekawie w przypadku Hansa i Micaeli. Jakby nie patrzeć pochodzą z dwóch różnych światów, więc wszystko mogło się zdarzyć. Za nim udało im się złapać nić porozumienia. W książce na brak napięcia i zwrotów akcji nie możemy narzekać. Tak, wciągnęły mnie sprawy bohaterów, że nim się obejrzałam, znalazłam się na końcu książki. Zapowiedź kolejnego tomu rozbudziła moją ciekawość. Co czeka tym razem naszych bohaterów? Czas pokaże… Współpraca Wydawnictwo Literia

David Lagercrantz dał się poznać czytelnikom jako kontynuator wybitnej (moim zdaniem) trylogii „Millennium”, przedwcześnie zmarłego Stiega Larssona. Nie mnie oceniać, jak mu to wyszło, ani porównywać do pierwowzoru. Tym razem w nasze ręce trafia cykl, który Lagercrantz stworzył sam. Rekke&Vargas w tej chwili ma dwa tomy: „Człowiek, który wyszedł z mroku” (tom 1) i „Memoria” (tom 2). W obu spotykamy się z duetem można by rzec doskonałym – profesorem psychologii Hansem Vargasem oraz młodą, hardą i nie skażoną jeszcze zawodem policjantką Micaelą Vargas. Warto wspomnieć, że w ich przypadku następuje tak zwane zderzenie dwóch światów. Rekke to wykształcony i kulturalny przedstawiciel klasy wyższej, a Vargas jest reprezentantką nizin społecznych. Na całe szczęście dla mnie i dla innych osób, które nie czytały tomu pierwszego cyklu, można zasiąść do czytania bez znajomości wcześniej wymienionego tomu. Bo w sumie to, co łączy obie części, to dwójka głównych bohaterów. Jednak uważam, że zawsze lepiej poznawać cykle od początku – nigdy nie wiadomo jakie informacje przemycone, czasem niby niechcący przez autora, mogą się przydać później. Rekke i Vargas podejmują się wyjaśnienia zagadki nieżyjącej, a może żyjącej żony Samuela Lidmana. Zaginiona czternaście lat wcześniej i uznana za zmarłą, Claire Lidman, nagle pojawia się na zdjęciu znajomego Samuela. Rekke, który zawsze widzi więcej niż przeciętny człowiek, sądzi, że może jej grozić niebezpieczeństwo. Tym bardziej dobrze byłoby odnaleźć kobietę, jak najszybciej. Zapowiada się nie lada wyścig z czasem, co skutkuje dobrze nakręconą fabułą. Dodatkowo Micaela będzie miała trochę kłopotów z bratem kryminalistą, a córka Hansa wpadnie w tarapaty. I żeby nie było nudno i ciągle porównywalnie do doylowskiego Holmesa pojawi się Gabor Morovi, przestępca szyty na miarę profesora Moriarty’ego. Jak widać na nudę nikt raczej nie będzie narzekał. Zakończenie również powinno każdego zadowolić na tyle, że z chęcią sięgnie po trzeci tom cyklu, na który ja również czekam. „Memoria” to skandynawski, sensacyjny kryminał, w którym mamy wszystko, aby (chyba) wszyscy byli usatysfakcjonowani: świetnie prowadzone śledztwo, które „ogląda się” z ciekawością; tajemnice; bardzo dobrze skrojona intryga; odpowiednio stopniowane napięcie i dobre zakończenie. I jeszcze jedno – przeszłość, która zawsze ma znaczenie! Jeżeli lubicie Lagercrantza to nie trzeba Was specjalnie namawiać do lektury tego cyklu, a co za tym idzie, „Memorii”. Jeśli natomiast nie macie zbyt dobrego nastawienia do tego szwedzkiego pisarza, to może nadszedł ten moment, że należy dać mu szansę. Teraz nie pisze kontynuacji zaczętej przez kogoś innego. Zaczął pracę na swoje konto i może sprawdźmy, jak mu idzie, zanim wydamy ostateczny wyrok. Uważam, że nowy cykl z parą, która na pierwszy rzut oka może wydawać się niedobrana, jest strzałem w dziesiątkę. Sami się o tym przekonajcie.

Dzisiejsza premiera i nazwisko budzące cały ogrom skrajnych emocji. Od narzekania na to, że podjął się kontynuacji kultowej serii Millenium, po zachwyty nad nową serią, której tom drugi to właśnie "Memoria". Wyobraź sobie, że żona, która zginęła lata temu nagle pojawia się na jednym ze zdjęć. Przypadek, podobizna, a może jej śmierć była sfingowana? W końcu podobno spłonęła w cysternie. Z taką sprawą zgłasza się pewien człowiek do duetu Rekke i Vargas, czyli dwójki znanej nam już z tomu pierwszego. Rekke zauważa na zdjęciu dużo więcej i jest przekonana o tym, że kobiecie grozi niebezpieczeństwo i na pewno żyje. Jakim cudem może mieć taką pewność? żeby dodatkowo cała sytuacja jeszcze bardziej się skomplikowała, to Vargas ma wrażenie, że to nie jest przypadek. Wszystko co się dzieje miało swój początek w przeszłości, z którą on ma wiele wspólnego. Często powtarzam, że autorzy potrafią zaskakiwać czytelników i Lagercrantz zaczął dość nieszczęśliwie, wpadając w sam środek serii, którą uwielbiało wiele osób. Mnie Millenium nigdy nie kręciło, a kontynuacja okazała się gdzieś tam wpaść w moje gusta czytelnicze i dlatego sprawdziłam także serię z Rekke i Vargas'em. Polubiłam ją od razu i czekałam na drugi tom bardzo niecierpliwie. Było warto! Drugi tom można śmiało czytać bez znajomości pierwszego, ale gwarantuję, że później przyjdzie ochota na nadrobienie "Człowieka, który wyszedł z mroku", bo "Memoria" to kawał świetnego kryminału, zakręcona okrutnie i wymieliła mi mózg na papkę. Oprócz tego, co bardzo ważne, bohaterowie są ludźmi z krwi i kości, za którymi wskoczyłoby się w ogień. Z chęcią ponownie się z nimi spotkałam, a że są to dwie różne osobowości i przy tym to nie kolejna seria, w której główną parą są policjanci, śledczy, to już w ogóle przepadłam. A żeby tego było mało, to w książce poruszone są także inne tematy, nie tylko samo śledztwo, poszukiwanie elementów nieoczywistych, nieco cofanie się w czasie, ale również zahacza o ludzkie problemy takie jak edukacja, polityka, nasze psujące się niemal z dnia na dzień nastroje i relacje. Podsumowując, nie można oceniać pisarza po jednej powieści i po tym, że podjął się jakiegoś projektu aby coś dokończyć. Potrafi napisać powieść wciągającą, genialną, a przy tym także brutalnie szczerą. Polecam! Recenzja powstała we współpracy z Wydawnictwem Wielka Litera.

Opowieść z książki jest ciekawa, tylko trzeba się przy niej troszkę skupić przy czytaniu. Początkowe rozdziały są krótkie, później dłuższe i tak w koło. Idzie za tym również nasze skupienie. W tych dłuższych momentach jest przekazana duża liczba pytań, później odpowiedzi. Co ciekawe, jedne podpowiedzi czasami przeczą temu w którą stronę szliśmy z myślami, a później odkrywamy coś, co jednak je potwierdza. Tym sposobem wciąż nie możemy rozwikłać zagadki. Opowieść przedstawia losy pewnej kobiety, która była idealnej urody oraz inteligencji. Małżonek kobiety nam przedstawia ją jako najwspanialszy cud świata i przekonuje nas o tym na różne sposoby. Wie, że jego małżonka pracowała na wysokim szczeblu biznesowym, lecz wierzył, że była tylko jego. Nagle jednak pozostawiła mu list w którym napisała, że nie daje rady i odchodzi. Świat mężczyzny stanął na głowie tym bardziej, że niedługo po tym zginęła w wypadku. Przez ten cały czas żył w przekonaniu, że jej już nie ma, aż tu nagle dzieje się coś dziwnego. Na zdjęciu, któremu się przygląda widzi kobietę, która bardzo przypomina mu jego zmarłą żonę. On poddaje nam powody, by uznać ją za zmartwychwstałą, jednak policję zastanawia coś innego. Podejmując trop, nie myślą o tym czemu tak się stało, tylko spostrzegają, że potrzebuje ona pomocy. Im dalej grzebią w sprawie, tym więcej wychodzi niespotykanych faktów. A wy jak sądzicie, czy żyjąc z kimś można tak do końca go poznać? To podobno druga część serii, ale jakoś tego nie odczułam. Jedyne co widać to to, że czuć iż od jakiegoś czasu ze sobą współpracują. Praktycznie wciąż coś się tu dzieje, a śledczy odkrywają wciąż to nowe kawałki układanki, która zaprowadza ich do przeszłości. Jak widać nigdy nie uda się ukryć wszystkiego. Podobało mi się to, że były tu prowadzone rozmowy i spekulacje jak do czego mogło dojść. To jakbyśmy byli w ich myślach i tropy analizowali razem z nimi. W ten sposób nie było zastojów w fabule. Oczywiście to jeden z wyżej postawionych kryminałów, gdzie bez uważnego czytania można się pogubić. To kto jaki jest dowiadujemy się z opisu innych. Postacie trochę się zlewają ze sobą, ale to nawet nas nie interesuje, bo tu duży nacisk mamy na tropy, domysły i nowe informacje. Pod tym względem naprawdę świetny kryminał.

David Lagercrantz to autor, który zasłynął przede wszystkim dokończeniem serii Millenium, kiedy Stieg Larsson niespodziewanie, nie dokończywszy pisania książki, nagle zmarł. Niemniej jednak nie jest to jedyne wielkie osiągnięcie autora. Niezależnie wydaje swoją serię Rekke&Vargas, której książka „Memoria” jest drugim tomem. Szwedzkie kryminały są jedyne w swoim rodzaju, utrzymują wysoki poziom, są zagadkowe i nie można się od nich oderwać. Zawarte w nich zagadki kryminalne są specyficzne, zagmatwane, a ich rozwiązanie zmusza do myślenia, a finalnie i tak zaskakuje! Ten gatunek jest jednym z moich ulubionych, dlatego tak wielka była moja radość, gdy dowiedziałam się, że będę miała okazję przeczytać drugi tom serii Rekke&Vargas, szczególnie że pierwszy mnie zaintrygował i zachwycił! Tym razem profesor Rekke oraz policjantka Vargas dostają nietypowe zlecenie od Samuela, który twierdzi, że na wakacyjnym zdjęciu przyjaciela z Wenecji widzi swoją żonę, która przed laty zaginęła, a później została uznana za zmarłą. Samuel nigdy nie poprzestał wierzyć w to, że jego żona żyje, ale jej życie jest zagrożone. Niemniej jednak im zdjęcie jest dogłębniej analizowane, tym więcej nieścisłości i niezgodności wszyscy w nim dostrzegają. Coraz więcej poszlak wskazuje również ogromne niebezpieczeństwo, które może dosłownie wisieć w powietrzu. Dla mnie książka jest świetna! Utrzymuje wysoki poziom napięcia, a jej zwroty akcji zaskakują. Autor połączył zarówno życie zawodowe głównych bohaterów, jak i prywatne, co nadaje książce więcej możliwości i zdecydowanie rozbudowuje wątki. Poza tym osobiście bardzo chętnie sięgam po te kryminały, które dają mi możliwość poznania osób prowadzących śledztwo również z tej prywatnej strony. Prosty język i krótkie rozdziały sprawiają, że przez książkę się płynie w bardzo szybkim tempie. Dla mnie ta książka jest świetna i już z niecierpliwością wyczekuję kolejnej części, bo autor nie omieszkał zaintrygować na końcu! Ale nie będę na ten temat nic więcej zdradzać!

Raczej Davida Lagercrantza nie trzeba przedstawiać, a kto kojarzy ręką w górę 🖐🏻. W styczniu miała premierę jego książka pt. "Memoria", która ma różne opinię. Czy mi się spodobała, czy raczej było przeciwnie? Skandynawskie kryminały, mają w sobie to coś, co zdecydowanie mi się podoba. I także było w tym przypadku. Duet śledczy — Hans Rekke oraz Micaela Vargas — odgrywał niesamowitą rolę w budowaniu napięcia, a tym samym prowadzą nas przez historię z zapartym tchem do końca ostatniej strony powieści. Już na samym początku zostajemy rzuceni w bardzo ciekawy wątek, mianowicie do naszych bohaterów zgłasza się mężczyzna, który twierdzi że ma dowód w postaci zdjęcia, że jego zmarła żona żyje. Nie ukrywam mnie takie wątki się podobają, a ten był bardzo solidnie pociągnięty do końca. Uważam że jest to powieść, przy której trzeba usiąść, wczytać się, ale z przyjemnością, aby nie ominąć żadnych ważnych elementów. Autor bardzo fajnie i delikatnie ale jednocześnie w solidny sposób wplata wątki polityczne czy też społeczne. Sama kreacja charakterów postaci jest przedstawiona interesująco, dzięki czemu nie wydają się oni mdli. Według mnie to jest na bardzo duży plus, ponieważ opis bohaterów nie jednokrotnie psuł całą powieść. Ale nie tym razem. Tajemnica za tajemnicą, sekret za sekretem i stwierdzenie że o przeszłości da się zapomnieć, nie pasuje tym razem do tej książki. Raczej stwierdzam że informuje ona nas, że przeszłość nigdy nie wygaśnie. W wielu kryminałach często zdarza się, że akcja jest budowana stopniowo — czytelnik też jest do tego przyzwyczajony — Lagercrantz jednak rzuca nas na głęboką wodę, co także było na plus. Czy polecam powieść? Zdecydowanie tak. Nie jedynej osobie zaczynającej przygodę z kryminały się spodoba i nie zrazi się do tego gatunku. Ja z miłą chęcią sięgnę po pierwszą część Rekke i Vegas (Człowiek, który wyszedł z mroku). 💕💕

David Lagercrantz w "Memorii" serwuje czytelnikowi świetnie skonstruowaną zagadkę! "Memoria" jest drugim tomem przygód duetu Rekke i Vargas. On, ponadprzeciętnie uzdolniony muzyk i psycholog z wyżyn społecznych. Ona policjantka z gorszej dzielnicy. Jeśli tak jak ja nie czytaliście pierwszego tomu możecie poczuć, że wchodzicie w środek historii tych dwojga. Zagadkę kryminalna stanowi jednak odrębną kwestię, wiec niczym nie przeszkadza brak znajomości "Człowieka, który wyszedł z mroku". "Memoria" przybliża nam przeszłość Rekkego, jego dzieciństwo i spotkanie z innym uzdolnionym chłopcem Gaborem. Spotkanie, które miało ogromny wpływ na życie młodego Hansa. Samuel Lindman, mąż zaginionej a następnie znalezionej marwej Claire Lindman, przynosi Micaeli zdjęcie, które znalazł u znajomego. Zostało zrobione podczas wakacji w Wenecji. Samuel twierdzi, że widać na nim jego zmarłą żonę. Dobrze poznać Lagercrantza, który tworzy coś od podstaw. Ta książka przekonuje mnie dużo bardziej niż kontynuacja Millennium, wiec jeśli owa was zawiodła, nie określające autora, dajcie mu szansę. To kawał dobrego kryminału i powieści sensacyjnej z wątkami politycznymi. Lagercrantz świetnie łączy przeszłość z teraźniejszością i przeplata biografie bohaterów. Jego postaci są zróżnicowane, dobrze skonstruowane, z charakterem, wadami. Czarny charakter też został znakomicie wykreowany. Autor prowadzi historie wielowątkową i wielowarstwową. Porusza szereg trudnych tematów. Od straty bliskich osób, przez zaburzenia odżywiania aż po uzależnienia. A wszystko zgrabnie łączy ze sobą w sposób przemyślany i intrygujący. Zakończenie stanowi wstęp do kolejnego tomu, który z przyjemnością przeczytam. Moim jedynym zarzutem jest brak spójności wizualnej jeśli chodzi o okładki. Gdyby nie opis nie domyśliłabym się, że te książki się za sobą łączą. współpraca reklamowa

Akcja książki kręci się wokół tajemniczego zdjęcia, na którym pewien mężczyzna - Samuel Lidman - rozpoznaje swoją żonę - Claire. Nie byłoby w tym nic dziwnego, gdyby nie fakt, że kobieta 14 lat temu zniknęła bez śladu, by wkrótce potem, według oficjalnych doniesień, tragicznie zginąć w pożarze cysterny w Hiszpanii. Wyjaśnienia zagadki podejmuje się para śledczych - Hansa Rekkego (profesora psychologii) i Micaeli Vargas (policjantki). Rekke dostrzega na zdjęciu znaczące szczegóły, które według niego świadczą, że kobieta żyje i jest w ogromnym niebezpieczeństwie. Co więcej, dość szybko uświadamia sobie, że niektóre wydarzenia z jego przeszłości mogą wiązać się z zaginięciem Claire... Jakie to wydarzenia? Do czego doprowadzi śledztwo Hansa i Micaeli? Czy Claire rzeczywiście żyje? A jeśli tak, to dlaczego się ukrywa? "Memoria" to połączenie kryminału i powieści sensacyjnej, w której odnajdziecie ciekawe wątki polityczne. Wielowymiarowość powieści oraz wielowątkowość sprawiają, że książka wciąga i skłania do refleksji, zaskakuje i intryguje, ale przede wszystkim wymaga dość dużego zaangażowania i skupienia. Przyznam się Wam szczerze, że mnogość tych wątków, osób i zdarzeń czasami powodowały u mnie rozkojarzenie i gubienie się w fabule, co skutkowało cofaniem się o killa stron, by przeczytać coś jeszcze raz i dostrzec to, co mi umknęło 🕵️‍♀️. Autor świetnie połączył przeszłość z teraźniejszością, zręcznie wplatając w nie znaczące fakty z życia bohaterów. Książka jest drugim tomem trylogii z duetem Rekke i Vargas w roli głównej. Ja swoją przygodę z tymi bohaterami zaczęłam właśnie od tej części, ale bardzo ich polubiłam i z przyjemnością sięgnę po pierwszy tom, żeby poznać tę nietuzinkową parę nieco bliżej 😉. Bardzo ciekawa jestem początków ich znajomości! Czytaliście? A może dopiero będziecie?

Chociaż lubię skandynawskie kryminały, za ich specyficzny klimat, to „Memoria” to moja pierwsza styczność z autorem. Dlatego z jednej strony trochę się obawiałam, czy wybrałam dobrą książkę na początek, tym bardziej że jest to drugi tom trylogii, ale z drugiej strony opis bardzo mnie zaciekawił. Na szczęście okazało się, że chociaż jest to kolejna część, to znajomość poprzedniej części nie jest zbytnio wymagana, ponieważ poza głównymi bohaterami nie mają one ze sobą wiele wspólnego. Każda książka opowiada inne śledztwo. „Memoria” to bardzo dobrze napisany skandynawski kryminał. Jest w nim tajemnica, którą trzeba rozwiązać. Na dobrą sprawę nawet dwie, które poniekąd się ze sobą łączą. Dobrze wykreowani bohaterowie. Podczas czytania Rekke i Gabor bardzo kojarzyli mi się z Sherlockiem Holmesem i profesorem Moriartym. Rekke tak jak i Sherlock miał wyjątkowy dar dedukcji i tak jak detektyw wszech czasów miał problemy z uzależniającymi substancjami. Jednak „Memoria” to nie tylko sprawa kryminalna, autor w swojej książce porusza też wątki polityczne, problemy z odżywianiem i nadużywaniem leków. Podsumowując, po przeczytaniu tej książki, już teraz czekam na kolejny tom. Książkę czytało mi się bardzo dobrze, intryga bardzo mnie zaciekawiła i byłam ciekawa jak, to wszystko się rozwiąże. Myślę, że fanom autora „Memorii” polecać nie trzeba, a jeśli ktoś lubi historie ze wciągającą fabułą i dobrze wykreowanymi bohaterami, to zdecydowanie powinni oni sięgnąć po najnowszą książkę Davida Lagercrantz’a.

Niesamowicie podoba mi się styl tego autora, zwłaszcza po lekturze pierwszego tomu "Człowiek, który wyszedł z mroku". Już wtedy wiedziałam, że czekam na kontynuację z niecierpliwością, a teraz, po przeczytaniu "Memorii", mogę śmiało stwierdzić, że oczekiwania spełnione! 😍 W drugim tomie duetu Rekke i Vargas pojawia się tajemniczy mężczyzna, utrzymujący, że jego zmarła żona Claire pojawiła się na jednym ze zdjęć. Zagadkowe pytanie: czy rzeczywiście zmarła kobieta żyje, czy to tylko przypadkowe złudzenie? Lagercrantz ponownie udowadnia swoje mistrzostwo w zaskakiwaniu czytelnika i prowadzeniu go przez zakręcone ścieżki fabularne. To, co naprawdę doceniam w twórczości autora, to umiejętność stworzenia wielowątkowej powieści z bohaterami, którzy są prawdziwi, pełni emocji. Główny wątek powieści wciąga od pierwszych stron, nie pozwalając na oderwanie się od lektury, a rozwiązanie zagadki utrzymane jest w duchu nieoczywistości. Nie tylko sama fabuła jest fascynująca, ale Lagercrantz porusza również istotne społeczne tematy, co nadaje powieści głębokość i uniwersalność. "Memoria" to więcej niż kryminał – to podróż przez ludzkie problemy i relacje, co sprawia, że książka staje się jeszcze bardziej wartościową lekturą. Dla tych, którzy nie mieli okazji poznać pierwszej części serii, śmiało polecam rozpoczęcie przygody od "Memorii" - ta część świetnie funkcjonuje jako niezależna historia. Bez wątpienia - gorąco POLECAM!

"Memoria" to drugi tom cyklu kryminalnego z duetem Rekke i Vargas. Tym razem profesor i policjantka bają nietypową sprawę Samuela, który twierdzi, że na zdjęciach zrobionych przez znajomego w Wenecji, widnieje jego zmarła żona... Muszę przyznać, że ten tom podobał mi się znacznie bardziej od poprzedniego. Bohaterowie już znani, tutaj mogli się rozwijać - zarówno pod kątem własnych osobowości, jak i relacji między sobą. Pełne wzlotów i upadków okoliczności pozwalają lepiej odkrywać siebie nawzajem w pracy i w życiu. Fabuła była wielowątkowa i rozbudowana, autor miał ciekawy pomysł i konsekwentną wizję, która prowadził z szybkim tempem. Krótkie rozdziały nadawały sporej dynamiki, a tajemnice przeszłości i teraźniejsze zdarzenia przenikają się nierozerwalnymi więzami. Podobało mi się przemycanie w fabule ważnych społecznie kwestii i tematów takich jak depresja, zaburzenia odżywiania czy trudne relacje rodzinne. Autor nawiązuje też do polityki i świata przestępczego, tworząc rozbudowaną sieć motywów pobocznych, które spójnie sklejają historie w całość. Ciekawy finał i ponownie zapowiedź kontynuacji ponownie zaintrygowała - z chęcią poznam tom trzeci, a "Memorię" polecam fanom szwedzkich kryminałów :)

David Lagercrantz "Memoria" "Memoria" to drugi tom powieści kryminalnej, w której główne skrzypce gra profesor psychologii Hans Rekke oraz policjantka Micaela Vargas. To właśnie do nich trafia Samuel Lindman . Twierdzi, że na zdjęciu zrobionym przez znajomego widnieje jego zmarła żona Claire. Ten zgrany duet podejmuje się rozwikłania tajemniczej zagadki . Jeśli lubicie książki akcji to z pewnością ta nie będzie dla Was . Akcja rozwija się dosyć wolno. Krok po kroku poznajemy elementy układanki, które choć z początku wydają się nam zbyteczne z czasem stworzą spójną całość. Autor świetnie przeplata teraźniejszość z przeszłością. Wykreował bardzo ciekawe postacie zwłaszcza tzn "zły charakter". Muszę przyznać, że to właśnie ta postać zrobiła na mnie ogromne wrażenie. W książce zostały poruszone trudne tematy takie jak strata bliskiej osoby, zaburzenia odżywiania, zaburzenia maniakalne, uzależnianie oraz trudne relacje z rodziną. Całościowo książka mi się spodobała, choć z początku czytało mi się ją ciężko. Dopiero z czasem zaczęła mnie wciągać. Tak naprawdę do samego końca nie spodziewałam się jak się potoczy ta historia i tym samym mogę napisać, że końcówka to totalny rollercoaster !

Po przeczytaniu kontynuacji sagi "Millennium" autorstwa Davida Lagercrantza z wielką przyjemnością sięgnęłam po tytuł "Memoria". Jestem wielką fanką skandynawskich thrillerów i kryminałów, stąd nie wyobrażam sobie bym mogła pominąć powieść tego znanego szwedzkiego pisarza. Bohater Samuel Lidman zauważa na pewnej aktualnej fotografii swoją nieżyjącą żonę, która spłonęła w pożarze czternaście lat temu. Śledczy mimo początkowo sceptycznego podejścia, podejmują się śledztwa. Wkrótce na jaw wychodzi wiele mrocznych sekretów... Powieść jest niezwykle rozbudowana i wielowątkowa. Nie od razu czytelnik jest w stanie połapać się w fabule. Autor skacze między różnymi miejscami i czasem akcji, co nie ułatwia zadania. Natomiast bohaterowie wykreowani przez Lagercrantza są nadzwyczaj autentyczni, przekonujący i po prostu chce się o nich czytać. Jestem pod ogromnym wrażeniem tego, jak wokół jednej zagadkowej fotografii autor potrafi zbudować tak wielowarstwową fabułę. Jeśli lubicie niebanalne zagadki kryminalne, wątki polityczne i zawiłe powieści to zdecydowanie polecam Wam ten tytuł.

"Memoria" to druga część kryminału, który wciąga, intryguje i rozbudza naszą ciekawość. Rekke i Vargas to duet pracujący razem. On - profesor psychologii, ona - policjantka, stają przed zadaniem rozwikłania tajemniczego zaginięcia. Mężczyzna, który do nich przyszedł jest przekonany, że na zdjęciu zobaczył swoją nieżyjącą żonę. Śledztwo ujawnia wiele skrywanych sekretów. Książka wymaga skupienia i zagłębienia się w fabułę. Nie jest to "szybka" lektura. Wciąga, odrywa kolejne wątki. Autor umiejętnie łączy tutaj wielowątkowość w jedną spójną całość. Wydarzenia z przeszłości okazują się być niezwykle ważne teraz. David Lagercrantz wpłata sprawy polityczne, świat przestępczy, śledztwo, a nawet zaburzenia odżywiania w życie bohaterów książki. Idealna dla fanów kryminałów i wielbicieli niebanalnych kryminalnych zagadek.

Warty poznania kryminał, z sensacyjnym vibem i wieloma wątkami pobocznymi. Oprócz samej zagadki, poruszane są też tematy np. polityczne czy rodzinne, które bardzo urozmaicają powieść. Ciekawe sylwetki bohaterów są dla mnie dużym atutem, bo nie lubię postaci-wydmuszek, które nic nie wnoszą do fabuły. Lagercrantz sprawnie łączy teraźniejsze wydarzenia z przeszłością, a zwroty akcji są wplatane idealnie tak, by każdego zaskoczyć ;) Przyjemna lektura na dwa wieczory ;)

W młodości zaczytywałem się w przygodach Sherlocka Holmesa, postać Rekkego stworzona na jego podobieństwo wymiata! Memoria ma zakręcony pomysł na intrygę, ciekawie opisaną ciemna strona Szwecji, choćby współpraca najbogatszych z władzami państwa i szpiegami czy zakłamanie rządu. Do tego mroczni bohaterowie, tajemnice i zagadki, które są w stanie rozwiązać tylko Rekke i Vargas! No może dałby tez radę Holmes... :)

Kryminał, Szwecja i szachy czyli moje 3 ulubione rzeczy w jednym. Bardzo dobra książka, jedyny minus, że czyta się za szybko:) Niecierpliwie czekam na 3 tom, choć nie trzeba znać pierwszej części aby się wkręcić i poznać historie Rekkego i Micaeli. Ile zazwyczaj mogę domyślić się zakończenia, tu do ostatnich kartek nie mogłam się zdecydować. Autor bardzo ciekawie przedstawił wątek szpiegowski.