Macocha

Przeczytałam ale w porównaniu do innych książek p.Nataszy tą tak bardzo mnie nie porwała .

https://taka-jest-agata.blogspot.com/2019/05/natasza-socha-macocha.html Po raz kolejny miałam okazję zapoznać się z twórczością autorki, której książek nigdy wcześniej nie czytałam. Jak wypadło moje pierwsze spotkanie z prozą Nataszy Sochy? Jakie wrażenie wywarła na mnie jej debiutancka powieść pod tytułem „Macocha”? Zapraszam do zapoznania się z moją opinią… Powszechnie uważa się, że bycie drugą żoną rozwodnika, nie jest łatwe. Była małżonka, dzieci z poprzedniego związku i wszelkie problemy z tym związane… Nie dotyczy to jednak bohaterki stworzonej przez Nataszę Sochę-Romy. Kobieta ma 30 lat, dosyć przyjemną pracę w kafejce internetowej i ogólnie wiedzie sielskie, anielskie życie u boku przystojnego i kochającego męża Bruna. Mężczyzna nie ma problemów z byłą partnerką, a swą nastoletnią córkę pokazał Romie tylko raz i to na zdjęciu. Roma uważa swe życie za niemal idealne i myśli, że nic nie może zakłócić jej spokoju. Pewnego dnia w drzwiach domostwa Państwa Lankoczów staje brzydka, przyszczata i pyskata dziewucha. Okazuje się, że to Kasia, córka Bruna. Dziewczę oświadcza, że od tego momentu, będzie mieszkać z ojcem. I tak Roma staje się „macochą”, a marzenia o spokojnym życiu może snuć jedynie przed snem. Krnąbrna, niegrzesząca urodą oni zapałem do nauki pasierbica, dezorganizuje życie małżeństwa, przez co kobieta szczerze jej nie lubi. Do tego Kasia potrafi idealnie manipulować otoczeniem: Ojcem, babcią, nawet „babcochą”, czyli matką Romy. Wszyscy ją uwielbiają! Ale Roma Lankocz nie ulega temu zachwytowi. Ciągle myśli jak pozbyć się tego „potworka” ze swojego domu i życia. Zastanawia się nad kilkoma rozwiązaniami: otruciem(zbyt drastyczne), daleką podróżą(zbyt drogie), wysłaniem do klasztoru(niemożliwe), odesłaniem do matki(również niemożliwe). Hmm… zostaje więc liczyć na los. Ten jednak za nic nie chce się do sfrustrowanej 30-latki uśmiechnąć. Dodatkowo Roma zaczyna się starzeć… i to w oczach… cóż głównie własnych, ale jednak… Musi też zmienić pracę… Wszystkie te problemy zaczęły się gdy zyskała „córkę”. Kobieta nie lubi dzieci, ani małych, ani nastoletnich. .. a Kasia tylko utwierdza ją w tym przekonaniu. Na Gadu-Gadu zaczyna korespondować z bohaterką, „Amor”. Kim jest i jaki będzie mieć wpływ na życie żony Bruna? Nagle pojawia się szansa na to żeby marzenie Romy się spełniło… Jaka będzie jej reakcja na dobrą wiadomość? Aby się o tym dowiedzieć przeczytajcie, koniecznie, „Macochę”. Powieść jest pisana w formie dziennika, dzięki czemu dużo szybciej mi się ją czytało. Nie ukrywam, że lubię lekturę wszelkiego rodzaju dzienników. Perypetie głównej bohaterki i jej bliskich są opisane w przezabawny sposób. Wielokrotnie podczas lektury chichotałam bądź wręcz wybuchałam śmiechem. Już nie pamiętam, kiedy ostatnio, równie dobrze bawiłam się, czytając książkę. Autorce mogę pogratulować umiejętności rozbawienia czytelnika do łez i bólu brzucha. A moim zdaniem, to duża sztuka. Chętnie sięgnę po inne pozycje napisane przez Nataszę Sochę. Jeśli są choć w połowie tak dobre jak jej debiutancka powieść, to zdecydowanie, warto poświęcić im czas. Z całego serca polecam „Macochę”. Szczególnie jeżeli macie ochotę na dobrą rozrywkę.

Roma wiedzie spokojne życie. Wyszła za mąż za rozwodnika, żyją sobie spokojnie i szczęśliwie, jednak pewnego dnia w progu drzwi staje Kasia. Katarzyna jest zbuntowaną nastolatką i co najważniejsze córką Bruna z pierwszego małżeństwa. Główna bohaterka ma około trzydziestu lat I nigdy nie przyszło jej do głowy, że będzie musiała wychowywać cudze dziecko. Roma zupełnie nie wie jak sobie z tym wszystkim poradzić, może byłoby łatwiej gdyby nie to, że Kasia jest pyskata i cwana. Czy obie najważniejsze kobiety Bruna będą potrafiły się dogadać? Czy Kasia będzie utrapieniem Romy? Jakie perypetie czekają całą trójkę? Muszę przyznać, że po tę książkę sięgnęłam tylko temu, iż na moim regale stoi kontynuacja tej historii. Zdecydowanym plusem tej książki jest to, że jest napisana w formie dziennika. Mamy opisany w niej każdy dzień, co sprawia, że moim zdaniem takie historie czyta się znacznie szybciej. Co do głównej bohaterki nie będę ukrywać, że troszeczkę mnie drażniła. Wychodząc za mąż za mężczyznę, który ma dziecko z poprzedniego związku, chcąc nie chcąc wiedziała, że od czasu do czasu będzie miała kontakt z jego dzieckiem. No wiadomo, że pojawienie się Kasi z dnia na dzień w drzwiach mogło spowodować u niej zaskoczenie i po części rozdrażnienie. Jednak ja sobie nie umiem wyobrazić sytuacji, w której nie miałabym zupełnie kontaktu z dzieckiem mojego męża. A po drugie nie uważałabym tego dziecka za cudze, chcąc czy nie to jednak rodzina. Bardzo podobało mi się zachowanie Kasi, może temu, iż nie przepadałam za główną bohaterką i sprawiało mi radość to jak nastolatka sprawia jej kłopoty. Choć nieraz ratowała też Romę z opresji, Więc nie była taka do końca zła. Historia owszem była momentami zabawna, leczy nie na tyle na ile sobie to wyobrażałam. Pomysł na książkę rewelacyjny jednak czegoś mi tutaj troszeczkę brakowało, a może samo to, że postać Romy mnie drażniła, sprawiło że pozostał u mnie taki trochę niesmak. Jednak też nie uważam, aby ta książka była jakaś tragiczna, bo tak jak już wspominałam wcześniej forma tej książki sprawia, że naprawdę czyta się ją w błyskawicznym tempie. No a ja już niebawem zabieram się za kontynuację.

Jak ja dawno kupiłam tę książkę to nawet nie pamiętam. Natomiast doczekała się wreszcie swoich pięciu minut i już jestem po lekturze. #macocha - tę powieść albo będzie się lubiło albo nie. Trzeba mieć dużo dystansu i nie traktować jej dosadnie. Osoby wrażliwe na punkcie dzieci, w tym przypadku nastolatki, mogą, ale nie muszą trochę na opak odebrać dialogi i myśli głównej bohaterki Romy. Sama czasami miałam refleksję, jak ona może tak myśleć i czego ona chce od tej biednej dziewczyny 🤣🤭 Bycie macochą to nie taka prosta sprawa. Książka na pewno odczarowała trochę mój obraz macochy, bo rzeczywiście samo słowo miało dla mnie wydźwięk negatywny. Natomiast żarty czy sytuację, które miały miejsce w książce powodowały, że nie raz zaśmiałam się w głos. I myślę wtedy, że nie każdy je może zrozumieć, ale mnie śmieszy 🤣 Uwielbiam scenę ze skrobaniem ściany w łazience szklanką albo kojarzenie par w biurze. Dla mnie ta powieść była fantastyczna i polecam każdemu kto ma ochotę się pośmiać podczas czytania 😁 Cieszę się, że udało mi się sięgnąć po ten tytuł, było warto spędzić spędzić z nim czas.

Zapraszam Was na recenzje "Macochy". Poza "Awarią małżeńską", którą Pani Natasza napisała z Panią Magdą Witkiewicz nie miałam okazji czytać jeszcze książki tej autorki. Hmmm..... I co by tutaj wiele mówić. Chyba nie bardzo się polubiliśmy. Główna bohaterka bardzo mnie irytowała, chciała być cholernym pępkiem świata i według mnie została trochę przerysowana. O ile sam pomysł był ok, tak wykonanie no jak dla mnie irytujące. Książka mi się strasznie dłużyła. Nie mówię, że książka jest zła, ale między nami chemii zdecydowanie nie było. Niemniej kiedyś dam jeszcze szanse Pani Nataszy i przeczytam jakąś inną książkę. zapraszam również do ksiazkowa_nutka na instagram oraz facebook

Lekka i przyjemna powieść na jeden wieczór. Roma dobiega trzydziestki, ma kochającego męża Bruna, żyją spokojnie i szczęśliwie póki w drzwiach nie pojawia się nastoletnia córka Bruna - Kasia. Pryszczata, zbuntowana Kasia postanowiła, że pomieszka trochę z ojcem. Roma nie potrafi się odnaleźć w roli macochy, ale wraz z upływem czasu, niemal wbrew sobie, zaczyna darzyć Kasię sympatią. Czyli jednak da się pokochać obce dziecko :)