Long Way Down

Gdy po raz pierwszy usłyszałem „Hold Me”, od razu poczułem skojarzenie gdy jako młodzian w latach 80’tych z lubością słuchałem Rogera Hodgsona z Supertramp, czy The Waterboys. Tak się już nie gra! Nie ma fortepianu nadającego rytm i tempo, współbrzmiącego z wokalem jak jedno, nie ma jazzowej akustyki , klasycznej perkusji o soczystych talerzach, nie ma już pokrzykiwań ze sceny dających wrażenie koncertowej aranżacji . Nie zwraca się już tak uwagi na klimat instrumentarium i estradową stereofonię. Ale jednak!!!, Tom Odell, artysta na wskroś romantyczny, szalony i mimo młodego wieku muzycznie dojrzały, wszystko to zawarł w 10-ciu krótkich utworach, którym nadał barwę hipnotyzującym i chaotycznym wokalem. Wspomniane Hold Me , Another Love i Sirens to potwierdzenie zakotwiczenia w muzyce sprzed 30 lat , a Supposed To Be i Sense to już prawdziwy dar w głosie i sens muzyczny. Dodatkowy plus za teksty piosenek i ich „rękopisy”. Oto Tom Odell, oto niekwestionowany talent.

Toma odkryłam już dobry rok temu i zachwycił mnie świeżością pomysłu na stworzenia swojego image'u. Przed swoimi koncertami nie daje się wysmarować pudrem, co widać dokładnie na zbliżeniach kamery. Oczywiście pierwsza piosenka jaką przesłuchałam było "another love". Trafiła do mnie treścią,bo opisywała moją ówczesną sytuację. Od razu zaczęłam szukać innych utworów. Co prawda były bardzo podobne, ale to zdecydowanie moje klimaty. Sam album " Long Way Down" jest przewidywalny i można się spodziewać jakiej melodii będzie następna piosenka. Ale nie o to tu chodzi. Po pięćdziesiątym i setnym przesłuchaniu całego krążka mogę i chcę robić to w kółko, i w kółko. Zakochałam się w tych dźwiękach.

Płyta, którą mogłabym słuchać na okrągło. Tom Odell jest bardzo utalentowany. Piosenki piękne i dodatkowo ku mojej uciesze w każdej dominuje fortepian.

Bardzo dobra płyta od początku do końca, genialna do samochodu. Jakbym miał się czepiać to mogłaby być dłuższa w wersji standard - więcej utworów.

Super Artysta młodego pokolenia, odkryty niedawno przeze mnie. Muzyka wspaniała, idealna do posłuchania w długie jesienno- zimowe wieczory.

Świetne teksty, świetna muzyka. Moze płyta się składa się z samych hitów, ale i tak słucha się bardzo przyjemnie.

debiut młodego muzyka, który śpiewa pięknie, a w dodatku o czymś - romantycznie, ale nie plastikowo

same plusy- od jakości nagrania po głos i niebanalne teksty

Ach ten Odell , Piękny album . Polecam do zakupu !🥹

Polecam. Piosenki mogłyby być ciut dłuższe ;)

Uwielbiam

Polecam

Ok

Artyście należy oddać jedno – potrafi komponować doskonałe piosenki. Nie trzeba daleko szukać – na „Songs From Another Love” znalazł się kawałek, który w pełni obrazuje możliwości Toma Odell'a. „Another Love” to utwór tak dobry, że po jego wysłuchaniu ciężko jest mi wyrzucić go z pamięci (osobiście non stop powtarzam go po każdym przesłuchaniu). Numer znalazł się również na „Long Way Down” i trzeba przyznać, że trochę zdominował resztę kompozycji, co nie oznacza, że nie znajdziemy na tym krążku innych dobrych utworów. Po prostu komuś kto usłyszał "Another Love" już w radiu może nie przypaść do gustu nietuzinkowy klimat reszty utworów. Płyta zawiera 10 piosenek (w wersji deluxe jest ich o 5 więcej). Każda z nich to pokaz możliwości wokalnych artysty – warto dodać również, że Tom gra na fortepianie, co nierzadko wykorzystuje się w jego teledyskach!. Kiedyś oglądałam jego występ na MTV live. Jeszcze NIGDY nie widziałam artysty, który wkładałby tyle emocji i starań w JEDNĄ piosenkę. Tom nie potrzebuje grona wykwalifikowanych doradców, oszałamiających efektów w desingu sceny itd. On po prostu jest sobą. Wystarczy fortepian i on. Odell to także świetny tekściarz – jego teksty są emocjonalne i zwyczajnie traktują „o czymś”. Jeśli przywiązujecie wagę do przekazu zawartego w utworach, to artysta tylko pod tym względem powinien Wam przypaść do gustu.Uwagę zwraca przede wszystkim „Another Love”, ale nie brak innych kompozycji, które przykują na dłużej uwagę słuchacza. „Hold Me” to kawałek niezwykle urokliwy i dynamiczny. W podobnym tonie utrzymane są „Grow Old With Me”, „Till I Lost” czy „Sirens”. Nieco wolniejsze, balladowe wręcz wykonania znajdziecie słuchając „Sense”, „Supposed To Be” i „Long Way Down”. Cała płyta jest świetnie skomponowana – od razu zorientujecie się, że Odell bardzo dobrze poradził sobie ze stworzeniem debiutanckiego materiału – nie da się na nim wyczuć ani nuty fałszu czy przekombinowania. Muszę nawet przyznać, że głos Toma podoba mi się bardziej niż Ed'a Sheeran'a czy nawet Justin'a Timberlake'a. ENJOY.

Niby wszystko zaczyna się pięknie. Fortepianowa zagrywka na samum starcie płyty budzi natychmiastowe skojarzenie z Eltonem Johnem i jego „Tiny Dancer”. Słychać wpływy Mumford & Sons, trochę knajpianego grania w rodzaju Billy Joela, wokal z okolic Jaffa Buckleya. Brytyjczycy są zachwyceni, przyznali już młodziutkiemu muzykowi Critics Choice Award na zeszłorocznej gali nagród BRIT, a debiutancki płytę umieścili od razu na pierwszym miejscu najlepiej sprzedających się krążków. Czemu więc coś tu nie gra? Zachwyt nad chwytliwymi ale i melancholijnymi piosenkami mija gdzieś na wysokości trzeciego numery, czyli singlowego „Another Love”. Po wysłuchaniu któregoś z rzędu kawałka skrojonego według identycznego schematu kiełkuje w głowie pytanie, czy czasem nie mamy doczynienia z perfekcyjnie skrojonym produktem? Ładna wydmuszka, ale głębi w tym za grosz.

Tom Odell to prawdziwy artysta młodej generacji. Chłopak pisze bardzo dojrzałe teksty, a muzyka powoduje ciarki na plecach. Nie jest to z pewnością kolejny "popularny" głos. Każdy kawałek na płycie zdaje się być umieszczony świadomie i mądrze, tworząc spójną całość. Krążek genialny, klimatyczny. Z czystym sumieniem polecam!

Pierwszy i jak dotąd jedyny album młodego wokalisty Toma Odella zachwycił niejedną osobę. Jak się okazuje, po kilku miesiącach podbijania Wielkiej Brytanii, jego piosenki zaczęły stawać się popularne także w Polsce. Zwykły chłopak interesujący się muzyką: śpiewa w pubach, komponuje utwory, a tu nagle nagrywa płytę, która w przeciągu kilku miesięcy staje się jedną z najlepiej sprzedających się krążków w kraju. Tylko pogratulować! Lecz czy nagłe rozpoczęcie kariery, w przypadku Odella, nie zakończy się tak samo szybko? Rzadko spotykany głos w połączeniu z niecodzienną muzyką, a także głębokimi przekazami w tekstach tworzy niesamowitą mieszankę, której warto posłuchać. Album utrzymywany w naprawdę nietuzinkowym klimacie. Czy jego osoba przełamie standardy muzyki pop i wniesie na scenę muzyczną coś świeżego? Może za kilkanaście lat jego muzyki będą słuchać w każdym zakątku świata? Lecz zanim to nastąpi, przed nim jeszcze długa droga, choć trzeba przyznać, że zmierza on w dobrym kierunku.

Petarda! Tak określiłbym ten album, który okazał się dla mnie ogromnym zaskoczeniem. Dobre gitarowe granie w połączeniu z oryginalnym głosem Tom'a daje płytę która wyróżnia się spośród popowego łagodnego grania. Wokalista nie idzie w swojej muzyce na żadne kompromisy dzięki czemu ten album powinni docenić słuchacze którzy oczekują czegoś więcej niż prostych piosenek o miłości.

Młodziutki debiutant z ciekawymi pomysłami na muzykę. Ta brzmienie mogłoby chyba każdemu przypaść do gustu. Jego oryginalny wokal wyjątkowo współgra z muzyką którą tworzy. Płyta jest bardzo wyrównana jeśli chodzi o poziom i każe skłaniać się ku temu, że przed tym młodym człowiekiem jest świetlana muzyczna przyszłość!

Ballada "Another love" od razu wpadła mi w ucho. Tom Odell ma bardzo piękny, wzruszający głos, wprost stworzony do takich piosenek. Pozostałe kawałki też mi się bardzo podobają, jednak "Another love" pozostaje tą moją najukochańszą. Mogę słuchać jej w nieskończoność. Polecam - to młody, ale dojrzały artysta.

Można się rozpłynąć przy muzyce Tom'a. Polecam z całego serca!

Bardzo dobra płyta, świetna jakość!