London Calling

Wydawałoby się, że na temat The Clash i London Calling wszystko już zostało powiedziane, a album zbliżający się do swoich czterdziestych urodzin, już tak nie zaskakuje i nie zapada w pamięci, bo przecież odtwarzany cztery dekady od roku wydania i 1500 km od swojego naturalnego środowiska nie ma prawa uderzyć słuchacza z taką samą energią. A jednak, Joe Strummer i Mick Jones stworzyli wydawnictwo, do którego wraca się nie tylko z sentymentu i za każdym razem odkrywa na nowo. Stylistycznie to jedna z bardziej eklektycznych płyt brytyjskiej formacji, łącząca punkową melodyjność z wpływami reggae i dub. Nie oznacza to, że brakuje jej spójności, wręcz przeciwnie. To kompletna kompozycja, od pierwszego do ostatniego utworu. Rytmiczne, bardziej taneczne momenty zderzają się z melancholijnymi, a czasem paranoicznymi tekstami. Dziewiętnaście utworów mija niepostrzeżenie, a ty zastanawiasz się, dlaczego pół godziny później twoja stopa wciąż wystukuje rytm. To nie jest jedna z tych płyt, którą kupuje się, bo dobrze wygląda na półce, gdy wpadają znajomi. To płyta, która co jakiś czas przypomina o sobie i porywa na godzinę, by wsłuchać się w jej ponadczasowy i wciąż świeży dźwięk.

'London Calling' to płyta, której nie trzeba nikomu przedstawiać. Ogłoszona najlepszym albumem lat 80., chociaż wydana w roku 1979 płyta to klasyka sama w sobie. Słuchając jej trudno uwierzyć, że The Clash zaczynali od punka, chociaż wciąż można tu usłyszeć jego elementy. Razem z elementami innych gatunków, takich jak reagge, soulu czy rockabilly. Nie każdemu by się to udało, tymczasem The Clash nagrali w ten sposób jeden z najlepszych albumów wszech czasów, który wciąż brzmi równie aktualnie pod względem tekstowym oraz brzmieniowym co w roku wydania. Pozycja obowiązkowa!

Ten album jest po prostu świetny. Słucha się go jakby był nagrany niedawno, a minęło już ponad 35 lat. Czy są słabe utwory na tym albumie, nie znalazłem. Moim skromnym zdaniem najlepszy album The Clash w historii. Mniej punkowy, mieszanka różnych stylów muzycznych, to świadczy o umiejętnościach muzyków, dlatego należy się 5 gwiazdek. U mnie zajmuje honorowe miejsce na półce z płytami. Warto również poszukać informacji o powstaniu okładki, bo jest ciekawa historia i okładka :)

Najważniejsza płyta zespołu The Clash to oczywiście 'London Calling"...od daty wydania aż do dzisiaj nie straciła nic na swojej świeżości i energii. Mistrzowskie połączenie jamajskich nurtów z punkową energetyką daje bombę która wybrzmiewa już od lat ...nie można tego albumu zaliczyć do żadnego gatunku muzycznego bo to on raczej wyznaczył nowy nurt w muzyce rockowej na którym do dziś opiera się wiele grup.Pięknie buja, nie sposób usiedzieć w miejscu...idealna muzyka do dzikich tańców na imprezy jak i do auta ...w samotności nabiera innego wymiaru kiedy wsłuchasz się w niebanalne teksty ...płytę tę słucham od połowy lat osiemdziesiątych tamtego stulecia(kiedy to jako młody chłopak usłyszałem ją pierwszy raz w polskim radiu)za każdym razem z tą samą emocją ...London Colling jest tą płytą która nigdy się nie znudzi, dlatego myślę że powinna stać na półce każdego miłośnika dobrego grania...możę to sentyment, jednak uważam że album ten jest jedną z ważniejszych płyt która wpłynęła na muzyczny rynek rockowy...myślę że London Colling powstawał w niesamowitej atmosferze... ludzkiej pasji i miłości do muzyki ...tylko w takim klimacie powstają dzieła takie jak TO

Płyta znalazła się na liście 500 najlepszych płyt wszech czasów magazynu Rolling Stone. Osobiście zakupiłam ją w empik.com.pl, po czym będąc w pewnym popularnym markecie znalazłam tą samą płytę za 22 złote. Za próbki Milicano nie będę dopłacać 18 złotych. Nie warto przepłacać, wystarczy się rozejrzeć.

Trzeci album London Calling przebił pierwszą płytę The Clash i stał się najpopularniejszą płytą tej grupy. Dzieło stworzone w 1979 roku stało się symbolem tej grupy i często znajduje się w pierwszej dziesiątce 100 Greatest Albums. Obowiązkowa pozycja dla każdego fana rocka.

The Clash! O tak, ta płyta to majstersztyk! Ma w sobie cos wspanialego. Piosenki proste, za to bardzo chwytliwe i to coś co powoduje, ze tak wciaga - rozne style muzyczne. Ta dymamika nastrojów powoduje, ze przez cala plyte nie schodzi usmiech z twarzy :-)

Klasyka, tworzący równocześnie z Sex Pistols, a styl zupełnie inny. Polecam, bo warto mieć ten krążek w swojej kolekcji.

Klasyka ktora na stale weszla do historii muzyki.

Absolutna klasyka! Must have.

Kiedyś to była muzyka...

Super album, polecam

Klasyka

Polecam

Jestem wielkim fanem zespołu The Clash odkąd pamiętam. Teraz postanowiłem, by mój siostrzeniec poznał, co to oznacza dobra płyta i muzyka. Postanowiłem kupić mu tą klasykę. Co prawda nie wiem, czy słucha jej na co dzień, ale jego rodzice mówili mi, że czasem ją słychać od niego z pokoju. Także myślę, że udało mi się osiągnąć mały sukces!

Dla mnie to zdecydowanie kultowy album tej ponadczasowej formacji. Ma w sobie to wszystko co jest charakterystyczne dla muzyki The Clash. Znakomite, drapieżno rockowe kawałki, w tym jeden, najbardziej znany, prawie legendarny London Calling. To muzyka której się nie zapomina i do której chętnie się wraca.

Album znajduje się na 8 miejscu z 500 najlepszych abumów, magazynu Rolling Stones, które zmieniły muzykę. Zamówiłem, zapłaciłem, włożyłem płytę do odtwarzacza... i nic. Czekam na to coś, może w następnej piosence... i nic. Nie moja bajka. Miało być fajnie, jest beznadziejnie. Lipa w proszku.

Wszystkim, którzy myślą, że wokalistą The Clash jest "Zenek", odradzam kupno tej płyty: dla miłośników Muzyki - to wielka frajda!!!