Klaus Mitffoch

Obowiązkowa pozycja dla każdego fana rodzimego rocka. Muzyka nerwowa i niepokojąca jak czasy, w których powstawała, warstwa tekstowa to lustro zakamarków duszy niepokornej. Tę płytę trzeba mieć i trzeba jej słuchać - wciąż i wciąż.

Płyta super!!! Wszystkim bardzo polecam!!! Warta zakupu!!! Niestety kolejny raz pęknięte pudełko!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

Wydanie niepełne brakuje utworów Jezu jak się cieszę i Śmielej także nie ma pięciu gwiazdek.

Obok Nocnego Patrolu Historii Podwodnej najlepsza płyta rockowa lat po stanie wojennym.

Gdy po raz pierwszy usłyszałem teksty i muzykę Lecha Janerki byłem w szoku - Jak można zestawić grę słów z muzyką żeby stworzyć jednolitą całość i do tego z konkretnym przesłaniem. Słucham od tylu lat i ciągle znajduję coś nowego.

Fantastyczna płyta z super efektami elektronicznymi.Mimo upływu lat nic się nie postarzała dalej brzmi dobrze.Serdecznie polecam

Super grupa z moich lat młodzieńczych. Dla fanów gorąco polecam

Rewelacyjna płytka! Lech Janerka w swojej największej formie.

Powala na kolana i wbija w glebę! Tylko (i aż) tyle!

Muzyka lat osiemdziesiątych ,klania się Jarocin

Średnia jakość dźwięku w tym wydaniu.

Najlepszy polski alternatywny album.

No co polski rock to polski

Klasyk ładnie wydany

Klasyka

Dawno, dawno temu w latach 80 kiedy małem może 13 lat dostałem od Ojca oryginalną kasetę Tonpressu z nagraniem tej płyty. Wówczas przesłuchałem ją może z raz ucieszyłem się że będę miał na co nagrać Modern Talking czy Samantę Fox. Wówczas tzw. czyste kasety były towatem bardzo deficytowym. Taki byłem głupi.... Po blisko 4 dekadach kupiłem tę płytę na CD. Dziś to album kultowy dużo czasu musiało minąć by mój słuch muzyczny i wrażliwość dojrzał do tej muzyki. Absolutnie genialna płyta nawet dziś. Polecam!

Oj nie pykło. Kupiłem z sympatii dla Lecha Janerki i poczucia obowiązku dziedzictwa kulturowego. Jednak punk to gatunek, który całkiem mi nie leży. Na pewno wielu podpadnę, ale pewnie oddam w prezencie komuś kogo nie za bardzo lubię

Legenda. Cudo

geniusz

Piękne lata polskiego rocka.

Klasyka 🙂

Rewelacyjny album, nie bez powodu uważany za jeden z najważniejszych w historii polskiego rocka. Nowofalowe, alternatywne brzmienia dowodzą jak bardzo nowatorska jest ta formacja. Znakomite teksty sprawiają, że album stanowi ambitną rockową propozycję dla wymagających słuchaczy. Zachwyca w każdym calu.

Kiedy pierwszy raz usłyszałem The Police z płyty „Reggatta De Blanc” zrozumiałem, że rock ma jeszcze wiele do powiedzenia i to za pomocą najprostszych środków. Podobne odczucie miałem pięć lat później gdy poznałem płytę „Klaus Mitfffoch”. Obie łączy post-punkowa stylistyka ale jakże wyrafinowana. A także śpiewający basista (Sting – Lech Janerka). Moim zdaniem najlepsze są tu teksty: zupełnie niepodobne do wcześniej w Polsce śpiewanych ale też jak najbardziej na czasie. Czas (1984) rzeczywiście był do niczego niepodobny za to kojarzył się z Orwellem. Jedyny raz wszystkie te teksty spisałem mozolnie z winyla używając „pauzy” w postaci podnoszenia ramienia. Kapitalne słowne skojarzenia, neologizmy, dowcip, niewinne wulgaryzmy powinny zdobyć literackie uznanie. Ale gdyby nawet teksty były w obcym języku, muzyka też by się świetnie obroniła. Utwory są krótkie (poza „Strzeż się tych miejsc”) ale mają swoją dramaturgię, czasami łączą sie ze sobą i świetnie działają na wyobraźnię. To zasługa bardzo dobrej realizacji dźwięku. Jest to jeden z najlepszych polskich albumów rockowych. Na pewno najbardziej oryginalny a jednocześnie swoiście przebojowy.

Pamiętam jak w zaraz po ukazaniu się płyty na rynku jechałem pociągiem prawie 100 km żeby dokonać zakupu w Empiku Tarnów. Do dziś to jedna z kilku płyt,które stoją w pierwszym rzędzie mojej kolekcji,abym nie musiał długo szukać. Arcydzieło.