Infinity Pool

Jednym z powielanych frazesów dotyczących krajów skandynawskich, jest to, że kraje te są schludne i zadbane, uporządkowane i czyste. Na pewno nie można tego samego powiedzieć o Infinity Pool, drugiej płycie pochodzącego z Kopenhagi kwartetu When Saints Go Machine. Właściwie jest zupełnym zaprzeczeniem tej tezy. Ta płyta zrodziła się z atmosfery chaosu. Jest cięższa, mroczniejsza i bardziej syntetyczna niż poprzedni album. Na Love And Respect gościnnie pojawia się głos zdobywcy nagrody Grammy, rapera Killera Mike`a, który improwizuje na tle syntetycznego beatu. W innym momencie albumu, w utworze Dead Boy, pojawia się zdigitalizowany, drżący falset Nikolaja Manuela Vonsilda, przetworzony w rodzaj ambientowego soundscape`u. Z kolei Infinity Killer to efekty dźwiękowe przeciwstawione niskiemu warkotowi. Na poprzedniej płycie „Konkylie", staraliśmy się imitować naturę przy pomocy maszyn - mówi Vonsild. Z kolei na „Infinity Pool" staraliśmy się uchwycić poczucie absurdu ludzkości starającej się konstruować naturę. Widzi się to będąc w mieście. Człowiek zawsze ulega wpływom tego, co ma dookoła.